Όταν η μαζική αντιγραφή στο πανεπιστήμιο Πατρών ξεβρακώνει τη ΔΑΠ

Εντάξει παιδιά στην Ελλάδα ζούμε! Όλοι και όλες έχουμε αντιγράψει σε κάποιο μάθημα στο Πανεπιστήμιο (όχι εγώ, ένας γνωστός μου), όλοι και όλες έχουμε τσουρνέψει κομμάτια από εργασίες ή εργαστηριακές ασκήσεις άλλων (όχι εγώ, μια φίλη μου), όλοι και όλες έχουμε προσπαθήσει να τη βγάλουμε λίγο πιο εύκολα και πιο χαλαρά και πιο λατσεμένα και ναι το έκανα κι εγώ δεν το έκανε μόνο ο διπλανός μου! Άλλο αυτό όμως και άλλο η κτηνωδία της Πάτρας, όπου 106 φοιτητές και φοιτήτριες έδωσαν την ίδια ακριβώς εργασία, κόπυ πάστε που λέει κι ο Παυλάρας ο Πολάκης. Και τους απαγόρευσαν τη συμμετοχή στην εξεταστική του Σεπτεμβρίου και βγήκαν ύστερα η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ και δήλωσαν «κρίμα τα παιδιά και είναι φουλ αδικία και τους κόβετε το μέλλον». Πιο πολύ η ΔΑΠ δηλαδή, που έβγαλε και σχετική ανακοίνωση για τα πανηγύρια. Η ΠΑΣΠ δεν είναι τόσο κορόϊδο, κάπου ακόμη μέσα της κατοικεί το πνεύμα του Κώστα Λαλιώτη…

Τέλος πάντων τα διαβάζω, τα ακούω, τα μαθαίνω εγώ όλα τα ανωτέρω και αμέσως σχηματίζει το χέρι στο νούμερο που αρχίζει από 0044. Κατευθείαν παίρνω τον άνθρωπό μου στην πανεπιστημιακή Αγγλία και συνομιλώ. «Τα ‘μαθες;», τον ρωτάω. «Πας καλά;», με ρωτάει κι αυτός, ‘χάνονται τέτοια πανηγύρια;». «Οπότε τι λες;», τον ξαναρωτάω. «Κοίτα να δεις», μου λέει, «σε περιπτώσεις που ο φοιτητής ή η φοιτήτρια αντιγράψουν ένα τμήμα της εργασίας τους, τρώνε πειθαρχική ποινή. Τελεία. Απλώς προσπαθούμε η ποινή αυτή να μην είναι εξοντωτική, για να το ξανασκεφτεί και να μην το ξανακάνει. Αν όμως μιλάμε για αντιγραφή λέξη προς λέξη και μάλιστα σε τέτοια έκταση, η μοναδική απάντηση είναι οριστική αποβολή από τη σχολή και αντίο. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει…»

Κι όπως μου τα είπε όλα αυτά και την ώρα που τα χώνευα, πέρασε από μπροστά μου μια δήλωση της βουλευτού Νίκης Κεραμέως. Που είναι υπεύθυνη του τομέα Παιδεία, Έρευνας και Θρησκευμάτων στη Νέα Δημοκρατία και κλήθηκε να σχολιάσει το γεγονός ότι στο πανεπιστήμιο Δτυτικής Μακεδονίας οι γόνοι των καθηγητών θα εισάγονται χωρίς εξετάσεις και χωρίς δίδακτρα σε μεταπτυχιακά. Και είπε το μυθικό:

«Δε μπορούμε από τη μια να λέμε ότι τα πανεπιστήμια έχουν αυτοδιοίκητο και την άλλη να παρεμβαίνουμε στις αποφάσεις. Αν έχει πιστώσεις το πανεπιστήμιο για κάτι τέτοιο, ας κάνει ό,τι νομίζει".

Είναι αυτό που έλεγε ο συγχωρεμένος ο Κώστας Σισμάνης: δεξί κροσέ και αριστερό ντιρέκτ, αντάμα! Και δείχνει για μια ακόμη φορά ότι μπορεί να εγκαλείται η αριστερά για ιδεολογική κυριαρχία, αλλά στα πανεπιστήμια οι δουλειές γίνονται αλλιώς. Και πάνω απ’ το τραπέζι και κάτω απ’ το τραπέζι και μέσα στο τραπέζι και βάλε και το κομοδίνο στην εξίσωση. Γιατί είναι πολλά τα λεφτά και εύκολα. Και που να δείτε πόσο γλυκό είναι το ποτό της αμαρτίας!