Το σύμφωνο και οι παπάδες

Το σύμφωνο και οι παπάδες

Όταν η ελληνική εκκλησία επιδεικνύει αντανακλαστικά

Πολλά πολλά με την οργανωμένη εκκλησία δεν έχω. Ούτε το μεγαλείο της με ψήνει, ούτε το φολκλόρ του ράσου με θέλγει, ούτε ο ρόλος της ο κοινωνικός και πολιτικός με καθησυχάζει. Αναγνωρίζω τις προσπάθειες μεμονωμένων κληρικών να ανακουφίσουν τον πόνο και τη φτώχεια πλείστων όσων συμπατριωτών μας, αλλά το μαγαζί το μεγάλο έχει πολλές αμαρτίες φορτωμένες στην καμπούρα του και δυσκολεύομαι να τις συγχωρέσω. Οφείλει ωστόσο κανείς να αναγνωρίσει ότι η ελληνική εκκλησία γνώριζε και γνωρίζει την αρετή του συμβιβασμού. Και όταν επικεφαλής της είναι άνθρωποι σοβαροί, δεν μπαίνει εμπόδιο στην πρόοδο του κόσμου. Βλέπε, ως παράδειγμα, το σύμφωνο συμβίωσης τώρα και ουκ ολίγα παραδείγματα στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν.

Βλέπε ρε παιδάκι μου το θέμα του «αυτομάτου» διαζυγίου που τους Ιταλούς ακόμη τους τσιγαρίζει (διαλέγω την Ιταλία ως αντίστοιχη περίπτωση, με ισχυρή παρουσία της εκκλησίας στην καθημερινή ζωή) κι εδώ πέρασε με κάτι ψόφιες αψιμαχίες για την τιμή των όπλων. Βλέπε τις αμβλώσεις που στη χώρα μας είναι εκτός ημερησίας διατάξεως εδώ και ένα σωρό χρόνια και ασχολούνται μαζί τους μόνο κάτι φανατισμένα γίδια. Ξέρετε τι γίνεται στην αποκεί ακτή της Αδριατικής; Τυπικά είναι ελεύθερες, ουσιαστικά η συντριπτική πλειοψηφία των ιατρών δηλώνει «αντιρρήσεις συνειδήσεως» και αρνείται να προχωρήσει στην επέμβαση. Καθολικής συνειδήσεως φυσικά…

Και για να μην μιλάω μόνο για τους γείτονες, να δούμε και τι γίνεται στις πεφωτισμένες ΗΠΑ όπου κυβερνάει το κουμμούνι ο Ομπάμα. Σύμφωνα με προχθεσινό ρεπορτάζ, περνάει οσονούπω νέα νομοθεσία στο Τέξας που θα περιορίσει τις κλινικές αμβλώσεων από 40 σε μόλις 10. Σε μια πολιτεία με έκταση πέντε φορές όσο η Ελλάδα! Χώρια οι ομορφιές σε Ιρλανδία και Πολωνία και όσα ετοιμάζονται στην Ισπανία. Για να μην υποτιμάμε τον ρόλο της εκκλησίας και το πόσο μπορεί να επηρεάζει πρόσωπα και καταστάσεις.

Στα μέρη μας, πάλι, όσο υπήρχε ο Σεραφείμ η ελληνική εκκλησία έπαιξε μπάλα με τα σημεία των καιρών. Με τον δικό της τρόπο φυσικά, με τρικλοποδιές και πισωγυρίσματα, αλλά όπως λέμε και στα εργαστήρια Φυσικής  το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Και το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού μπλοκ ακόμη τραβολογιούνται με ένα σωρό ζητήματα, στην Ελλάδα προχωράμε μπροστά. Έστω και μπουσουλώντας…

Να ξαναγυρίσω στην Ιταλία για το θέμα του συμφώνου συμβίωσης. Τώρα λοιπόν, μαζί με εμάς, κατατέθηκε και εκεί ένα ανάλογο νομοσχέδιο. Μόνο που δεν περιλάμβανε διόλου τα ομόφυλα ζευγάρια. Το είδανε οι αριστεροί του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος, αφρίσανε, ξαφρίσανε, τα πήρανε κρανίο, μπήκανε στο κόλπο και οι βουλευτές του Γκρίλο και άλλοι εξτρεμισταί, κατέθεσαν τροπολογία για να υπαχθούν στη ρύθμιση και τα άτομα του ιδίου φύλλου. Με το που συνέβη λοιπόν αυτό, εξεγέρθηκε η δεξιά πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος (οι πρώην Χριστιανοδημοκράτες) και ανακοίνωσε ότι αν περιληφθούν οι πείξιοι και οι δείξιοι το νομοσχέδιο δεν θα περάσει ποτέ από τη Βουλή. Μύλος με δυο λόγια. Μύλος αλά ιταλικά. Και μην μου πείτε ότι δεν έβαλε η εκκλησία το χέρι της. Μπορεί ο Πάπας Φραγκίσκος να μην ασχολείται, αλλά όλοι οι υπόλοιποι την κάνουν τη δουλίτσα.

Την ίδια ώρα εδώ, η εκκλησία φρόντισε να συμβιβαστεί. Κράτησε για πάρτη της το θεσμό του γάμου, αλλά δεν όρμηξε να φάει και το σύμφωνο συμβίωσης. Δείγμα ότι ο Ιερώνυμος συνεχίζει την συνετή πολιτική του Σεραφείμ. Μια πολιτική που εκτροχιάστηκε κάποτε σε καρναβαλισμούς, παρά τον μανδύα του εκσυχρονισμού και της νεανικότητας. Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο