Η Κριστίν Λαγκάρντ σήμανε εμμέσως λήξη της διαπραγμάτευσης για τη Β’  αξιολόγηση, με έναν τρόπο που προφανώς δεν ικανοποίησε την κυβέρνηση. Η επικεφαλής του ΔΝΤ είπε «Eάν οι δανειστές δεν έχουν ακόμα φτάσει στο σημείο να σεβαστούν τις εκθέσεις μας και να τις αποδεχτούν, εάν χρειάζονται περισσότερο χρόνο, μπορούμε να το λάβουμε υπόψη μας και να τους τον δώσουμε.». Δηλαδή, το ΔΝΤ δέχεται την αξίωση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να κλείσει η αξιολόγηση χωρίς συμφωνία για τις μεσοπρόθεσμες ρυθμίσεις του χρέους.

Πλην συγκλονιστικού απροόπτου, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θα αποδεχτεί στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου την πρόταση Σόιμπλε που είχε απορρίψει στο Eurogroup της 22ης Μαΐου. Αυτό δεν το λες και διαπραγματευτική νίκη…

Πέρα από αυτούς που τους τυφλώνει η εμπάθεια και η ανοησία, όλοι οι υπόλοιποι κατανοούμε ότι η στάση των Ευρωπαίων εταίρων είναι επιεικώς απαράδεκτη. Ενώ η Ελλάδα έχει υποβληθεί σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής πρωτοφανούς σκληρότητας, το οποίο σήμανε την απώλεια του 25% του ΑΕΠ, οι δανειστές μας αρνούνται να δώσουν οριστική λύση στο λεγόμενο «ελληνικό ζήτημα».

Ωστόσο, οι δανειστές είναι αυτοί που είναι. Το ζήτημα είναι εμείς τι κάνουμε. Τι νόημα έχει η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης η οποία τελικά το μόνο που καταφέρνει είναι η αποδοχή των απαιτήσεων των δανειστών με μια καθυστέρηση που ζημιώνει την οικονομία; Είναι σαφές ότι δεν έχει νόημα να συνεχιστεί η ίδια αδιέξοδη τακτική. Απαιτείται νέα προσέγγιση στην οποία η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει το συντομότερο δυνατό.