Αύγουστος 1964 και η τουρκική αεροπορία βομβαρδίζει με βόμβες ναπάλμ την Χερσόνησο της Τηλλυρίας στη Μεγαλόνησο.

Αποτέλεσμα των βομβαρδισμών ο θάνατος 55 Ελλήνων , μεταξύ των οποίων 28 πολίτες , ενώ τραυματίστηκαν 125 (69 στρατιώτες και 56 πολίτες).

Το έγκλημα αυτό κατά της ανθρωπότητας, έχει στηλιτευθεί από τον ΟΗΕ και φυσικά είμαστε οι τελευταίοι που θα αναμοχλεύαμε κάτι για να δημιουργήσουμε εντάσεις σε μια ιδιαίτερα «εύφλεκτη» γειτονιά.

Όμως δεν είμαστε διατεθειμένοι και να διαγράψουμε την Ιστορία μας όταν η απέναντι πλευρά 53 χρόνια μετά πανηγυρίζει για αυτό το «επίτευγμά» της. Οι 1000 περίπου Τουρκοκύπριοι και έποικοι εκ Τουρκίας που πήγαν σε μια εκδήλωση μνήμης για μια κτηνωδία ασφαλώς και δεν αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της γειτονικής μας χώρας, αλλά όταν το εγχείρημα έχει την υποστήριξη της πολιτικής ηγεσίας το πράγμα γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο.

Άμεση ήταν η αντίδραση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών που ως όφειλε όχι για να στηρίξει την «δική» μας πλευρά αλλά την αλήθεια έσπευσε να αποκαταστήσει και να βάλει στην θέση του τον ανιστόρητο Μουσταφά Ακιντζί.

Ο τελευταίος με τις πρωτοφανείς δηλώσεις του για «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου» κατέδειξε στη διεθνή κοινότητα ποιος εδώ και δεκαετίες αγνοεί παντελώς κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου. Οι αποστάσεις που προσπάθησε να κρατήσει εκ των υστέρων το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών καταδεικνύουν στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, ότι τα αμέτρητα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την παράνομη κατοχή του βορείου μέρους της Κύπρου από την Τουρκία δεν τους έμαθαν τίποτα.

Γιατί τι σόι άνθρωπος είσαι όταν πανηγυρίζεις επειδή βομβάρδισες με χημικά; Το γεγονός πως η Τουρκία δεν είναι μέλος της ΕΕ έχει να κάνει με τις συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την πλευρά της. Τέτοιες λοιπόν συμπεριφορές την οδηγούν σε «απομόνωση» και καταδεικνύουν ξεκάθαρα το ποιος είναι ο φταίχτης της Κυπριακής τραγωδίας