Απεβίωσε τα ξημερώματα πλήρης ημερών ο Επίτιμος Πρόεδρος και Ιδρυτής του ομίλου Χαραγκιώνη, Νικηφόρος Θ. Χαραγκιώνης. Γεννήθηκε το 1914 στο Μελισσώνα της Νοτίου Ευβοίας.

  Ο Νικηφόρος Χαραγκιώνης μετοίκησε στην Αττική σε ηλικία 8 ετών και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Η επαγγελματική δραστηριότητά του ξεκίνησε προπολεμικά (1932) από ένα μικρό ζαχαροπλαστείο στο κέντρο του Πειραιά και μία βιοτεχνία μετασχηματιστών, προκειμένου να λειτουργούν οι συσκευές των 110V, που έστελναν οι Έλληνες μετανάστες στα δικά μας 220V. Σε αυτή τη φάση της ακμής του, ο Νικηφόρος Χαραγκιώνης γράφει τίτλους παύσης στην επιχειρηματική του ανέλιξη και αναχωρεί, για να πολεμήσει στο αλβανικό μέτωπο. Θα επακολουθήσει η ένταξή του στην αντίσταση, ο κίνδυνος να συλληφθεί και η διάφυγή του στη Μέση Ανατολή με βρεττανικό υποβρύχιο, όπου μετατάσσεται στις Συμμαχικές Δυνάμεις. Με το πέρας του πολέμου, λαμβάνει μία από τις μεγαλύτερες τιμές της θητείας του στον αγώνα κατά του Άξονα, καθώς βραβεύεται από το Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων για τη συμμέτοχή του στην απελευθέρωση της Γηραιάς Ηπείρου.

Επιστρέφοντας το 1945 στην Ελλάδα, ο Νικηφόρος Χαραγκιώνης επαναδραστηριοποιείται άμεσα, νυμφεύεται την Ειρήνη Παλαιοκρασσά και προχωρεί με συνέταιρο στην ίδρυση ενός ζαχαροπλαστείου, που, μέσα στις επόμενες δεκαετίες, θα γίνει "θρύλος", αφού θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Πειραιά. Σύντομα, ο συνέταιρός του προσπαθεί να αγοράσει το μερίδιό του, οπότε εκείνος ζητά βοήθεια από τον πέθερό του Πέτρο Παλαιοκρασσά, πλοιοκτήτη από την Άνδρο.

Το 1948, το Ακροπόλ μπαίνει στην 1η κατηγορία, με ιδιοκτήτες το Νικηφόρο Χαραγκιώνη και τον Πέτρο Παλαιοκρασσά. Σταδιακά, εξελίσσεται και γίνεται στην ακμή του ένα συγκρότημα 1.000 τ.μ. και 120 υπαλλήλων, στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά, εξυπηρετώντας, επί 43 χρόνια, ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής, αποκτώντας πανελλαδική φήμη. Στα τέλη της δεκαετίας του '40, αποκτά δύο γιους, τον Πέτρο και το Θεόδωρο.

Στις αρχές της δεκαετίας του '60 και για μία πενταετία, υπήρξε εταίρος της ΗΝΙΟΧΟΣ ΑΕ, αποκλειστικού αντιπροσώπου της Brittish Leylan (αυτοκίνητα Triumph και Jaguar). To 1968, εξαγόρασε τη Βουγιούκας ΑΕ, με εγκαταστάσεις στη συμβολή των οδών Κηφισού και Καβάλας, αντιπροσωπεύοντας οίκους χωματουργικών και δομικών μηχανημάτων (οικοδομικοί γερανοί Potain, Edilmac, εκσκαφείς Sennebogen, περονοφόρα Linde, κομπρεσέρ Maco) και των Βρετανικών αυτοκινήτων Bond. Επίσης, διέθετε τμήμα εξοπλισμού επιχειρήσεων (αριθμομηχανές, γραφομηχανές, ρολόγια παρουσίας).

Η τότε κρίση στα δημόσια έργα, στα μέσα της δεκαετίας του '70, τον οδήγησε σε επαναπροσδιορισμό των στόχων του, με επικέντρωση στην ανάπτυξη ακινήτων, έναν κλάδο τον οποίο γνώριζε καλά από το 1953, ενώ τον κλάδο του ηλεκτρονικού εξοπλισμού επιχειρήσεων με τη Χρονογραφική ΑΕ αναλαμβάνει ο μεγαλύτερος γιος του Πέτρος, οικονομολόγος.

Το 1988, ταυτόχρονα με το κλείσιμο του Ακροπόλ ανοίγει το πρώτο κατάστημα του Οίκου ειδών πολυτελείας Gucci στην Αθήνα και τη διοίκηση του ομίλου αναλαμβάνει ο μικρότερος γιος του Θεόδωρος, πολιτικός μηχανικός.

Ο όμιλος σήμερα κατέχει εξέχουσα θέση στην ανάπτυξη επαγγελματικών ακινήτων, το λιανικό εμπόριο, τη διαχείριση χώρων στάθμευσης, την εμπορική ναυτιλία και την υψηλή τεχνολογία σε ηλεκτρονικά ζυγιστικά συστήματα, συστήματα ελέγχου χρόνου, καθώς και σε άλλους τομείς, στους οποίους δραστηριοποιείται.

Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 10:00 π.μ. στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, στον Πειραιά, ενώ η ταφή θα πραγματοποιηθεί στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.