Επειδή το θέμα είναι σοβαρό, ξεκινώ με μία μαντινάδα:

Μακεδονία πες τους ότι είσαι ελεύθερη
κι ανύπαντρη μητέρα
και τα παιδιά σου μάχονται
με το δικό σου αέρα

Στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ακούστηκε, την ώρα που ήταν στο βήμα ο παπά Ανδρέας ο Κεφαλογιάννης από τα’ Ανώγεια. Δεν ξέρω αν την είπε ο ίδιος ή κάποιος από τους πολυάριθμους βρακοφόρους που είχαν ανέβει μαζί του και κελαηδούσαν, αλλά μην ασχοληθούμε τώρα με λεπτομέρειες. Άλλωστε όπως είχε πει και μια διπλανή μου όταν άκουσε το τετράστιχο:

«Έτσι γίνεται πάντοτε στην Ελλάδα. Κοιμούνται οι πατριώτες και τριγυρνάνε οι προδότες»!

Ως προδοτικό στοιχείο λοιπόν, καλωσορίζω το χθεσινό τηλεφώνημα Ζάεφ στον Τσίπρα και αναμένω με μια σχετική αγωνία το σημερινό. Αυτό που θα ρυθμίζει και τις τελευταίες εκκρεμότητες, τα λουζ εντζ που λένε όσοι σπουδάσανε στα εγγλέζικα πανεπιστήμια και καταφθάνουν κάθε καλοκαίρι στο χωριό για να μας τρίψουν τη μουρίτσα. Όπου λουζ εντζ βεβαίως κάποια τεχνικά ζητήματα, απ’ αυτά που σου λέει ο συνεργειατζής ότι προέκυψαν τελευταία στιγμή στο σέρβις μπας και καταφέρει να σου ανεβάσει το λογαριασμό. Αλλά σίγουρα δεν παίζει το αν θα περιλαμβάνεται η «Μακεδονία» στη σύνθετη ονομασία. Αυτό το λήξαμε. Όλη η υφήλιος το έχει λήξει τα τελευταία τριάντα χρόνια, μόνο εμείς κάνουμε τους ανήξερους και χώνουμε την κεφάλα στην άμμο…

Βλέπε και τον Βασίλη Κικίλια, που βγήκε χθες στον Real FM και δήλωσε ότι δεν είναι διαπραγμάτευση αυτή, ότι η διαπραγμάτευση πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή διότι το ζήτημα πάλιωσε και ότι αφού ξεκινήσει από την αρχή ξεχάστε το «Μακεδονία» στη σύνθετη ονομασία, καμία συζήτηση δεν μπορεί να γίνει επ’ αυτού. Μια γραμμή που υποθέτω ότι είναι και η επίσημη κομματική, δεν γίνεται ολόκληρος Τομεάρχης Εθνικής Αμύνης να τα βγάζει απ’ το μυαλό του σε τόσο κρίσιμα ζητήματα και να μιλάει κουτουρού. Υποθέτω βεβαίως, μιας και με τη Νέα Δημοκρατία δεν ξέρεις κανείς τι γίνεται. Ως τώρα δεν έχει πάρει σαφή θέση στο εθνικό θέμα, όλο για «συνομιλίες πίσω απ’ τις κουίντες» μιλάει, όλο για «απουσία ενημέρωσης» γκρινιάζει, όλο για «διαφωνίες στο εσωτερικό της κυβέρνησης» μας ενημερώνει. Αλλά τη δικιά της την άποψη, αρνείται. Εκτός κι αν όλα όσα ξεστόμισε ο Κικίλιας, ότι δηλαδή σύνθετη ονομασία με «Μακεδονία» μέσα ξεχάστε την, οπότε πάω πάσο…

Κυριακή κοντή γιορτή ωστόσο. Όπου να ‘ναι, πιθανότατα ως το βράδυ, θα εκδοθούν κάποια ανακοινωθέντα και θα μάθουμε τι ντιλάρανε ο Τσίπρας με τον Ζάεφ. Η αγωνία δεν είναι μικρή, ούτε είναι ελάχιστα όσα παίζονται. Από τη μία η ευημερία και η ασφάλεια των Σκοπιανών και από την άλλη η «απελευθέρωση δυναμικού για να ασχοληθούμε με σοβαρότερα ζητήματα». Ο Κοτζιάς το είπε αυτό και είχε δίκιο. Όταν έχεις ντράβαλα με όλους τους γείτονές σου πλην Βουλγάρων (και ποτέ δεν ξέρεις και με δαύτους…), καλόν είναι να κλείνεις μέτωπα. Έντεκα εκατομμύρια είμαστε παιδιά, ούτε οι πόροι ούτε οι πιλότοι μας περισσεύουν. Ιδίως όταν έχουμε απέναντι τον Ταγίπ με ογδόντα μύρια Τουρκάκια να λιγουρεύονται νησιά και θάλασσες!