Οι 53, ο Γιουνκέρ και η αντιπολίτευση

Οι 53, ο Γιουνκέρ και η αντιπολίτευση

Οι απρόβλεπτες συνέπειες μιας συγκέντρωσης στο Σύνταγμα

Οπότε τελειώνει η συγκέντρωση των Παραιτηθείτε, μισοτελειώνει δηλαδή γιατί ακόμη βαράγανε τραγούδια στα ηχεία. Εγώ είμαι με το φίλο μου το Θανάση, έχουμε κάνει τις βόλτες μας, έχω πάρει τις φωτογραφίες μου, έχω στείλει τις ανταποκρίσεις μου στο Newpost, όλα κομπλέ». Λέμε να τα μαζέψουμε να φύγουμε, τον χαιρετάω. Κι όπως του δίνω το χέρι του λέω: «Θανάση κλαίει διάφορος κόσμος σήμερα, αλλά πιο πολύ νομίζω ότι κλαίνε οι 53 του ΣΥΡΙΖΑ!»

Με κοιτάει ο κολλητός απορημένος, έκφραση «ορίστε;» ζωγραφίζεται στη μούρη του. Του εξηγώ: «Ρε παιδάκι μου, σκέψου στο Μαξίμου, που είδαν αυτό το πράγμα στο Σύνταγμα πως αισθάνονται τώρα.»

Ο Θανάσης που είναι γατί παλαιάς κοπής το ‘πιασε αμέσως το μήνυμα. «Αν ήμουν εγώ στη θέση τους», μου απάντησε, «θα είχα ψηλώσει κάτι ορόφους. Θα αισθανόμουν μάλλον ανίκητος και αφού από δεξιά δεν θα με απασχολούσε και τόσο η αντιπολίτευση, θα έριχνα το βάρος στα αριστερά. Σε όσους μου την πέφτουν δηλαδή από αριστερά. Κι όχι στη ΛΑΕ ή στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ που τους ξέρω απέξω κι ανακατωτά και είναι κι έξω απ’ τη Βουλή και τέλος πάντων δεν κάνουν άλλη δουλειά απ’ το να με θάβουν. Τα δικά μου τα παιδιά θα έπιανα απ’ το σβέρκο…»

Ε ναι, τα δικά σου τα παιδιά, τα άτακτα. Αυτά που βγαίνουν κάθε τρεις και λίγο να σου υπενθυμίσουν ότι το «Άλφα» στον τίτλο του κόμματός σου δεν σημαίνει «Αποφασιστικότητα» ή «Ανανέωση» ή απλώς «Αναπνοή», αυτά που βρίσκουν αφορμή από το στόρι του εκλογικού νόμου και της συνταγματικής αναθεώρησης για να σε αμφισβητήσουν, αυτά που απειλούν να μην ψηφίσουν την τροπολογία Μουζάλα και να σε στείλουν στις κάλπες κατακαλόκαιρο, αυτά που σε βλέπουν να κορτάρεις αυτή τη μαϊμού τον Γιουνκέρ και δεν σκάνε πλατύ χαμόγελο. Όπως έγραψε και ο (βουλευτής πλέον) Γιώργος Κυρίτσης στο Facebook:

«Κάποια στιγμή να αποφασίσουμε αν ο Γιουνκέρ είναι "εταίρος" ή "δανειστής", γιατί δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Έχει σημασία. Φερ’ ειπείν θυμάμαι ότι πέρυσι κληθήκαμε να ψηφίσουμε ναι ή όχι στην πρόταση του.»

Αυτά μας προέκυψαν. Είναι απ’ τις καραμπόλες τις πολιτικές που συμβαίνουν χωρίς να το καταλάβεις. Σαν τα λάθη στα ρεστοράν, όπου ένα απεριτίφ δικό σου χρεώνεται στο διπλανό τραπέζι. Αλλά έτσι δουλεύει η μοίρα και κόντρα δεν μπορείς να τις πας. Τώρα που ήρθαν τα λεφτά απ’ την Ευρώπη και το Σύνταγμα απεδείχθη φιάσκο, η κυβέρνηση τσίμπησε ένα τριμηνάκι ηρεμίας, ησυχίας και κουλαρίσματος. Μπορείς εσύ να της βάλεις φωτιά στα οπίσθια και να μην της επιτρέψεις περαιτέρω στροφή στον «πραγματισμό»; Έχει καλώς. Δεν μπορείς; Τότε, όπως θα έλεγε και η ταινία, ίσως πρέπει να αναρωτηθείς αν ήξερες τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο