Η χθεσινή επίθεση στη Βαρκελώνη ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων του ISIS στην Ευρώπη στον «βωμό» του μουσουλμανικού φανατισμού.

Είχαν προηγηθεί τα αιματηρά χτυπήματα στα γραφεία του γαλλικού σατυρικού περιοδικού Charlie Hebdo με 17 νεκρούς, οι ταυτόχρονες επιθέσεις με βόμβες και όπλα σε διάφορα μέρη ψυχαγωγίας στο Παρίσι με 130 νεκρούς, οι τρεις βομβιστές που ανατινάζονται στο διεθνές αεροδρόμιο των Βρυξελλών αφήνοντας πίσω τους 32 νεκρούς, η επίθεση στη Νίκαια της Γαλλίας όταν ένοπλος οδηγώντας φορτηγό κατά την διάρκεια του εορτασμού της ημέρας της Βαστίλης τους σε μια ξέφρενη πορεία θανάτου άφησε πίσω του 84 νεκρούς, ακολούθησε το χτύπημα στο Manchester Arena σε συναυλία που παρακολουθούσαν κυρίως έφηβοι με 22 νεκρούς.

Το χθεσινό χτύπημα στην «καρδιά» της Βαρκελώνης που άφησε μέχρι την στιγμή που μιλάμε 14 νεκρούς ήρθε απλώς να μας υπενθυμίσει πως με τον φανατισμό δεν είναι εύκολο να ξεμπερδέψεις.

Οι επιθέσεις αυτές που άφησαν επίσης πίσω τους χιλιάδες τραυματίες δεν θα είναι οι τελευταίες. Όλοι πλέον έχουν αντιληφθεί πως το Ισλαμικό Κράτος αποτελεί διαρκή απειλεί για όλον τον δυτικό κόσμο. Τα αίτια του κακού προφανώς και δεν μπορούν να αναλυθούν σε ένα άρθρο. Θεωρούμε όμως επιβεβλημένο πως όσο παραμένουμε αδρανείς σε τέτοια φαινόμενα μισαλλοδοξίας , τόσο οι δράστες θα ετοιμάζουν τα επόμενα χτυπήματά τους.

Είναι σχεδόν αδιανόητο στους περισσότερους πως ενώ λεκτικά όλος ο «πολιτισμένος» κόσμος δηλώνει την ανάγκη να διαλυθεί ένα κράτος παρίας , αυτό όχι μόνο εξακολουθεί και υπάρχει αλλά απειλεί όλους εμάς τους «απίστους» πως θα μας καταστρέψει! Γιατί όσοι μισούν τον τρόπο ζωής μας , όσοι δεν σέβονται τις ελευθερίες μας, όσοι θεωρούν τους εαυτούς τους «πιστούς» και όλους εμάς εύκολα θύματα των παράλογων και φρικιαστικών ενεργειών τους δεν έχουν θέση στον δυτικό μας κόσμο.

Χρειάζεται βέβαια προσοχή για να μην στρέψουμε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο εναντίον μας. Δεν είναι «σοφό» να αντιμετωπίζεις τον ισλαμοφασισμό τους χρησιμοποιώντας ρητορικές μίσους ή μεθόδους που σε κάνουν να μοιάζεις στο «τέρας» που παρουσιάζουν οι φανατικοί ως θρησκεία τους. Γιατί οι φανατικοί που σκοτώνουν για να πάνε στον «παράδεισο» είναι απλώς εγκληματίες.

Το χρώμα του δέρματός τους ή η θρησκεία τους που διαφέρει ,δεν τους κάνει λιγότερο επικίνδυνους για τις δυτικές κοινωνίες μας. Γιατί το μίσος και ο ρατσισμός δεν είναι «προνόμια» μιας θρησκείας ή μιας φυλής είναι έμφυτα στον ατελή άνθρωπο και χρειάζεται αγώνας για να νικηθούν. Γιατί εάν τελικά επικρατήσουν οδηγούν στο ίδιο πάντα αποτέλεσμα. Σε εγκλήματα που μένουν για να μας θυμίζουν τι πρέπει να αποφύγουμε για να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ.