Ο ήλιος και η θάλασσα είναι άρρηκτα  συνδεδεμένα με την χώρα μας. Άλλωστε όπως διαφημίζουν οι πολιτικοί μας , ο τουρισμός είναι η "ατμομηχανή" της ελληνικής οικονομίας. Το οικολογικό έγκλημα λοιπόν που συντελείται αυτή την στιγμή από την Σαλαμίνα έως την Γλυφάδα δεν αφορά μόνο όσους έχουν οικολογικές ευαισθησίες.

Αφορά πρωτίστως αυτούς που θα έπρεπε να έχουν ως μέλημα τους να διαφυλάξουν ως «κόρη οφθαλμού» αυτά που μας κάνουν ως χώρα να ξεχωρίζουμε και να γινόμαστε πόλος έλξης εκατομμυρίων τουριστών κάθε χρόνο. Τα ιστορικά μας μνημεία και το φυσικό περιβάλλον. Τα πρώτα τα κληρονομήσαμε από τους σπουδαίους προγόνους μας και το υπέροχο περιβάλλον μας το χάρισε απλόχερα ο Θεός.

Χρέος λοιπόν της Πολιτείας είναι να αξιοποιεί αυτές τις «πλουτοπαραγωγικές πηγές» της χώρας και όχι να αδιαφορεί για αυτές. Για την συντήρηση και ανάδειξη των μνημείων μας θα μιλήσουμε μια άλλη φορά , και εκεί βέβαια οι επιδόσεις μας είναι τραγικές. Όμως η βύθιση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ» την Κυριακή στη Σαλαμίνα ,μας οδηγεί σε επώδυνα συμπεράσματα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ από τους 2300 τόνους καυσίμου που μετέφερε το πλοίο οι 300 έχουν καταλήξει στην θάλασσα.

Η οικολογική καταστροφή είναι τεράστια και η αδράνεια των υπευθύνων οδήγησε την τεράστια πετρελαιοκηλίδα να μολύνει τη θάλασσα σε Φρεαττύδα, Πειραϊκή, Καλαμάκι, Ελληνικό, Άγιο Κοσμά, Γλυφάδα.

Οι κάτοικοι των περιοχών διαμαρτύρονται πως όλος ο τόπος μυρίζει πετρέλαιο. Το μέγεθος της καταστροφής ίσως να μην το μάθουμε και ποτέ. Γιατί η φύση εκδικείται όσους δεν την σέβονται. Αυτό που αναμένουμε να μάθουμε είναι εάν θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι αυτού του εγκλήματος και ποιες θα είναι οι ποινές τους. Γιατί μια χώρα που ετοιμάζεται να αντλήσει εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο από τις εξορύξεις, λογικά θα έπρεπε να είναι περισσότερο έτοιμη για ανάλογα ατυχήματα.