«Μύθο» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας Γιάννης Αδαμόπουλος ότι είναι επιταγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης το περαιτέρω άνοιγμα των δικηγορικών εταιρειών. Παράλληλα, το άνοιγμα του δικηγορικού επαγγέλματος, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Νίκο Βαλεγράκη, γίνεται καθ΄ υπόδειξη εσωτερικών οικονομικών συμφερόντων, όπως είναι Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, μεγάλες δικηγορικές εταιρείες, αλλά και πολυεθνικές εταιρείες. Ο πρόεδρος της Ολομέλειας παραχώρησε συνέντευξη τύπου εφ όλης της ύλης, ενώ ξεκαθάρισε ότι ανάλογα με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα λάβει η κυβέρνηση θα καθοριστεί και η αγνωστική πορεία των δικηγορικού σώματος.

Ο κ. Αδαμόπουλος, σε μια προσπάθεια να τονίσει ότι η δικηγορία πλήττεται τόσο ως ελεύθερο επάγγελμα όσο και ως δημόσιο λειτούργημα, έδωσε στην δημοσιότητα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν την κατάρρευση του επιχειρήματος ότι οι δικηγόροι είναι προνομιούχοι, ενώ αντίθετα επιβεβαιώνεται ότι η δικηγορική κοινότητα δέχεται ποικίλα πλήγματα.

Χαρακτηριστικά ο κ. Αδαμόπουλος τόνισε ότι «οι οριακές καταστάσεις με τις οποίες έχει έλθει αντιμέτωπη η εθνική οικονομία διαμορφώνουν μια κατάσταση που συνεπάγεται πρωτοφανείς επιβαρύνσεις και αιφνιδιαστικές μεταβολές, στην πλειοψηφία τους υπαγορευόμενες από εξωθεσμικούς παράγοντες οι οποίοι - ανερυθρίαστα και δίχως προσχήματα - καταλήγουν να διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στη νομοθετική πρωτοβουλία» της χώρας μας.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των δικηγόρων της Αθήνας κατά το τρέχον έτος ανέρχονται στους 21.649. Εξ αυτών οι 9.634 είναι άνδρες και οι 12.015 γυναίκες, ενώ κάθε χρόνο εισέρχονται στο επάγγελμα 1.500 δικηγόροι.

Ακόμη, συνεχώς τα τελευταία χρόνια έχει φθίνουσα πορεία ο αριθμός των συμβολαίων και κατά συνέπεια το δικηγορικό εισόδημα. Ειδικότερα, το 2011 ο αριθμός των συμβολαίων ανήλθε στα 40.280, ενώ το 2010 ήταν στα 61.679 και το 2009 στα 70.361. Μεγάλος μέρος των δικηγόρων δεν είχε ούτε μια παράσταση το περασμένο έτος, ενώ μόνο 2.473 δικηγόροι από τους 21.649 είχαν μια έως δύο παραστάσεις.

Ειδικότερα, ως προς το ζήτημα του περαιτέρω ανοίγματος του δικηγορικού επαγγέλματος, μέσω των δικηγορικών εταιρειών, ο κ. Αδαμόπουλος χαρακτήρισε «ορθάνοικτο» το δικηγορικό επάγγελμα από το 1960 και προσέθεσε ότι με τον Ν. 3919/2011 άναψε το πράσινο φως για τις δικηγορικές εταιρείες, με μόνους τους απαγορευτικούς περιορισμούς της σύστασης δικηγορικής εταιρείας που θα απαρτίζεται από μέλη διαφορετικών Δικηγορικών Συλλόγων και την απαγόρευση υποκαταστημάτων των δικηγορικών εταιρειών.

Τώρα επιχειρείται η πλήρης απελευθέρωση του επαγγέλματος με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ). Όμως η έκδοση ΠΝΠ προβλέπεται μόνο για κατεπείγοντα θέματα και σε έκτακτες περιπτώσεις, σημείωσε ο κ. Αδαμόπουλος. Οι δικηγορικές εταιρείες με τον τρόπο που προβλέπεται να συσταθούν, σε βάθος χρόνου, θα λειτουργήσουν σε βάρος των νέων δικηγόρων, προσέθεσε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.

 Στο σημείο αυτό, ο κ. Αδαμόπουλος τόνισε ότι καμιά ευρωπαϊκή επιταγή δεν υπάρχει για το άνοιγμα του δικηγορικού επαγγέλματος και χαρακτήρισε «μύθο» ότι τάχα αυτό επιβάλλεται από τους ευρωπαίους.

Ο κ. Βαλεγράκης σημείωσε ότι το περασμένο έτος με το Ν. 3919/2011 τα εσωτερικά οικονομικά συμφέροντα δεν μπόρεσαν να περάσουν το πλήρες άνοιγμα του δικηγορικού επαγγέλματος και επανέρχονται τώρα.

Σε δημοσιογραφική ερώτηση για το πια είναι τα συμφέροντα αυτά ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης κατονόμασε τις τράπεζες, τις ασφαλιστικές εταιρείες, τις μεγάλες δικηγορικές εταιρείες, πολυεθνικές εταιρείες, κ.λπ.

Την αντίθεσή του σε διατάξεις του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης για την επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης εξέφρασε ο κ. Αδαμόπουλος, επισημαίνοντας ότι δεν επιφέρει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, καθώς μάλιστα δεν υπάρχουν οι αναγκαίες δικαστικές αίθουσες και η αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή.

Σχολιάζοντας το πολυνομοσχέδιο ο πρόεδρος της Ολομέλειας, ανέφερε: «Κινούμενο στη βάση της γνωστής μνημονιακής λογικής, καταλήγει να αντιμετωπίζει το ζήτημα της καθυστέρησης στη διαδικασία απονομής της Δικαιοσύνης με τρόπο «λογιστικό», περικόπτοντας - καταργώντας δίκες, παραγράφοντας αδικήματα και υποθέσεις και αυξάνοντας τα όρια άσκησης ένδικων μέσων, κατά τρόπο που ουσιαστικά τα καταργεί».

Αναφορικά με την αύξηση των παραβόλων που προβλέπει το επίμαχο πολυνομοσχέδιο, ο Αδαμόπουλος, υπογράμμισε: «Θεσπίζει επίσης πρωτοφανείς οικονομικές επιβαρύνσεις (όπως είναι η καθιέρωση τόκων επιδικίας) - προβληματικές και ασύμβατες με το δικαιικό μας σύστημα και το μέχρι σήμερα υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο - εισάγει νέα αυξημένα παράβολα υπέρ του Δημοσίου σε όλες τις εκφάνσεις της διαδικασίας (πολιτικής, ποινικής και διοικητικής), αποτρέποντας στην πραγματικότητα τον πολίτη από την άσκηση του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη, που αποτελεί τον πυρήνα της δίκαιης δίκης, όπως αυτό ειδικότερα θεμελιώνεται στο Σύνταγμα και σε σειρά λοιπών διατάξεων υπερνομοθετικής ισχύος».

Ειδικότερα, εξέφρασε την αντίθεση του δικηγορικού κόσμου στις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που αφορούν, μεταξύ των άλλων, τη σύσταση Μονομελών Εφετείων Κακουργημάτων (χαρακτηρίζοντας μάλιστα αντισυνταγματική τη σχετική ρύθμιση του νομοσχεδίου), τη μεταφορά δικαστικής ύλης στα Ειρηνοδικεία, την αύξηση των παραβόλων, κ.λπ.

Τέλος, το Δημόσιο επιφέρει καθυστερήσεις στην απονομή της Διοικητικής Δικαιοσύνης, σύμφωνα με τον κ. Αδαμόπουλο, καθώς, όπως είπε, υπάρχει εντολή οι νομικοί παραστάτες του να ασκούν όλα τα ένδικα μέσα μέχρι τον τελευταίο βαθμό δικαιοδοσίας (ΣτΕ).

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ