Εφτά χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο, εκτός όλων των άλλων, έχει αναπτυχθεί και μια μνημονιακή… ρουτίνα. Αποτελούν πλέον στοιχεία της πολιτικής καθημερινότητας οι καθυστερήσεις στο κλείσιμο των αξιολογήσεων, οι υπουργικές δηλώσεις ότι «αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία», οι εξαγγελίες της αντιπολίτευσης ότι θα μειώσει τους φόρους «όταν έρθει στα πράγματα». Μνημονιακή ρουτίνα είναι βέβαια και η παντελής αστοχία των προβλέψεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Χθες δημοσιεύτηκε η έκθεση του ΔΝΤ (Fiscal Monitor) με τις προβλέψεις του σχετικά με την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ω του θαύματος! Το Ταμείο παραδέχεται ότι έπεσε έξω στις προβλέψεις του για το πλεόνασμα του 2016. Όχι μόνο στις προβλέψεις που είχε κάνει το… μακρινό 2015, αλλά και σε αυτές που παρουσίασε τον Οκτώβριο του 2016, όταν ήταν φανερή η πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος. Χθες το ΔΝΤ προέβλεψε πλεόνασμα 3,3% για το 2016. Το φθινόπωρο 0,1%, ενώ η αρχική πρόβλεψη ήταν έλλειμμα 0,5%. Δηλαδή έπεσε έξω μόλις 6,3 δισεκατομμύρια…

Υπενθυμίζουμε και το άλλο μεγάλο «λάθος» του ΔΝΤ για τον περίφημο «πολλαπλασιαστή». Το Μνημόνιο διαμορφώθηκε πάνω στην πρόβλεψη του ΔΝΤ ότι κάθε 1% περικοπών έχει αρνητική επίπτωση στην ανάπτυξη 1%. Τελικά η επίπτωση ήταν από 0,9% έως 1,7%. Το «λάθος» του ΔΝΤ βύθισε την ελληνική οικονομία σε πρωτοφανή ύφεση για καιρούς ειρήνης.

Ομοίως τα «λάθη» στις προβλέψεις για τα πλεονάσματα οδηγούν στη λήψη νέων μέτρων. Και αν επιμείνει το ΔΝΤ στις χθεσινές προβλέψεις του για τα έτη 2019-20, τότε το αντισταθμιστικά μέτρα του κ. Τσακαλώτου (που έχουν σαν προϋπόθεση την επίτευξη των στόχου) πολύ απλά δεν θα ενεργοποιηθούν ποτέ.
Κάπου εδώ όμως πρέπει να μπει φραγμός. Αρκετά πληρώσαμε τα «λάθη» του κ. Τόμσεν. Υπάρχει κι ένα όριο.