Λοιπόν σήμερα να μην διαμαρτυρηθούμε. Να μη θίξουμε τα κακώς κείμενα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Να μη στηλιτεύσουμε τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος. Να μην καταγγείλουμε το ψέμα, τη διαφθορά, την ανικανότητα.

Σήμερα να κάνουμε ένα διάλειμμα από την καθημερινή τριβή στο δημόσιο χώρο για να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε. Το ότι μπορούμε δηλαδή να διαμαρτυρηθούμε χωρίς να έρθει ο χωροφύλακας να μας οδηγήσει στο Τμήμα «δια υπόθεσιν μας». Το ότι μπορούμε επίσης να στηλιτεύσουμε τη συμπεριφορά των ανθρώπων της εξουσίας χωρίς να διωχτούμε. Μπορούμε ελεύθερα να μιλήσουμε, να δημοσιεύσουμε, να διαδηλώσουμε, να ψηφίσουμε.

Σήμερα, 21 Απριλίου 2017, μισό αιώνα μετά από μια από τις πιο τραγικές μέρες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, πρέπει να σταθούμε μια στιγμή για να εκτιμήσουμε την αξία των ελευθερίων που έχουμε ως Έλληνες πολίτες. Χωρίς να κρύψουμε τα πραγματικά προβλήματα κάτω από το χαλί, αλλά χωρίς μηδενισμό και ισοπέδωση. Γιατί αυτή η (έστω προβληματική) δημοκρατία είναι απείρως προτιμότερη από τη δικτατορία –για την ακρίβεια δεν υπάρχει καν σύγκριση. 

Σήμερα, 21 Απριλίου 2017, πρέπει να αναλογιστούμε ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη παραχώρηση, αλλά κατάκτηση που πρέπει διαρκώς να υπερασπιζόμαστε. Και να μην ξεχάσουμε ούτε όσους αγωνίστηκαν στα σκοτεινά χρόνια της επταετίας, ούτε την Κύπρο που ακόμα πληρώνει την παραφροσύνη των συνταγματαρχών.