Σωστή ενημέρωση, πρόληψη, επαγρύπνηση, όχι πανικό αλλά και εμβολιασμό ΟΛΩΝ των οικόσιτων και αδέσποτων ζώων συνιστούν ειδικοί επιστήμονες, με αφορμή την επανεμφάνιση του ιού της λύσσας στη χώρα μας μετά από 25 χρόνια.
«Η επανεμφάνιση της λύσσας στη χώρα μας δεν πρέπει να αποτελέσει αιτία υπερβολών και πανικού. Αυτό που χρειάζεται είναι η σωστή ενημέρωση και η λήψη των κατάλληλων μέτρων από τους αρμόδιους φορείς» τόνισε η πρόεδρος της ΕΚΕ κ. Κατερίνα Λουκάκη.

Ο ιός της λύσσας εντοπίστηκε σε αλεπού στο Παλαιόκαστρο Κοζάνης. Το κρούσμα επιβεβαιώθηκε στις 19 Οκτωβρίου, με ανακοίνωση του Εθνικού Εργαστήριου Αναφοράς για τη Λύσσα του Κτηνιατρικού Ινστιτούτου Αθηνών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΣΑ
«Η  λύσσα οφείλεται σε ιό, ο οποίος προκαλεί θανατηφόρο λοίμωξη, η οποία  μεταδίδεται ανάμεσα στα άγρια, τα οικόσιτα ζώα και τον άνθρωπο» ανέφερε ο καθηγητής Κτηνιατρικής Δημόσιας Υγείας κ. Βασίλειος Κοντός.

«Ο ιός της λύσσας προκαλεί σοβαρή νευρική νόσο, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί είναι 100% θανατηφόρος μετά την έναρξη των κλινικών συμπτωμάτων. Αντίθετα, είναι 100% ιάσιμη εφόσον ο ασθενής ξεκινήσει άμεσα αντιλυσσική αγωγή. Η αντιλυσσική αγωγή περιλαμβάνει εμβολιασμό σε τρεις δόσεις εντός ενός μήνα και κατά περίπτωση, τη χορήγηση αντιλυσσικού ορού» τόνισε ο καθηγητής Μικροβιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Αθανάσιος Τσακρής.

Σε ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με ύποπτα άγρια η οικόσιτα ζώα, σε περιοχές όπου η λύσσα είναι συχνή, όπως κτηνίατρους και κυνηγούς, οι ειδικοί συνιστούν προληπτικό εμβολιασμό.


ΤΡΟΠΟΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ
«Η ιός της λύσσας», συμπλήρωσε από την πλευρά του ο καθηγητής Ιολογίας και Ιογενών Νοσημάτων του Τμήματος Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Χαράλαμπος Μπιλλίνης «ανιχνεύεται συχνότερα σε αλεπούδες, ρακούν, κουνάβια, νυχτερίδες και άγριους σκύλους, που αποτελούν και δεξαμενές του ιού. Ο ιός μεταδίδεται από δήγμα ζώου, που απεκκρίνει τον ιό με το σάλιο του σε άλλο ζώο ή στον άνθρωπο. Πύλη εισόδου μπορεί να αποτελέσει και ένα εξωτερικό τραύμα που έρχεται σε επαφή με σάλιο ζώου, το οποίο πάσχει από λύσσα. Τουλάχιστον το 90% των κρουσμάτων λύσσας στον άνθρωπο οφείλεται σε δήγμα από λυσσασμένο οικόσιτο ή αδέσποτο ζώο συντροφιάς (σκύλο ή γάτα)».

Το πρόβλημα εντοπίζεται συχνότερα σε αδέσποτα ζώα και σε αγροτικές ή ημιαστικές περιοχές όπου τα οικόσιτα ζώα είναι πιθανότερο να έρθουν σε επαφή με άγρια σαρκοφάγα.


ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ
«Μοναδικό αποτελεσματικό μέσο πρόληψης της λύσσας αποτελεί ο  εμβολιασμός ΟΛΩΝ  των οικόσιτων, αλλά και των αδέσποτων ζώων» ανέφερε ο ιολόγος Δρ. Κων

σταντίνος Κυριάκης, διδάσκων στο Τμήμα Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μέλος του ΔΣ της ΕΚΕ. 
Για την πρόληψη της λύσσας στα οικόσιτα ζώα συντροφιάς (κυρίως σκύλους και γάτες), χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα αποτελεσματικά εμβόλια. Ο εμβολιασμός των ζώων πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από κτηνίατρο.
Στην Ευρώπη, αλλά και τη Βόρεια και Νότια Αμερική για την εκρίζωση ή τον έλεγχο  της λύσσας στα άγρια ζώα χρησιμοποιούνται εμβόλια σε μορφή δολωμάτων. Ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση η χρήση των παραπάνω εμβολίων έχει συμβάλει σημαντικά στον περιορισμό των κρουσμάτων λύσσας στα άγρια ζώα.

Από την πλευρά του, ο κ. Σπυρίδων Ντουντουνάκης, Διευθυντής του Τμήματoς Ζωοανθρωπονόσων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥπΑΑΤ) περιέγραψε το πρόγραμμα επιτήρησης της λύσσας που εφαρμόζουν οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες του υπουργείου  αλλά και τα μέτρα επαγρύπνησης που έχουν λάβει οι αρμόδιες Υγειονομικές Υπηρεσίες μετά από την ανίχνευση του ιού στη χώρα μας.

 
ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΥΣΣΑΣ ΣΤΑ ΖΩΑ
Το προσβεβλημένο οικόσιτο ζώο μπορεί να αναγνωριστεί σχετικά εύκολα διότι:
  • Aλλάζει συμπεριφορά καθώς αποφεύγει τον άνθρωπο
  • Κρύβεται σε σκοτεινά μέρη
  • Γαυγίζει χωρίς λόγο
  • Ερεθίζεται εύκολα από το φως ή το θόρυβο
  • Δεν έχει όρεξη για φαγητό
  • Παρουσιάζει αστάθεια και επιτίθεται συχνά χωρίς να υπάρχει λόγος
  •  Η όψη του είναι σχετικά άγρια ενώ παρουσιάζει ασυνήθη σιελόρροια

Αν ένας άνθρωπος δαγκωθεί από σκύλο ή γάτα ύποπτο για λύσσα συνίσταται η σύλληψη του ζώου και η παρακολούθηση του για διάστημα τουλάχιστον 30 ημερών. Εάν το ζώο δεν εκδηλώσει νόσο δεν υπάρχει λόγος έναρξης αντιλυσσικής θεραπείας στον άνθρωπο. Ζώα που έχουν εμβολιαστεί κατά της λύσσας έχουν ελάχιστες πιθανότητες να μεταδώσουν τον ιό.