Eξάρχεια για πάντα!

Eξάρχεια για πάντα!

Δυο λόγια για την επίμαχη συνοικία και τους μύθους της

Όπως έγραψα και χθες, «ξέρεις ότι είναι καλοκαίρι όταν ένα σωρό κύριοι και κυρίες εγκαταλείπουν το ξύσιμο πατσά, το γάνωμα χαλκωμάτων και τις εκκενώσεις βόθρων και αποφασίζουν να εκφράσουν άποψη για τα Εξάρχεια». Την αφορμή την έδωσε, φυσικά, η πρόσφατη δολοφονία δυο βήματα από την πλατεία, αλλά αυτό ας το αφήσουμε καλύτερα στις διωκτικές αρχές. Δική τους δουλειά είναι δεν είναι δική μας. Εκείνο που μας ενδιαφέρει εδώ είναι ότι πετάχτηκαν ο καθένας και η καθεμιά για να πουν τις σοφίες τους.

Για να διατρανώσουν ότι τα Εξάρχεια είναι ένας τόπος κάθε είδους και πάσης φύσεως ανομίας, είναι ένας τόπος όπου διώκονται αντί να ανθίζουν οι πολιτικές ιδέες, είναι ένας τόπος όπου δεν μπορεί να πάει να πιεί τον καφέ του ο Δένδιας, είναι ένας τόπος, σε γενικές γραμμές, που προσβάλλει τους πάντες και τα πάντα και δεν θα έπρεπε να υπάρχει, γιατί όσο υπάρχει αποτελεί ένα κακό σπυρί στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι.

Κάπως έτσι τέλος πάντων. Κι άλλα είπανε πιο έγχρωμα, αλλά όσο ταλέντο στη μπούρδα κι αν έχω δυσκολεύομαι να τα επαναλάβω. Αυτό, ωστόσο, που μπορώ να κάνω είναι να γράψω δυο λογάκια για τα Εξάρχεια ως άνθρωπος που περνάει από εκεί σχεδόν κάθε μέρα και όχι ως καρεκλοκένταυρος άλλης συνοικίας που έχει να αντικρίσει τη Στουρνάρη, την Αραχώβης, την Καλλιδρομίου εδώ και καναδυό δεκαετίες.

Όσον αφορά λοιπόν στις διώξεις των πολιτικών ιδεών, θα ήθελα να καταθέσω ότι στα διάφορα καφέ της πλατείας βλέπω διαρκώς κόσμο να διαβάζει «Καθημερινή», «Νέα», «Έθνος», ακόμη και «Πρώτο Θέμα». Ούτε τους την έπεσε κανείς, ούτε προσπάθησε να τους κάνει μαθήματα. Όλοι κουλ είναι και στην ησυχία τους. Απλώς μιλάμε για κανονικούς ανθρώπους και όχι για σελέμπριτις, που ενδιαφέρονται να πουλήσουν μαγκιά και μούρη στην «καρδιά του θηρίου».

Αλλά μιας και μιλάω για σελέμπριτις, ναι, ο Δένδιας δεν μπορεί να πιεί τον καφέ του στην πλατεία Εξαρχείων. Ούτε ο Φίλης όμως μπορεί να τον πιεί, ούτε ο Βούτσης, ούτε η Γεροβασίλη, ούτε κανένα στέλεχος της σημερινής κυβέρνησης. Και λοιπόν; Δεν είναι και το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μια πόλη, να υπάρχει μια γειτονιά όπου δεν θα χωράνε οι εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες. Ξυδάκι και πάμε παρακάτω.

Μην ξεχνάμε την «ανομία»! Επ’ αυτού, θα ήθελα να ενημερώσω τους ρέκτες ότι πολύ μεγαλύτερη διακίνηση πρέζας γίνεται μπροστά στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και το ξέρουμε όλοι και έχει γραφτεί εκατό φορές. Για να μην πω για την διακίνηση λευκής σαρκός (και ανήλικης…) στο Πεδίο του Άρεως και το πάρτι που γινόταν μέχρι πρότινος στην Κυψέλη, όπου μπορούσες να βρεις ναρκωτικά και όπλα που δεν υπάρχουν ούτε καν στη Νάπολι. Επί τη ευκαιρία ρίχνω στο τραπέζι και τη χθεσινή είδηση για την εξάρθρωση σπείρας που προμήθευε ναρκωτικά πρώτης κατηγορίας στο Κολωνάκι και στα ψυχαγωγικά κέντρα της Παραλιακής οδού. Να υποθέσω ότι εδώ είχαμε να κάνουμε με λειτούργημα και όχι με παρανομία;

Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω ότι τα Εξάρχεια είναι πλέον η συνοικία με την ειρηνικότερη συνύπαρξη ντόπιων και προσφύγων σε πανελλήνιο επίπεδο. Τώρα με τις καταλήψεις, έχει γεμίσει η γειτονιά ξένους, που τα πάνε μια χαρά με τους κατοίκους και ούτε κιχ αντίδρασης ή εκνευρισμού δεν έχει ακουστεί. Τόσο καλά πάει το πρότζεκτ, που βρήκε ευκαιρία να αστειευτεί ο φίλος μου ο Βασίλης –σαύρα της πλατείας από τη δεκαετία του εβδομήντα, με κάτι χρονάκια στην καμπούρα του από εκδρομές σε σωφρονιστικά θέρετρα. «Χρήστο», μου είπε, «αν συνεχιστεί αυτό το στόρι, ο μοναδικός θόρυβος που θα ακούγεται σε καμιά εικοσαριά χρόνια στα Εξάρχεια θα είναι η φωνή του μουεζίνη!» 


 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο