Ο θάνατος του 33χρονου δόκιμου ανθυποπυραγού έπειτα από τέσσερις ημέρες μάχης για τη ζωή του, αλλά και ο τραυματισμός ακόμη τριών πυροσβεστών κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάσβεσης της μεγάλης πυρκαγιάς στο Ζευγολατιό Κορινθίας, φέρνει ξανά στο φως τις τραγικές ελλείψεις στη δασοπυρόσβεση.

Εν μέσω θέρους, αυξημένων θερμοκρασιών με τον κίνδυνο για δασικές πυρκαγιές εξαιρετικά μεγάλο, αυτό που καταδεικνύεται για ακόμη μια φορά είναι ο κακός σχεδιασμός των καθ ύλην αρμόδιων. Εκτός από τις καταγγελίες για τα καθηλωμένα πυροσβεστικά αεροσκάφη, οι μαρτυρίες πυροσβεστών για την έλλειψη εξοπλισμού, τα απαρχαιωμένα οχήματα, την υποστελέχωση των σταθμών, πραγματικά συγκλονίζουν.

Η τεράστια αυτοθυσία των ανδρών της Πυροσβεστικής είναι ένας από τους κύριους λόγους που μέχρι στιγμής φέτος δεν υπήρξε κάποια πυρκαγιά που να προκαλέσει πραγματικά μεγάλες ζημιές. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Την ώρα που βρισκόμαστε στην αιχμή της αντιπυρικής περιόδου, δεν νοείται για ανεπτυγμένο κράτος, να στέλνει τον πυροσβέστη στη μάχη με τις φλόγες φορώντας άρβυλα επταετίας (όπως κατήγγειλε την Παρασκευή αξιωματικός του Σώματος). Δε γίνεται να επιστρατεύονται τρακτέρ αγροτών για να προσεγγιστούν δύσβατες περιοχές, ούτε να μένουν καθηλωμένα τόσα πτητικά μέσα.

Καλές οι δικαιολογίες για τις μνημονιακές περικοπές, αλλά δεν ευθύνονται από μόνες τους για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Πυροσβεστικό Σώμα. Η έλλειψη σχεδίου και πολιτικής βούλησης θα κάνει τα πράγματα να χειροτερεύουν συνεχώς. Και εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα, δυστυχώς θα θρηνήσουμε και άλλους νεκρούς…