Άντε ξανά μανά με το άβατο και τους αντιεξουσιαστές

Ένα από τα πιο ωραία που έχει πει ο φίλος μου ο Θοδωρής Μανίκας, ίσως και το πιο ωραίο εδώ που τα λέμε, ήταν η φράση του για το στόρι με το Low Bap και τον πόνο και τα βάσανα και τη συμφορά και το ζόφο, τη μαυρίλα την αβάσταχτη, την καταστροφή, τη συμφορά, την κόλαση επί της γης κάτω στο λιμάνι. Τα άκουσε όλα αυτά ο δικός μου και αφού στάθηκε μια στιγμή την είπε την παρόλα: «Κατέβηκα στο Πέραμα και γκέτο δεν είδα.»

Και δίκιο είχε βεβαίως γιατί το γκέτο είναι πράγμα εντελώς διαφορετικό και από το Πέραμα των ράπερς και από τα Εξάρχεια των αντιεξουσιαστών. Τα έχω ξαναγράψει εδώ στο Newpost, μην αρχίσουμε τώρα το κόπυ πάστε, με έχει πάρει χαμπάρι ο Χατζής ότι είμαι τεμπελόσκυλο και λίγο θέλει να με στείλει στο λογιστήριο.  Και ούτως ή άλλως η τρομοκρατική επίθεση εναντίον των αστυνομικών που φυλάγανε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ δεν έγινε καν στα Εξάρχεια. Η από εκεί μεριά της Χαριλάου Τρικούπη είναι Νεάπολη, μπαλίτσα να μαθαίνουμε!

Ας αφήσουμε όμως τα μαθήματα γεωγραφίας στους ειδικούς και ας επιστρέψουμε στα των Εξαρχείων. Και στα των κατοίκων τους, που δεν είναι πια και όλοι αντιεξουσιαστές.  Ούτως ή άλλως, αυτοί που πιστολίσανε τους αστυνομικούς δεν είναι διόλου σίγουρο ότι μένουν εκεί παρέκια που λένε και στο χωριό μου. Αν δεν με απατά η μνήμη μου η δόλια η Ρούπα είχε στήσει στην Ηλιούπολη την τελευταία της τη γιάφκα και δεν είδα κανέναν να δηλώνει ότι σε ένα μηνάκι το πολύ θα το έχουν σκουπίσει το γκέτο του Υμηττού. Εκτός κι αν βουλώσαν τ’ αυτιά μου λόγω ψύχους…

Να σας πω εγώ όμως μια ιστοριούλα για τα Εξάρχεια, ένα συμβάν που το είδα με τα ματάκια μου πριν από καναδυο μηνάκια. Καθόμασταν στο συγχωρεμένο το Floral με τον φίλο μου τον Βαγγέλη και συζητάγαμε για την πολιτική κατάσταση. ΟΚ, τα γκομενάκια σχολιάζαμε, αλλά τέλος πάντων είχε και ολίγη πολιτική η κουβέντα. Και πάνω εκεί που λύναμε το θέμα του Μνημονίου (όλοι οι Έλληνες την έχουν έτοιμη τη λύση στο θέμα του Μνημονίου!), ακούμε μια αναμπουμπούλα και βλέπουμε κάτι τυπάκια ντυμένα στα μαύρα να κατεβαίνουν από το πάνω μέρος της πλατείας, από Θεμιστοκλέους μεριά. Μπουκάρουν τα τυπάκια στο κέντρο της πλατείας, βουτάνε κάτι άλλα τυπάκια, τα πάνε σούρνοντας ως τη Στουρνάρη, τους ρίχνουν και μερικές γρήγορες κι έπειτα επιστρέφουν αργά αργά εκεί απ’ όπου είχαν έρθει.

Τι είχε συμβεί; Θα σας πω εγώ τι είχε συμβεί: Ήταν πολύ χαλαρό το κλίμα εκείνες τις μέρες και είχαν βρει ευκαιρία να επιστρέψουν οι πρεζέμποροι στην πλατεία και να ξαναρχίσουν το νταλαβεράκι. Κι επειδή αυτά τα πράγματα καλό είναι να μην τα αφήνεις να εξελίσσονται σε πληγές, πήραν το μαθηματάκι τους, έβαλαν την ουρά στα σκέλια και πήγαν στο καλό. Οι καταραμένοι οι αντιεξουσιαστές το κάνανε κι αυτό, μέσα σε όλα τα άλλα τα σατανικά που κάνουν…

Με δυο λόγια; Με δυο λόγια το τσουβάλιασμα καλό είναι να το αποφεύγουμε. Τελεία. Τελεία και παύλα. Καλό είναι επίσης να μη βαφτίζουμε κακό σπυρί έναν ολόκληρο χώρο και μια ολόκληρη περιοχή, μόνο και μόνο για να πλήξουμε ακόμη περισσότερο την κυβέρνηση. Να πέσει η κυβέρνηση δε λέω, να πέσει αύριο, καμιά αντίρρηση και κανένα πρόβλημα. Να δω όμως ύστερα πως θα θερίσουμε τις θύελλες από τους ανέμους που σπέρνουμε. Εκτός κι αν το δώσουμε εργολαβία το έργο στα ΜΑΤ, οπότε να ψάχνω από τώρα για ζαρντινιέρες.