Στον κόμβο της Νίκαιας πραγματοποιείται σήμερα σύσκεψη αντιπροσώπων από όλα τα μπλόκα της χώρας. Μετά από ένα μήνα κινητοποιήσεων, και μια ιδιαίτερη κλιμάκωση την ημέρα της Γενικής Απεργίας με τρίωρη κατάληψη του οδοστρώματος της Εθνικής Οδού, όλα δείχνουν ότι οι αγρότες θα πάρουν σιγά-σιγά πίσω το δρόμο για τα χωράφια τους.
Οι πληροφορίες συγκλίνουν, ότι ο Βαγγέλης Μπούτας πρόκειται να ανακοινώσει στη Νίκαια απόφαση για αποχώρηση. Χθες στην Λάρισα πάντως ο επικεφαλής των Θεσσαλών αγροτών άφησε ανοικτό κάθε ενδεχόμενο, λέγοντας ότι στη σύσκεψη «δεν θα συζητηθεί το θέμα αν θα μείνουμε ή φύγουμε. Στο θέμα αυτό υπάρχει ακόμα σταθερότητα στις απόψεις μας. Θα συζητήσουμε τις εξελίξει οι οποίες μεταβάλλονται καθημερινά».    

Το «ακόμα» του Μπούτα λέει πολλά. Οι αγρότες στη Νίκαια έχουν κουραστεί, οι επαφές τους με τους εκπροσώπους των κομμάτων οδήγησαν σε αδιέξοδο. Παρά την έντονη κινητοποίηση των μικρομεσαίων αγροτών, ιδιαίτερα από την Καρδίτσα, ο Μπούτας ποτέ δεν διέθετε τον όγκο των δυνάμεων εκείνων που θα ήταν απαραίτητες για να βγει στην εθνική και να κλείσει το δρόμο. 

Το κεντρικό στοιχείο της στρατηγικής του ήταν να δημιουργήσει τετελεσμένα ώστε να υποχρεώσει τους γαλάζιους αγροτοσυνδικαλιστές να βγουν στο δρόμο. Αυτή η τακτική δεν απέδωσε, οι «γαλάζιοι» έμειναν στα καφενεία της Λάρισας. Χωρίς αυτούς όμως, ο Μπούτας δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα κλείσει το δρόμο. Δεν το προσπάθησε σε καμία φάση αυτής της μηνιαίας κινητοποίησης.   

Από τη στιγμή που η αγωνιστική κορύφωση δεν ήταν επιλογή, ο Μπούτας υποχρεώθηκε σε ελιγμός για να δώσει ζωή στις κινητοποιήσεις και να διατηρήσει τις δυνάμεις του σε εγρήγορση. Το πλαίσιο των αιτημάτων διευρύνθηκε ώστε να χωρέσουν τα μπλόκα από όλη την Ελλάδα, ο εναλλάξ ακτιβισμός μιας ώρας ημερησίως που συμφωνήθηκε ήταν ένας εύσχημος τρόπος, να κάνεις κάτι χωρίς να κλείσεις πραγματικά τους δρόμους. 

Ο Μπούτας είχε στόχο να κρατήσει ζωντανές τις κινητοποιήσεις ως τη γενική απεργία, χωρίς πολλές συγκρούσεις με την αστυνομία. Αυτό επετεύχθη, τις τελευταίες δύο εβδομάδες δεν υπήρξαν εντάσεις. Από τις κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών αυτές ήταν οι λιγότερο ταραχώδεις για την οικονομική ζωή της χώρας.   

Στο Θεσσαλικό κάμπο στοιχηματίζουν πως αν όχι την Πέμπτη, ως την Κυριακή δεν θα υπάρχουν τρακτέρ στον κόμπο της Νίκαιας. Μαζί τους τελειώνουν και οι κινητοποιήσεις του 2013, αφού μόνο στο Θεσσαλικό κάμπο τα μπλόκα έχουν στρατηγικό βάρος, μόνον εκεί μπορεί να κοπεί η Ελλάδα στα δύο. Οι γνώστες του αντικειμένου προέβλεπαν αυτή την κατάληξη από την αρχή: Οι κινητοποιήσεις γίνονται από το 1994 στο Θεσσαλικό κάμπο και όσοι τις παρακολουθούν χρόνια, μπορούν να μετρήσουν δυνάμεις και να προβλέψουν κινήσεις και αποτελεσματικότητα.  

Προφανώς όχι όμως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που αφού κινδυνολόγησαν εκ του μακρόθεν για το θέμα επί δύο εβδομάδες και μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών το ξέχασαν. Κάποτε οι κινητοποιήσεις είχαν ήρωες έφτιαχναν πολιτικές καριέρες και τοπικά αστέρια, όπως π.χ. το Βάιο Γκανή στο Δομοκό, το 2009 και 2010, που αυτή τη φορά χαρακτήρισε την κινητοποίηση «γιαλατζί». Η πραγματικότητα είναι, ότι ο αγροτικός αγώνας του 2013, δεν ανέδειξε ούτε ένα νέο πρόσωπο. Και αυτό είναι κάτι που δείχνει, ότι δεν ήταν τόσο τρομακτικές, όσο θέλησαν να μας τις παρουσιάσουν.   

Θέμης Δαγκλής