Λογοκρισία και μισογυνισμός

Λογοκρισία και μισογυνισμός

Ένα σιχαμένο τραγούδι με τίτλο «Βουλγάρες» που υμνεί το trafficking

Ως ανήρ που έχει υπερβεί τα πρώτα «ήντα», διατηρώ το προσωνύμιο του κωλόγερου και το προνόμιο της μνήμης. Θυμάμαι, λοιπόν, πολύ καλά μια εποχή που μας έσκιαζε και μας πλάκωνε η λογοκρισία. Είτε στο σεξ αφορούσε αυτή, είτε στην τέχνη, είτε στην άποψη. Ναι, ναι, δεν ήταν πάντοτε όλα χύμα και τσουβαλάτα όπως είναι σήμερα, δεν κυκλοφοράγανε χαλαρά στις ιστοσελίδες τα «τούμπανα» και οι «πρόκες» και δεν μπορούσες να σκάσεις μύτη στην τουίτα και να ξεράσεις τον ιδεολογικό σου εμετό στα μούτρα του πρώτου τυχόντα. Δεν είναι μόνο ότι δεν υπήρχαν τα media τα σημερινά, είναι που άμα ξέφευγες λίγο από την «πεπατημένη» σ’ έπαιρνε και σε σήκωνε. Όποιος κι αν ήσουν, όπως κι αν σε λέγανε. Το ψαλίδι της λογοκρισίας σου τα έκοβε τα φτερά…

Ιστορίες άλλων εποχών και άλλης κοινωνίας. Ακόμη θυμάμαι τις ημερήσιες εφημερίδες που έφερνε ο μπαμπάς μου στο σπίτι και τα εβδομαδιαία περιοδικά «ποικίλης ύλης», όπου είχε δουλέψει φόρα παρτίδα ο μαρκαδόρος του λογοκριτή. Στις διαφημίσεις των τολμηρών ταινιών, στα στιγμιότυπα από τις πλαζ γυμνιστών, στις φωτογραφίσεις σταρ της εποχής που θεωρούσαν καλό να επιδεικνύουν τα κάλλη τους. Μωρό ήμουν και μεγάλωνα, έχοντας την εντύπωση ότι τα στήθη των κυριών διακοσμούνται μονίμως από μαύρες βούλες. Για να μην πω για άλλα σημεία του σώματος, πιο ευαίσθητα.

Χώρια το στόρι με τα τραγούδια που τα κατάπινε η λήθη ή τις ταινίες που τις μασούλαγε το χρονοντούλαπο. Ιδίως επί κρατικών μονοπωλίων στα ΜΜΕ, πολύ εύκολο ήτανε να χαθούν τα ίχνη ενός έργου και να μην ξαναβρεθούν ποτέ. Ακόμη κι ο Χατζιδάκις είχε υποστεί το βαρύ χέρι της λογοκρισίας και ίσως γι’ αυτό όταν ανέλαβε το Τρίτο πρόγραμμα να επέδειξε τέτοια ευρύτητα πνεύματος. Ανοίγοντας το δρόμο σε ένα πιο φωτεινό μέλλον, άνευ απαγορεύσεων και διαταγών. Ανοίγοντας τα μυαλά των ανθρώπων στο διαφορετικό, στο αιχμηρό, στο εξτρεμιστικό. Για να προλάβουν τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση, έστω και την ύστατη στιγμή.

Έκτοτε πέρασαν δεκαετίες, μπήκε το ίντερνετ στη ζωή μας, πέσανε τα σύνορα όλα. Έπεσαν και τα φύλλα συκής, μπάχαλο το σύμπαν, κανέναν φραγμός. Και για εμάς που ζήσαμε τη λογοκρισία στο πετσί μας, ναι είναι αναμφισβήτητη η πρόοδος και πλατύ το χαμόγελο. Ως την ώρα που ακούς στο γιουτούμπι ένα τραγούδι με τίτλο «Βουλγάρες». Με στίχους σαν αυτούς:

Βουλγάρες, κάνω εισαγωγή τις Βουλγάρες
για να γαμάς εσύ τις μουνάρες
όλες τους με λένε Boss
Ρουμάνες, κάνω εισαγωγή τις Ρουμάνες
για να γαμάς εσύ τις μουνάρες
εμπόριο λευκής σαρκός

Δεν θα διαφημίσω εδώ ποιος το τραγουδάει και ποιος το έγραψε. Ένα ψάξιμο στο ίντερνετ αρκεί, αν αντέχουν τα νεύρα σας. Αυτό που θέλω να γράψω, είναι ότι θυμήθηκα εκείνο εκεί το ψαλίδι του λογοκριτή που κάποτε κοροϊδεύαμε όλοι και όλες. Το θυμήθηκα και το νοστάλγησα. Γιατί αν αφήσουμε σήμερα ελεύθερο τον αδιανόητο μισογυνισμό και την  καφρίλα του συγκεκριμένου άσματος, αύριο το στόρι θα πάει πιο μακριά και πιο βαθιά. Και δεν θα μιλάει για τα ανώνυμα θύματα του trafficking, θα μιλάει για σένα.

Οπότε δώσε report  στο Youtube, για να έχεις ήσυχη τη συνείδησή σου; Αστείο το βλέπω και πολύ νωχελικό και έχω να προτείνω κάτι λίγο πιο προχωρημένο. Έχω να καταθέσω το πρώτο άρθρο του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου:

Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου , μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή,  το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή  την αναπηρία, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ.

Κι έχω να ρωτήσω: Αν όλα τα ανωτέρω πλάσματα τα προστατεύει ο νόμος, μήπως μπορεί να προστατεύσει και τα δόλια τα κορίτσια που έχουν πέσει θύμα trafficking; Έχουν που έχουν τραβήξει τόσα, είναι ανάγκη να τα ταλαιπωρούν τώρα και τραγουδιστικώς; Κι ας το πούνε κάποιοι «λογοκρισία» κι ας ακούγεται τόσο κακόηχο. Πιο κακόηχο απ’ τις κραυγές του μισογυνισμού δεν είναι πάντως…

.


 

 



 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο