Έρχεται ο Ερντογάν, φεύγει ο Ερντογάν, έρχεται το σαββατοκύριακο, φεύγει το Σαββατοκύριακο, καλή Δευτέρα πρωί, λέω σε εκείνη που κοιμάται πλάι μου:
«Θα κάτσω να γράψω για την Αγιά Σοφιά και πως την είπε ο Τσίπρας στον σουλτάνο.»
Με κοιτάει αυτή, απαντάει:
«Είσαι σίγουρος; Μου μοιάζει ασήμαντο το θέμα…»
Της λέω κι εγώ με τη σειρά μου:
«Ό,τι έχει να κάνει με σύμβολα δεν είναι διόλου ασήμαντο!»

Τέλος πάντων έρχομαι γραφείο, το γράφω, μπαίνει στο Newpost, το διαβάζει ο κοσμάκης, ενημερώνεται, όλα κομπλέ. Και το μεσημέρι της ίδιας μέρας μπουκάρουν Γκρίζοι Λύκοι (για την ακρίβεια Γκρίζα Λυκάκια) στην Αγιά Σοφιά και κάνουν προσευχή. Και τους μπουζουριάζουν βεβαίως και τους πάνε στο τμήμα για αναγνώριση και τους κερνάνε καφέ τούρκικο (συγγνώμη, ελληνικό!) και τους αφήνουν ελεύθερους με πατ-πατ στην πλάτη και πατρικές συμβουλές του τύπου «αχ, βρε παλιόπαιδα, αχ».

Προς στιγμήν το σκέφτηκα να εγκαταλείψω τη δημοσιογραφία και να ασχοληθώ με τη μαντική, αλλά έχω την εντύπωση ότι ο κλάδος υποφέρει από υπερπληθυσμό. Κάθισα λοιπόν στ’ αυγουλάκια μου και περίμενα το επόμενο σουλτάν μερεμέτ. Που δεν άργησε να έρθει, καθώς ερεθίστηκε από το επί ελληνικού εδάφους τσαμπουκαλίκι του Ερντογάν ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (καμία σχέση με τη διευθύντριά μας Αγγελική Κιλιντζόγλου) και τα είπε τσοκ γκιουζέλ:

«Αντί ο Ερντογάν να ζητήσει πίσω τα 18 νησιά του Αιγαίου, που έχει καταλάβει παράνομα η Ελλάδα, μίλησε για επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάνης».

Φλώρο τον έβγαλε με δυο λόγια τον Ταγίπ, γιουσουφάκι του Αλέξη και του Πάκη. Για να φανεί αυτός άντρακλας και μπεχλιβάνης και υπερασπιστής του απανταχού τουρκισμού και των παραφυάδων του. Κι επειδή τέτοιες κατηγορίες δεν μένουν δίχως απάντηση, φρόντισε να υπερθεματίσει ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ, λέγοντας:

«Το Αιγαίο είναι υπό αμφισβήτηση μέχρι σήμερα, δεν είναι ούτε ελληνική ούτε τουρκική λίμνη. Στη θάλασσα του Αιγαίου όταν λέμε για γκρίζες ζώνες, μιλάμε για περίπου 132 κομμάτια βράχων ή βραχονησίδες».

Δηλώσεις που αποδεικνύουν για μία ακόμη φορά πρώτον ότι στην Τουρκία υπάρχει βαθύ κράτος που κάνει τα κουμάντα και δεύτερον ότι μια σχετική κωλοπιλάλα τα έχει πιάσει τα μεμέτια. Εξ ου και βιάστηκαν τόσο πολύ να εμφανιστούν ως προστάτες των Αράβων τώρα με το στόρι της Ιερουσαλήμ. Εκνευρίζοντας για μία ακόμη φορά το Ισραήλ, που τους τα έχωσε χύμα και τσουβαλάτα δια στόματος Νετανιάχου. Και προκαλώντας απορίες στον αραβικό κόσμο, που τους Τούρκους τους έχει γνωρίσει περισσότερο ως στυγνούς κατακτητές και λιγότερο ως αγαπημένα φιλαράκια. Τα έχουν όμως αυτά οι επεκτατικές φιλοδοξίες και τα όνειρα για ανασύσταση αυτοκρατοριών. Καλή ανάρρωση τους εύχομαι και καλά μυαλά. Γιατί αν νομίζουν ότι ανάβοντας φωτιές προς Δυσμάς θα σβήσουν την πυρκαγιά εξ Ανατολών, έχουν ψωνίσει από σβέρκο…