Όταν όλα μπερδεύονται γλυκά στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας

Κοίτα να δεις ρε φίλε που ήρθε ο Μακρόν για μπίζνες και μάλιστα το είπε και στις ομιλίες του και στις δηλώσεις του! Το ανακάλυψαν και οι Έλληνες σχολιαστές και αρθρογράφοι, ορισμένοι μάλιστα εξ αυτών με περισσή χαιρεκακία. Τα φιλελέ βδελύγματα δηλαδή, που σηκώνουν ψηλά την παντιέρα των ιδιωτικοποιήσεων και είναι έτοιμα να προσφέρουν στους ξένους επενδυτές ακόμη και την πάνα του μωρού. Φίσκα στο σκατό ελπίζω, για να μην πάει χαμένη η επένδυσή τους…

Ας μην κατηγορούμε όμως αυτά τα πλάσματα τα παρφέ. Κουκιά φάγανε, κουκιά μολογάνε. Και ΕΣΠΑ μασουλήσανε δεν λέω, αλλά άμα δεν τα μασουλάγανε αυτοί που είναι άριστοι ποιος θα τα μασούλαγε; Τίποτις κουμμούνια που δεν ξέρουν τι τους γίνεται από επενδύσεις; Και προσπαθούν να συνεννοηθούν με τους ξένους και συμπέρασμα δεν βγάζουν. Αλλά που θα πάει, δεν θα γυρίσει ο τροχός να γαμήσει κι ο προχώ;

Κατά κάποιο τρόπο μάλιστα το ίδιο πράγμα είπε κι ο Σταύρος Θεοδωράκης που επέλεξε την ημέρα επίσκεψης Μακρόν για να πάρει μια γεύση από Λαμία. Πήγε εκεί, έκανε το ταξίδι και επισκέφθηκε το νοσοκομείο και μια εξαγωγική επιχείρηση της περιοχής. Το πρώτο του έδωσε την αφορμή να δηλώσει:

«Η Ελλάδα πρέπει να φροντίσει τους ασθενέστερους, πρέπει να δώσει λεφτά στην παιδεία, στην υγεία, λεφτά με στόχο τις ανάγκες της κοινωνίας».

Πώς θα γίνει αυτό στην μνημονιακή πατρίδα δεν μας το εξήγησε ο Σταύρος. Υπάρχει, βλέπετε, ένα προβληματάκι, ότι οι οδηγίες χρήσεως στο απλικέϊσιον Πολιτικός Αρχηγός δεν περιλαμβάνουν και τις λύσεις των προβλημάτων. Κι αυτά τα λεφτά που θα πέσουν σε παιδεία, υγεία και ασθενέστερους δεν προκύπτουν τόσο εύκολα με ευχές, καλημέρες και χαμόγελα. Πρέπει να συγκρουστείς με αυτούς που τα έχουν και δεν θέλουν να τα δώσουν. Και ως τώρα ο Θεοδωράκης δεν έχει δείξει καμία τέτοια διάθεση…

Αφού λοιπόν τα σκέπτομαι όλα αυτά με το πτωχό μου το μυαλό κι αφού προσπεράσω μια δήλωση του Θεοδωράκη όπου ο Σταύρος μεταμορφώνεται σε Παΐσιο («Το παρελθόν έχει και φλόγες, έχει και στάχτες»), θα καταλήξω στο πρόσωπο που έκλεψε χθες την παράσταση. Και το πρόσωπο αυτό δεν είναι άλλο από την Μπέτυ Μπαζιάνα. Όχι για τα δυο-τρία διαφορετικά λουκ με τα οποία υποδέχτηκε την Μπριζίτ Τρονιέ και τον Εμμανουέλ Μακρόν, αλλά για την άρνηση της να πει έστω και μια κουβέντα στους δημοσιογράφους!

Καλά ξηγήθηκε λέω εγώ, μετά από τόσο πατσαβούριασμα που δέχθηκε. Καλά τους την είπε ή μάλλον καλά δεν τους την είπε. Ούτε τον πυρετό της δεν έδωσε η Μπέτυ στους ματσουκοφόρους κι έκανε απλώς τη δουλειά την οποία ήταν υποχρεωμένη  να κάνει λόγω πρωτοκόλλου. Ως εκεί και τελεία και παύλα. Υπάρχει ζωή και εκτός τηλεοπτικής κάμερας κι αυτό είναι ένα μαθηματάκι πολύτιμο που έδωσε χθες η σύζυγος του πρωθυπουργού. Για να μαθαίνουν οι μικροί και να θυμούνται οι παλιότεροι, που λέγανε και τα πολεμικά κόμικς. Καθότι περί πολέμου πρόκειται και τίποτε λιγότερο…