Αλληλεγγύη αγάπη μου

Αλληλεγγύη αγάπη μου

Δίχως αλληλεγγύη θα μασουλάγαμε τον διπλανό σαν τα ζόμπι

Όπως όλα τα έξυπνα πουλιά, έχω κι εγώ τη συνήθεια να κάνω προβλέψεις. Προβλέψεις για τον καιρό, προβλέψεις για το ποδόσφαιρο, προβλέψεις για τα τυχερά παίγνια, προβλέψεις για την πολιτική, όλα κομπλέ. Κι όπως πολύ εύκολα καταλαβαίνει κανείς, δεν είμαι και τόσο αητός στις μαντείες. Διότι αν ήμουν, θα το είχα πιάσει το Τζόκερ προ πολλού και δεν θα δούλευα, όσο καλός εργοδότης κι αν είναι ο Χατζής. Το αυτό με τον καιρό (χάλια…), το αυτό με το ποδόσφαιρο (μαύρα χάλια…), το αυτό και με την πολιτική –ναι, εγώ ήμουν που είχα προβλέψει θρίαμβο του Μεϊμαράκη στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ!

Αλλά δεν ήταν ο Βαγγέλας το απόγειο της στραβομάρας μου. Τα κοντέρ τα είχα σπάσει εκεί γύρω στο φθινόπωρο του ’13, όταν συζήταγα για την κοινωνική, πολιτική και οικονομική κατάσταση με εκείνη που κοιμάται πλάι μου. Και είχα γυρίσει με απόλυτη σοβαρότητα (συν ολίγο στόμφο…) και της είχα πει:

«Έτσι όπως το βλέπω, πάμε για τον απόλυτο κανιβαλισμό. Εκεί που έχει φτάσει η κατάσταση θα βγει ο κόσμος στο δρόμο και θα πυροβολάνε ο ένας τον άλλον.

Η καλή μου, που είχε συνηθίσει να με βλέπει σε ρόλο Κάλχα, κούνησε το κεφάλι της κατανόηση και δεν είπε κουβέντα. Γιατί βεβαίως είχε οσμιστεί καλύτερα την πραγματικότητα και δεν ήθελε να με στενοχωρήσει, δεν ήθελε να μου πει ότι ξεστομίζω μπούρδες.

Είχε δει λίγο πιο μακριά από εμένα και είχε αναγνωρίσει ότι παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των απανταχού φιλελέδων υπήρχε ακόμη κοινωνικός ιστός και δίχτυ ασφαλείας στις οικογένειες, στις γειτονιές, στις παρέες. Και ότι δεν θα μασουλάγαμε τον διπλανό μας σαν τα γαμημένα τα ζόμπι, αλλά θα ξύπναγε μέσα μας ο ευεργετικός μηχανισμός της προσφοράς. Της αλληλεγγύης…

Αυτής της αλληλεγγύης της ανθρώπινης, όπου άπλωσε το χέρι ο ένας στον άλλον και τον βοήθησε να σταθεί όρθιος. Να μείνει ζωντανός, να μείνει έξω απ’ το βόθρο, να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του. Με την αλληλεγγύη έγινε αυτό, ειδάλλως θα είχαμε θρηνήσει πολύ περισσότερες απώλειες από όσες έχουμε ως τώρα θρηνήσει. Γιατί η κρίση δεν σταμάτησε το ’13, μην το ξεχνάμε, η κρίση συνεχίστηκε.

Αυτή η αλληλεγγύη λοιπόν, που έσωσε την πατρίδα και τους πολίτες της, πήρε κάποτε σειρά να επεκταθεί και στους ξένους. Στους πρόσφυγες, στους μετανάστες, στους παράτυπους, στους νομότυπους, πείτε τους όπως θέλετε, δεν με νοιάζει πια. Κι έκανε πάλι θαύματα, έσωσε κόσμο, ανακούφισε τον πόνο. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έδωσαν μαθήματα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Κι αυτό το σπουδαίο, το καταπληκτικό αγαθό της αλληλεγγύης κινδυνεύει πλέον να αποκτήσει αρνητικό σημαινόμενο επειδή μια χούφτα γίδια αποφάσισαν να το χρησιμοποιήσουν για το δικό τους συμφέρον. Για την γκαβλάντζα τους, που λέμε και στο χωριό μου. Δεν είναι ώρα ν’ ακούσουν ότι πρέπει να πάνε μια βόλτα;

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο