Οπότε μιλάω με τη φίλη μου την Αγγελική από Σαλονίκη και μου λέει με έκπληξη:
«Ρε Χρήστο, τι στόρι είναι αυτό που περιμένουν υποτίθεται ένα εκατομμύριο κόσμο στο συλλαλητήριο; Εγώ ξέρω ότι κάτω απ’ τα Τέμπη ακούνε Μακεδονία και τους σηκώνονται οι τρίχες. Κανονικά, έτσι και γινόταν συγκέντρωση για να υπερασπισθούνε τα δίκια της Θεσσαλονίκης κόντρα στην Αθήνα, ούτε χίλια άτομα δεν θα μαζευότανε…»

Τι να της το πω εγώ τώρα, ότι έχει άδικο; Αφού όλοι ξέρουμε τι σόι αγάπη τρέφει η παλιά Ελλάδα για τις Νέες Χώρες και τι αδυναμία τους έχει και στα γήπεδα έχουμε πάει. Εκεί που αντηχούσαν οι κερκίδες από τις κραυγές «Βου-Βου-Βούλγαροι», όποτε έπαιζαν στο λεκανοπέδιο ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Ηρακλής, η Καλαμαριά. Τα ξεχάσαμε νομίζετε ή έχετε την εντύπωση ότι όσοι τα φωνάζανε είναι πλέον τίποτις υπέργηροι τύποι που δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν την γκλούτσα απ’ τη βούρτσα; Αν θέλετε, σας πάω στοίχημα ότι μερικοί εξ αυτών θα είναι αύριο πρώτες μούρες μπροστά στην εξέδρα και θα κλαίνε με μαύρο δάκρυ για τα βάσανα της Μακεδονίας!

Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να συστήσω στον δημοφιλή αοιδό Βασίλη Καρρά να δοκιμάσει ένα πείραμα. Τώρα που θα κατέβει Αθήνα να τραγουδήσει και να κάψει καρδιές, γιατί δεν δοκιμάζει ένα σόλο με το «Μακεδονία ξακουστή» όπως τις προάλλες στη συμπρωτεύουσα; Έτσι για το γαμώτι, για να μετρήσω πόσα λουλούδια και πόσα τασάκια θα εκτοξευθούν στην πίστα…

Πάμε όμως στον τίτλο του σημερινού πονήματος, στα νορμάλ στοιχήματα δηλαδή του συλλαλητηρίου. Τα οποία δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από αριθμητικά, γιατί άμα τους βάλεις τους συμμετέχοντες στο ίδιο δωμάτιο, δεν αποκλείεται εντός πενταλέπτου να δαγκώσει ο ένας τον καρύτζαφλο του αλλουνού. Στα νούμερα λοιπόν και στα συμπεράσματά τους:

* Αν πιάσει ο κόσμος το ένα εκατομμύριο, όπως το 1992.
Μιλάμε για σεισμό και ξεκάθαρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Δεν το βλέπω καθόλου όμως, ιδίως ύστερα από την όξυνση των πνευμάτων τις τελευταίες ημέρες.

* Μισό μύριο, έχω λέγετε.
Στην περίπτωση αυτή, θα είναι δύσκολα τα πράγματα για την κυβέρνηση και θα κάνει πάρτι η αξιωματική αντιπολίτευση που θα σπεύσει να καρπωθεί το πλήθος. Δεν θα το πόνταρα πάντως, ούτε αυτό το νούμερο.

* Μια διακοσάρα.
Ένα νούμερο σχετικώς πιθανό, που θα τους αφήσει όλους ευχαριστημένους. Και την κυβέρνηση που θα μπορεί να παίζει μπαλίτσα και τους συμμετέχοντες που θα μπορούν να μιλάνε για «πανστρατιά».

* Μια κατοστάρα.
Το νούμερο που θα κάνει το Μαξίμου να σκάσει χαμόγελο και τους διοργανωτές με την αξιωματική αντιπολίτευση (και τα πληρωμένα τρολάκια του τουίτερ) να κατεβάσουν μούτρα. Χλωμό πάντως.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα ήθελα να σημειώσω ότι ματάκια έχουμε και μετράμε. Όπως και στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, που τους εκατό χιλιάδες συμμετέχοντες τους κάνανε τετρακόσιες χιλιάδες οι διοργανωτές και οκτακόσιες χιλιάδες ο στρατηγός Φράγκος…