«Βρισκόμαστε σε μία δύσκολη πορεία. Μία νέα οδύσσεια για τον ελληνισμό. Όμως ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει και τα νερά». Αυτά δήλωνε στις 23 Απριλίου του 2010 σε μία ποιητική αποστροφή του λόγου του ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, στο – ιστορικό πλέον διάγγελμα του- με το οποίο επισημοποιούσε την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ.
Η οδύσσεια αυτή μόλις άρχιζε για τον ελληνικό λαό και άρχιζε με τους χειρότερους οιωνούς. Με μία ηγεσία παθητική και άβουλη, επέλεξε τη σκληρή λιτότητα, δίχως να διαπραγματευτεί ιδιαίτερα. Η οποία στην κρίσιμη στιγμή επέλεξε να ακολουθήσει την συνταγή του νεοφιλελευθερισμού, η οποία στο παρελθόν όχι μόνο είχε αποτύχει, αλλά είχε συνδεθεί με μερικές από τις πιο αιματοβαμμένες δικτατορίες της ιστορίας όπως αυτή του Πινοτσέτ στη Χιλή και του Μάρκος στις Φιλιππίνες.

Κακοί οιωνοί

Οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση τα στοιχεία που παραθέτει η ΕΛΣΤΑΤ για τα δύο πρώτα χρόνια της χώρας στο Μνημόνιο, αποτελούν τον αδιάψευστο μάρτυρα της βίαιης φτωχοποίησης ενός τεράστιου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας, απόρροια των πολιτικών ασφυκτικής λιτότητας που οι δανειστές επέβαλαν και η κυβέρνηση Παπανδρέου εκτελούσε.

Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από 9,5% το 2009, παραμονές της κρίσης, στο 12,5% το 2010 (το έτος που μπήκε η χώρα στο Μνημόνιο), και 17,7% το 2011. (Το Σεπτέμβριο 2012 ανήλθε σε 26%) Όσον αφορά το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, η έρευνα δείχνει αύξηση από το 19,7% το 2009, σε 20,1% το 2010 και 21,4% το 2011.

Τα ποσοστά αυτά είναι μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, δηλαδή ΕΚΑΣ, εισοδηματικές ενισχύσεις, επιδόματα ανέργων, οικογενειακά και άλλα επιδόματα ή βοηθήματα. Πριν από την εφαρμογή αυτού του διχτυού κοινωνικής προστασίας, τα ποσοστά του κινδύνου φτώχειας είναι ακόμη μεγαλύτερα και φτάνουν το 22,7% το 2009, σε 23,8% το 2010 και 24,8% το 2011.

Το «εκρηκτικό κοκτέιλ» και το ζοφερό μέλλον Είναι εμφανέστατο ότι δημιουργείται ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ» ανέχειας και ανεργίας. Μία κατάσταση η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική έκρηξη με απρόβλεπτες διαστάσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ εκτείνονται μέχρι και το 2011.

Δεν συμπεριελήφθησαν δηλαδή οι επιπτώσεις από τα ακόμη πιο σκληρά μέτρα που ελήφθησαν το 2012 από την κυβέρνηση Παπαδήμου, και τα οποία οδήγησαν ακόμη μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού σε συνθήκες φτώχειας. Και όμως...

Τα χειρότερα βρίσκονται μπροστά μας, αφού η τρικομματική κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά συνέχισε την πολιτική σκληρής λιτότητας και ψήφισε πρόσθετες περικοπές ύψους 13,5 δίσ. ευρώ στα τέλη Νοεμβρίου.

Περικοπές οι οποίες θα γίνουν αισθητές τους πρώτους μήνες του 2013. Μέσα σε όλα αυτά αναμένεται μέσα στην εβδομάδα και η ψήφιση του άγρια φορομπηχτικού νομοσχεδίου, που θα δυσχεράνει ακόμα περισσότερο την οικονομική κατάσταση που βρίσκονται οι μικρομεσαίοι. Και ίσως εν τέλει οι αριθμοί που τόσο αγαπάει ο κ. Στουρνάρας να περάσουν σε θετικά πρόσημα, ωστόσο, όμως όσο συνεχίζεται η ακραία πολιτική οριζόντιων περικοπών, οι Έλληνες θα κάνουν καιρό να δουν φως στο τούνελ...

ΠΑΝ.ΒΕΛ.