Το ντιμπέιτ ζωντάνεψε!

Το ντιμπέιτ ζωντάνεψε!

Δεν πήρε και φωτιά, αλλά πήρε μπρος το χθεσινό ντιμπέιτ Τσίπρα-Μεϊμαράκη

Με τις πολιτικές απόψεις μη με μπλέκετε. Δεν θα κάτσουμε τώρα να τσακωθούμε ποιος έχει δίκιο, ποιος κατέχει την αλήθεια και ποιανού η κεφάλα φιλοξενεί τις σωστές ιδέες για να οδηγήσει την Ελλάδα στο αύριο. Αυτά είναι για τα κομματικά επιτελεία, δεν είναι για τους δημοσιογράφους. Ιδίως σε μια τηλεοπτική μονομαχία όπου οι πολιτικοί αρχηγοί απαντούν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που πρέπει να απαντήσουν. Και δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, μην αρχίσουμε τώρα την εθνική μίρλα. Συμβαίνει παντού. Αυτή είναι η τηλεόραση κι άμα σ’ αρέσει. Άμα δεν σ’ αρέσει, σύρε να διαβάσεις τα προγράμματα κάθε πολιτικού σχηματισμού. Και πες το στον Χρυσοχοῒδη, να πάρεις την ευχή του…

Οπότε ας μείνουμε στην επιφάνεια. Που έχει κι αυτή την σημασία της σε μια επιφανειακή εποχή. Στους καιρούς της εικόνας και της ατάκας, όπου δεν τολμάς να ξεφύγεις από τους 140 χαρακτήρες και το βιντεάκι των 30 δευτερολέπτων. Η εικόνα λοιπόν του διμελούς ντιμπέιτ, ήταν σαφώς καλύτερη από εκείνη του επταμελούς. Λειτούργησε το φορμά του quasi διαλόγου μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, έπαιξαν μπαλίτσα οι «κόκκινες κάρτες», χαλάρωσε και ο Πάνος Χαρίτος επιδεικνύοντας τις εξαιρετικές ικανότητές του στο anchoring. Κι ας λέει άλλα αυτή η καλιακούδα ο Ψινάκης. Αλλά μπορεί ο κύριος δήμαρχος να μη φυτρώσει εκεί που δεν τον σπέρνουν;

Τέλος πάντων, εγώ το πρώτο πράγμα που πρόσεξα ήταν η ποσέτα στο κοστούμι του Αλέξη Τσίπρα. Μια ποσέτα που δεν έφερε ο ίδιος στο προηγούμενο ντιμπέιτ, αλλά ο Σταύρος Θεοδωράκης. Και απεδείχθη γκαντέμικη δι’ αμφοτέρους! Τα λόγια του μπέρδευε ο επικεφαλής του Ποταμιού, τα νεύρα του είχε ο πρώην πρωθυπουργός. Στο πρώτο μισό τουλάχιστον της τηλεοπτικής μονομαχίας, όπου δεν έλεγε να σταθεί στη θέση του και ταλαιπωρούσε το ποτήρι με το νερό. Στη συνέχεια ωστόσο χαλάρωσε, πήρε αναπνοές και έγινε ο γνωστός Τσίπρας. Ο πολιτικός ηγέτης που θυμίζει εκείνο εκεί το τραγούδι των Rolling Stones, το «Cool, calm and collected». Κουλαριστός δηλαδή και συγκεντρωμένος.

Ο Bαγγέλης Μεϊμαράκης από την άλλη, ενώ στο πρώτο μισό του ντιμπέιτ έτρεχε με χίλια, στη συνέχεια έκοψε ταχύτητα. Μπορεί να βαρέθηκε, μπορεί να μπαῒλντισε, μπορεί να του σφύριξε κάποιος μέσω κινητού το παραμύθι περί υψομετρικής διαφοράς στην τηλεοπτική εικόνα, σημασία έχει ότι κατελήφθη από έναν σχετικό εκνευρισμό. Και ολοκλήρωσε μάλλον δύσθυμος και ανόρεχτος την παρουσία του στο «γυαλί». Με τις δηλώσεις του μάλιστα μετά απ’ την μονομαχία (κι οι δηλώσεις ντιμπέιτ είναι…), το χάλασε ακόμη περισσότερο το στόρι. Συγγνώμη αλλά ένας υποψήφιος πρωθυπουργός, δεν γκρινιάζει ως άλλος επικεφαλής κόμματος που μπαίνει δεν μπαίνει στη Βουλή.

Από εκεί και πέρα οφείλει κανείς να σταθεί σε δύο λάθη του Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Πρώτον, συνέχισε τις προσωπικές επιθέσεις στον Αλέξη Τσίπρα. Αυτή τη φορά, στον «ψευτράκο», στον «αυτοφοράκια» και τον «πονηρούλη», προστέθηκε ο «ωρομίσθιος». Την ίδια ώρα, ο Αλέξης Τσίπρας επικέντρωνε το κατηγορητήριό του στον Αντώνη Σαμαρά και στον Ευάγγελο Βενιζέλο, επιφυλάσσοντας ολίγα έως ελάχιστα βέλη για τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Και γιατί να τον χτυπήσει άλλωστε επί του προσωπικού; Πιο πολλά θα έχανε παρά θα κέρδιζε. Κάτι που ο αντίπαλός του δεν έμοιαζε να υπολογίζει…

Όπως δεν υπολόγισε ότι η επιμονή του στην «δεξιά μετάλλαξη» του Τσίπρα (το είπε πάνω από δέκα φορές) θα ενίσχυε αντί να αποδυναμώσει τον πρώην πρωθυπουργό. Προφανώς ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και οι σύμβουλοί του σκέφτηκαν να χτυπήσουν τον Τσίπρα από τα αριστερά για να χαρίσουν ψήφους στην Λαϊκή Ενότητα. Μόνο που αυτές τις ψήφους τις έχουν ήδη ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου! Είναι το παλιό, ιστορικό 3 % του ΣΥΡΙΖΑ, που ίσα ίσα τον έμπαζε στο κοινοβούλιο. Το άλλο το τριανταφεύγα όμως,  το τριανταφεύγα που του χάρισε την κυβέρνηση, τέτοιου είδους επιθέσεις το μπετονάρουν αντί να το υπονομεύουν.

Γιατί ο Έλλην και η Ελληνίς της κεντροαριστεράς, καθόλου δεν χαλιούνται με την στροφή του Τσίπρα και του κόμματός του προς τα δεξιά. Λίγο δεξιά, πολύ δεξιά, έτσι κι έτσι δεξιά, δεν έχει σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι ο Μεϊμαράκης τους καθησύχαζε τους κεντροαριστερούς και τους κεντρώους μιλώντας για «δεξιά μετάλλαξη» του Τσίπρα. Και τις εκλογές στην Ελλάδα, όλοι ξέρουμε ποια δεξαμενή ψήφων τις κερδίσει.

Κάτι που γνωρίζει ο Τσίπρας πολύ καλά, εξ ου και την πρώτη του καθαρά «αριστερή» κουβέντα την είπε πέντε λεπτά πριν τις έντεκα παρά πέντε. Όταν έκανε λόγο για την ανάγκη ανάπτυξης, προσθέτοντας ότι «η ανάπτυξη πρέπει να έχει κοινωνικό πρόσωπο και αναδιανομή του πλούτου». Και είπε και κάτι ακόμη αριστερό τριανταπέντε λεπτά μετά απ’ τις έντεκα όταν σημείωσε ότι «χρειάζεται να ενισχύσουμε τα δημόσια πανεπιστήμια και όχι να τα απαξιώσουμε». Αυτά και τέλος. Όλη την υπόλοιπη ώρα μίλησε περισσότερο ως υποψήφιος εθνάρχης αντί ως υποψήφιος πρωθυπουργός. Ενώ ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης χαράμιζε την αξιοσημείωτη ευγλωττία του προσπαθώντας να πείσει τους ψηφοφόρους ότι απαιτείται να φτιάξουμε Εθνικές Ελλάδος σε όλους τους τομείς…
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο