Κερδισμένοι και χαμένοι

Κερδισμένοι και χαμένοι

Νικητές και ηττημένοι από την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών

Πρώτη κερδισμένη από την σύσκεψη της Παρασκευής, νομίζω ότι ήταν η μαμά Ελλάς. Έχει σημασία, έχει μεγάλη σημασία ότι πάει ο πρωθυπουργός στη διάσκεψη κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ισχυρή πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών δυνάμεων στο πλευρό του. Δείχνει μια ομόνοια, μια σύμπνοια, μια ενότητα που δεν την περιμένει ο άλλος από τους Έλληνες. Δείχνει ένα μέτωπο σχετικώς αραγές. Στην αντίθετη περίπτωση; Για φαντασθείτε τον Τσίπρα να ταξίδευε στο νταλαβέρι το ευρωπαϊκό με μόνο 153 βουλευτές να τον στηρίζουν. Θα τον γλεντάγανε οι διάφοροι Φίτσοι της γηραιάς ηπείρου, αυτά τα σιχαμένα μαλάκια που βάζουνε μπροστά τα μεγάλα αφεντικά για να κάνουνε τη βρώμικη δουλειά. Και η ήττα δεν θα ήταν δική του, όσο κι αν θα γούσταρε να τον δει ταπεινωμένο ο Άδωνις. Ή ήττα θα ήταν όλων μας…

Και πάμε παρακάτω. Κερδισμένος ήταν επίσης και ο Τσίπρας από μόνος του. Αυτά που ήθελε να περάσει από τη σύσκεψη, αυτά πέρασε και τις κόκκινες γραμμές του τις διαφύλαξε μέχρι κεραίας. Τί θέλανε οι απέναντι; Εθνικό συντονιστή για το προσφυγικό. Να κάνει δηλαδή ρόμπα τον Μουζάλα, βάζοντάς του τοποτηρητή. Παρ’ το στον κάλαθο των αχρήστων. Ζητούσαν επίσης να μπει στην ανακοίνωση η λέξη «κλειστά» για τα κέντρα φιλοξενίας των μεταναστών και των προσφύγων. Να αδειάσει με δυο λόγια την Χριστοδουλοπούλου, που έκλεισε την Αμυγδαλέζα. Ε, δεν μπήκε η λεξούλα. Απαιτούσαν τέλος να προστεθούν αστερίσκοι που θα χαρακτήριζαν αρνητικά το έργο της κυβέρνησης. Όσο τους είδατε εσείς, άλλο τόσο τους είδα κι εγώ. Θα μου πείτε καταγράφηκε στην ανακοίνωση η έκφραση «παράτυποι μετανάστες». Θα σας απαντήσω ότι αυτό το ήθελε η Ε.Ε., το ήθελε διακαώς, κουβέντα δεν σήκωνε, και δεν το επέβαλε στον Τσίπρα κανένας από τους παρασκευιάτικους συνομιλητές του.

Άλλοι κερδισμένοι; Θα βάλω στους νικητές τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έστω κι αν δεν πέρασε τη γραμμή του. Κι αυτό γιατί έστω και την ύστατη στιγμή είπε και υπέγραψε αυτά που ήθελε να πει και να υπογράψει εκείνος και όχι η ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του. Νικητής βεβαίως ήταν και ο πρόεδρος Παυλόπουλος που κάτι πονηριές και κάτι πιτσικουλιές της τελευταίας στιγμής φρόντισε (με ωραίο τρόπο…) να τις καταπιεί το χρονοντούλαπο. Στους νικητές τέλος θα προσθέσω και τον Σταύρο Θεοδωράκη, που για πρώτη φορά εμφανίσθηκε ως statesman και όχι ως γκρινιαρόγατος. Έχω την εντύπωση ότι θα το ξαναδούμε το συγκεκριμένο το κοστουμάκι…

Όσους για τους χαμένους, ο μεγαλύτερος όλων ήταν, φυσικά, ο Βασίλης Λεβέντης. Ο πάλαι ποτέ «καλός θείος» του έθνους, ο άνθρωπος που έλεγε «σκληρές αλήθειες», ο πολιτικός που «δεν λύγισε ποτέ». Και τώρα έχει μεταμορφωθεί σε έναν καρνάβαλο που διψάει για εξουσία. Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να εμφανίζεται ακροδεξιότερος των ακροδεξιών, δηλώνοντας ευθαρσώς:

«Ήταν απαράδεκτο αυτό που έγινε. Ο ελληνικός λαός πεινάει, δυστυχεί κι εμείς θα συζητούσαμε για τους πρόσφυγες.»

Μωραίνει Κύριος κλπ. κλπ. Αλλά πες ότι ο Λεβέντης είναι φρέσκος στα κοινοβουλευτικά και κάπου την πάτησε την μπανανόφλουδα. Της Φώφης πώς της προέκυψε; Να επιμένει σώνει και καλά για οικουμενική και όταν την άδειασαν όλοι να βαράει το κεφάλι της στον τοίχο για έναν αστερίσκο; Συγγνώμη, αλλά με τόσα χρόνια στο κουρμπέτι θα έπρεπε να είναι λίγο πιο πονηρεμένη και να μην μασάει τόσο εύκολα από τη ρητορική των διπλανών της. Την παρέσυραν οι κορώνες του Μητσοτάκη και του Θεοδωράκη πριν από τη σύσκεψη κι όταν αυτοί φόρεσαν τη στολή της «εθνικής υπόθεσης» βρέθηκε μόνη να σέρνει το κάρο της αντιπαράθεσης. Προς γνώση και συμμόρφωση…
Υ.Γ.: Τον Κουτσούμπα ειλικρινά δεν ξέρω που να τον κατατάξω. Χαμένος είναι για τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, κερδισμένος για το κομματικό κοινό του και μόνο. Αν αυτό του φτάνει, με γεια του με χαρά του.
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο