Εντάξει, μας δουλεύουν. Οι φίλοι μας οι δανειστές έχουν υποσχεθεί σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 έως σήμερα ότι «άμα κάνουν τα μαθήματά τους», θα ανταμειφθούν με καλό βαθμό. Δηλαδή, άμα εφαρμόσουν κατά γράμμα το Μνημόνιο και βάλουν τα εισοδήματα των Ελλήνων στην κλίνη του Προκρούστη, θα ρυθμίσουν το χρέος ώστε να ανοίξει ο περίφημος «δημοσιονομικός διάδρομος. Η ρύθμιση του χρέους είναι απαραίτητη προϋπόθεση όχι μόνο για την ένταξη της Ελλάδας στο QE, αλλά και γενικά για τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας. Με βιώσιμο χρέος επιστρέφουμε στην οικονομική κανονικότητα.

Η ρύθμιση του χρέους είναι λοιπόν το… καρότο που συνοδεύει το μαστίγιο των (σκληρών) μέτρων. Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να ψηφιστούν από τη Βουλή μέτρα για την περίοδο μετά την επίσημη λήξη του προγράμματος. Κι όπως ακριβώς συνέβη όλες τις προηγούμενες φορές με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, η ρύθμιση του χρέους παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.

Τώρα μέσω διαρροών οι φίλοι μας οι δανειστές αρχίζουν να εγείρουν ερωτήματα για την καταβολή της δόσης. Λες και η κυβέρνηση δεν έχει εκπληρώσει (με το παραπάνω μάλιστα!) τις υποχρεώσεις της, λες και δεν φτάνει το 25% του ΑΕΠ που έχει χαθεί, λες και οι συνταξιούχοι δεν έχουν «ματώσει» αρκετά. Μην έχετε αμφιβολία, στο τέλος θα εμφανίσουν ως… παραχώρηση δική τους την καταβολή της δόσης, όχι ως το δικό τους κομμάτι από την εφαρμογή της συμφωνίας.

Οι δανειστές είναι αυτοί που είναι και μάλλον δεν θα πάρουν Όσκαρ πολιτικής αξιοπιστίας. Το θέμα είναι τι κάνει η δική μας πολιτική ηγεσία. Είναι προφανές η χώρα χρειάζεται νέο ρεαλιστικό σχέδιο.