Όταν τελειώνουν οι φωτιές και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τη χολή που μας περίσσεψε

Σήμερα γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο οι δημοσιογράφοι. Το τριημεράκι δηλαδή όπου ησυχάζουν όλα στη χώρα και το πιο καυτό ρεπορτάζ αφορά σε εκείνα τα πλάσματα που τιμούν τη Μεγαλόχαρη στην Τήνο. Τα γνωστά δηλαδή, ότι προχωράνε «στα τέσσερα», κι αν αυτό αμαυρώνει την εικόνα της πολιτισμένης και εξευρωπαϊσμένης Ελλάδος ή είναι απλώς γραφικό και χαριτωμένο. Όπου ομονοούν οι πάντες, ακόμη και οι φιλελέδες με τα συριζόπουλα και λένε «ναι βρε παιδί μου πιστοί, αλλά πόσο οπισθοδρομικοί» και σκάνε χαμόγελο και πάνε ύστερα για ποτάκια. Αλλά φέτος είχε φωτιές, είχε πυρκαγιές

Είχε αυτό το πράγμα που είπε ο Άδωνις ότι η κυβέρνηση έβαλε σε κίνδυνο. Το οποίο είναι ολόσωστο, αν όλη η χώρα είναι ο Κάλαμος και τα πέριξ αυτού. Εκεί όπου φτάνουν τα τηλεοπτικά συνεργεία, τα κάπως αποδεκατισμένα τηλεοπτικά συνεργεία τώρα με τις άδειες τις αυγουστιάτικες. Διότι στη Ζάκυνθο που είχε σχεδόν εκατό φωτιές μέσα σε ένα τριήμερο δεν είναι ελληνική επικράτεια, ιταλικά μιλάγανε οι παλιάνθρωποι μέχρι πρότινος και τη σημαία μας δεν τη χαιρετάνε. Άσε που είναι χωριό του Κοντονή εκεί πέρα και ο Κοντονής είναι αυτός ο τύπος που ανακάλυψε «εγκληματικές οργανώσεις» στο ποδόσφαιρο και στενοχώρησε τους προέδρους. Καλά να πάθει!

Ούτε όταν καιγότανε τα Κήθυρα δεν μας είχε πιάσει τέτοια κωλοπιλάλα με τις φωτιές. Που είχανε δει το Χριστό φαντάρο οι δόλιοι, αλλά τότε τρέχανε άλλα ζητήματα και η επικοινωνιακή στρατηγική δεν επέτρεπε να φουσκώσουμε το πράγμα. Ενώ τώρα τον Αύγουστο πιάστηκε απροετοίμαστο το Μαξίμου, είχανε αδειάσει τα κολασμένα τα υπόγεια και δεν μπορούσαν να αντεπιτεθούν. Κι έτσι κερδήθηκε η μάχη, μια ακόμη μάχη που φέρνει την εξουσία πιο κοντά. Άλλωστε κινδυνεύει όλη η χώρα, το είπε κι ο κύριος αντιπρόεδρος. Μόνο που ο στρατηγός άνεμος είχε αντίθετη άποψη αυτή τη φορά, σε αντίθεση με το 2007 όταν έστειλε τον Πολύδωρα στα αζήτητα. Δεν πειράζει, έχει ο Θεός μέρες και φροντίζει για όλα τα παιδιά του.

Και κάπως έτσι βρεθήκαμε με πρώτο θέμα την φοροδιαφυγή πέντε αστέρων και χιλιάδων ευρώ στα ξενοδοχεία της επικράτειας εν μέσω τουριστικής περιόδου. Κοίτα να δεις ρε φίλε και δεν το περίμενα, πρώτη φορά συμβαίνει. Ενώ αν ήτανε ιδιωτικά τα ξενοδοχεία, όπως θα λέγανε και αυτοί οι αδάμαντες ο Ανδιανόπουλος κι ο Τζήμερος, δεν θα είχαμε τέτοια φαινόμενα. Θα λειτουργούσαν οι νόμοι της αγοράς και η φοροδιαφυγή θα ήταν παρελθόν. Μόνο στη Σοβιετία συμβαίνουν κάτι τέτοιες εκτροπές, αλλά όπου να ‘ναι ξεμπερδεύουμε με τον κρατικοποιημένο τουρισμό και μπαίνουμε στη λεωφόρο της Δύσεως. Με τα τέσσερα έστω, σαν τους προσκυνητές…

Υ.Γ.: Λόγω πυρκαγιών πέρασε σχετικώς απαρατήρητος ο θάνατος του Μιχάλη Ζιάγκα, «εξ απορρήτων» επί δεκαετίες ολόκληρες του Αντρέα Παπαντρέου. Ήταν ένας από τους τελευταίους «σιωπηλούς» της πολιτικής, που είχε δει τα πάντα και μιλιά δεν έβγαλε. Στην εποχή της απόλυτης φλυαρίας και του λογορροϊκού παραληρήματος, θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις έως και αρετή.