Το ξαναλέμε γιατί ορισμένοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Το κεντρικό πολιτικό σκηνικό διαμορφώνεται κατά κύριο λόγο από την οικονομία. Οι σημαίες και τα κανάλια έχουν βέβαια τη σημασία τους, αλλά αυτή η σημασία δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να κρίνει την έκβαση της πολιτικής μάχης. Οι πολίτες διαμορφώνουν εντέλει άποψη από αυτά που έχουν ή δεν έχουν στην τσέπη τους.

Τα νέα λοιπόν από την οικονομία δεν μπορούν να προκαλέσουν ενθουσιασμό σε κανέναν. Αναμφίβολα, η αγορά έχει ηρεμήσει μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγηση. Επίσης, είναι θετική η μικρή χαλάρωση των capital controls που ανακοινώθηκε.

Ωστόσο, επενδύσεις δεν φαίνονται στον ορίζοντα –και πώς να φανούν δηλαδή με τόσα γραφειοκρατικά εμπόδια. Η δε ανεργία μειώνεται με πάρα πολύ αργό ρυθμό, ενώ ήδη διανύουμε τον όγδοο χρόνο που ξεπερνάει το 20%.

Τέλος, τα στατιστικά στοιχεία από την καταβολή της πρώτης δόση του φόρου εισοδήματος δείχνουν ότι ντο 30% των φορολογούμενων δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Το 30% είναι έτσι κι αλλιώς ένα πολύ μεγάλο νούμερο. Τα πράγματα όμως γίνονται ακόμα χειρότερα από το ότι και πέρσι το ίδιο ποσοστό φορολογούμενων δεν είχε μπορέσει να πληρώσει την πρώτη δόση.

Παρατηρείται δηλαδή μια χρόνια αδυναμία μεγάλης μερίδας των φορολογούμενων να καταβάλουν τις οφειλές του γιατί προφανώς οι επιβαλλόμενοι φόροι δεν αντιστοιχούν με τα πραγματικά εισοδήματά τους.

Στην ανυπαρξία επενδύσεων και την πολύ υψηλή ανεργία προστίθεται οι παράλογες φορολογικές επιβαρύνσεις (τουλάχιστον για ένα μέρος των φορολογούμενων) για να φτιαχτεί εντέλει ένα όχι πολύ φωτεινό οικονομικό σκηνικό.

Όταν τελειώσει με τις παρελάσεις, ας βρει λίγο χρόνο η κυβέρνηση να δει και αυτό το ζήτημα. Άλλωστε σε αυτό θα κριθεί εντέλει.