Όταν το αρραγές μέτωπο της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζει τις πρώτες ρωγμές

Είναι απ’ αυτές τις σκηνές τις κινηματογραφικές που γίνεται της τρελής στο πανί επάνω, κόσμος πάει κι έρχεται, πέφτει μπιστολίδι, κλωτσές, αγκωνιές, κουτουλίδια, κοτόπουλα μαδιούνται και σαύρες σέρνονται, χαμός παντού, αναστάτωση και ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει ένας τύπος χαμογελαστός και λέει τη μεγάλη κουβέντα: «Σας έλειψα;»

Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγράψει κανείς την επανεμφάνιση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στα τεκταινόμενα της Νέας Δημοκρατίας. Δεκατρείς μήνες είχε ν’ ανοίξει το στόμα του ο πρώην πρόεδρος, στη σκιά καθόταν και χαλάρωνε. Τελευταία φορά που είχε ακουστεί κάτι για το πρόσωπό του ήταν κάτι μέρες μετά απ’ τις εσωκομματικές εκλογές του ’16, όταν τον παίρνανε τηλέφωνο για ένα γεια, για έναν καφέ, για ένα φοντάν τέλος πάντων και ο Βαγγέλης το γύριζε στο αθόρυβο και το άφηνε να βαράει. Τέτοια σιγή…

Και ξαφνικά, άνοιξε το στόμα του και σκίστηκε το παραπέτασμα. Στον αέρα την τίναξε την στρατηγική της διαρκούς και άμεσης αντιπαράθεσης που έχει χαράξει η ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας με δύο λεξούλες και μόνο: «Τζάμπα μάγκες». Πράγμα το οποίον δεν είναι να το παίρνει κανείς και πολύ ελαφρά, ιδίως όταν προέρχεται από τον συγκεκριμένο πολιτικό. Διότι ο Μεϊμαράκης μπορεί να μην διακρίνεται και τόσο για την κουλτούρα του, αλλά άμα είναι για καυγά δεν κρύβεται ποτέ. Και έχει ένα και μια χέρα σκέτο κουπί, αλήθεια να λέμε.

Εν τω μεταξύ, είδε φως και μπήκε και η Παπακώστα. Που βγήκε στις «Ειδήσεις» και είπε πάνω κάτω τα εξής:

«Εάν κλείσει η αξιολόγηση πρέπει να αποσυρθεί το αίτημα των πρόωρων εκλογών για να προστατευθεί. Και πρέπει να γίνει άμεσα, γιατί, αν επιμείνουμε, σε λίγο θα γίνουμε γραφικοί».

Το «πάνω κάτω» δεν το έγραψα τυχαία, διότι κατόπιν των αντιδράσεων που προέκυψαν η βουλευτής και αναπληρώτρια τομεάρχης υγείας της Νέας Δημοκρατίας κάπως το ανασκεύασε το στόρι. Όπως και ο Μεϊμαράκης (υποτίθεται ότι) εξηγήθηκε με την ηγεσία και τα βρήκανε και αγαπηθήκανε και καλή καρδιά. Αλλά όπως λένε τα γατόνια στο ποδόσφαιρο, οι εντυπώσεις μένουν. Και οδηγούν σε αρθρογραφία που κάνει λόγο για «υπόγειο πόλεμο βαρώνων». Όπου ο Σταύρος Ψυχάρης απ’ τα μαλλιά του πιάνεται, αναζητώντας σανίδα σωτηρίας…

Προσωπικά πάντως, πιο πολύ θα ανησυχούσα με τους ταρίφες. Με την αγανάκτησή τους και τη διαμαρτυρία τους, που λίγο θέλουν να μετατραπούν σε φουρτούνα πρώτου μεγέθους για τη Νέα Δημοκρατία. Καθότι καλός ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» που σημειώνει η σχετική ανακοίνωση του κόμματος, αλλά άμα τα πάρουν κρανίο οι ταξιτζήδες δεν θα προλαβαίνουν στου Μαξίμου να ανοίγουν τις σαμπάνιες. Άσε που αν συνεχιστεί η κόντρα της ΝΔ με τον ΠΑΟΚ, θα είναι όλες οι φιάλες από Κριμαία μεριά. Κερασμένες από τον Ιβάν!