Ο Γκλιγκόρωφ, η Μακεδονία και το μύριο

Ο Γκλιγκόρωφ, η Μακεδονία και το μύριο

Μια ιστορία με δράκους, φίδια και μπικικίνια

Θέλουμε δεν θέλουμε, βρισκόμαστε στον αστερισμό του «Μακεδονικού». Ενώ η χώρα ταλανίζεται, ενώ οι πρόσφυγες είναι σε απόγνωση, ενώ στη γειτονιά μας χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, η ελληνική κοινή γνώμη ακόμη αναρωτιέται αν ήταν γλωσσικό ολίσθημα ή πισώπλατο χτύπημα εκείνο εκεί το «Μακεδονία» του Γιάννη Μουζάλα. Το λάθος που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, που ανέβασε τη θερμοκρασία του Πάνου Καμμένου, που δημιούργησε ζήτημα εσωκομματικό στη Νέα Δημοκρατία, που παραλίγο να αποκεφαλίσει τον μάλλον πιο επιτυχημένο υπουργό της κυβερνήσεως. Παραλίγο ως τώρα, βεβαίως…

Σε κάτι τέτοιες ώρες, καλόν είναι να καταφεύγει κανείς στις πηγές. Στα γραπτά, στα βιβλία, σε όσα μένουν εν ολίγοις, μιας και οι παρόλες είναι πάντοτε περαστικές. Φωτεινό παράδειγμα τα «Απομνημονεύματα» του Κίρο Γκλιγκόρωφ, του πρώτου προέδρου των Σκοπίων, που κυκλοφόρησαν το 2001 στην Ελλάδα από την «Κούριερ εκδοτική». Ένα πόνημα εξαιρετικά ενδιαφέρον, αφενός γιατί καλόν είναι να μαθαίνουμε την άποψη της άλλη πλευράς και αφετέρου γιατί και τα μισά από όσα σημείωσε ο Γκλιγκόρωφ να είναι αλήθεια το πρόσωπο της ελληνικής διπλωματίας δεν μοιάζει και τόσο ελκυστικό. Όσα λάθη μπορούσε να κάνει η πλευρά η δική μας τα έκανε, προεξάρχοντος του τότε Υπουργού Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά. Ενώ ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσπαθούσε να προωθήσει συμβιβαστικές λύσεις. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα, φαίνεται, νομίζω, ποιος είχε δίκιο και ποιος είχε άδικο.

Αλλά ας μη μείνουμε στις περιπλοκές τις διπλωματικές και στην ξερή γλώσσα της πολιτικής μανούβρας. Στο βιβλίο του Γκλιγκόρωφ περιλαμβάνεται και ένα επεισόδιο που μέσα σε λίγες γραμμές λέει πολλά για τις εξωφρενικές παρανοήσεις και τις κρίσεις μεγαλείου της αποδώ πλευράς. Με τα δικά του λόγια:
«Υπήρχε, αυτό θα το πω για πρώτη φορά, και μια απόπειρα μέσω των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών να ασκηθεί πίεση πάνω μου και –με φοβερά βάναυσο τρόπο- να ενστερνιστώ την ελληνική λύση, να κάνω κάτι για να απαρνηθούμε το όνομα Μακεδονία…

Μια μέρα ο Υπουργός Εσωτερικών Φρτσκόφσκι μου πρότεινε να δεχθώ κάποιους συνεργάτες της Υπηρεσίας να με ενημερώσουν προσωπικά για κάτι σχετικό με τη δουλειά τους. Τους δέχτηκα και μου είπαν ότι είχαν κάποια συνάντηση με συναδέλφους τους από την Ελλάδα και εκείνοι επίσημα τους είπαν να μου μεταβιβάσουν ότι αν υποχωρήσω για το όνομα, είναι διατεθειμένοι να μου καταθέσουν σε όποια τράπεζα του κόσμου θέλω εγώ ένα εκατομμύριο δολάρια. Εγώ τους άκουσα, τους κοίταξα και μετά τους είπα: “Καλά βρε άνθρωποι, πώς σας πέρασε από το μυαλό ο αρχηγός αυτού του κράτους να δεχτεί ένα εκατομμύριο δολάρια για να απαρνηθεί το όνομα Μακεδονία; Πώς το φαντάζεστε αυτό; Πώς είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο; Αυτό είναι αδύνατον, τότε δεν θα άξιζε να κατέχω αυτή τη θέση.”
Ήμουν αγριεμένος. Εκείνοι έσκυψαν τα κεφάλια τους, ήταν φανερό ότι δεν μπορούσαν να κοιταχτούν μεταξύ τους: “Ε, εμάς μας είπανε να σας το μεταβιβάσουμε.”
Τους είπα: “Να σας πω: δεν είναι τίποτα. Φύγετε. Τα είπα και με τον υπουργό σας.”
Nα τι είδους προσπάθειες γίνονταν.»
o.ε.δ.

  

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο