Την υποχρέωση των ιδιωτικών κλινικών να δέχονται ασθενείς που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και να τους τιμολογούν με νοσήλια του Δημοσίου, (όταν δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το περιστατικό) αποφάσισε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, υιοθετώντας πλήρως σχετική εισήγηση που είχε κάνει ο τέως εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ιωάννης Τέντες.

Αφορμή στάθηκε περίπτωση, ασφαλισμένης στον ΟΓΑ, η οποία το 1998 υπέστη ανακοπή καρδιάς και προσεβλήθη από βαριά λοίμωξη αναπνευστικού. Επειδή δεν υπήρχε κρεβάτι σε κρατικό νοσοκομείο, οι συγγενείς της  αναγκάστηκαν να την μεταφέρουν σε ιδιωτικό ιατρικό κέντρο.

Στο ιδιωτικό κέντρο τα νοσήλια της ασθενούς ανήλθαν σε 22.500 ευρώ, ενώ εάν νοσηλευόταν σε δημόσιο νοσοκομείο θα ήταν 2.200 ευρώ.

Στην εισήγησή του, ο κ. Τέντες είχε υποστηρίξει πως στο πλαίσιο της αναλογικότητας πρέπει να συγκριθεί από τη μια πλευρά η δυνατότητα του κράτους να ανταποκριθεί στο καθήκον του για την προστασία της υγείας των πολιτών, η οποία είναι συνταγματικά προστατευόμενο αγαθό  και από την άλλη πλευρά η προστατευόμενη από το Σύνταγμα οικονομική δραστηριότητα.

Ο τέως  εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, εκτιμά ότι θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα εάν τα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα επικαλούνταν  συχνότητα περιστατικών έκτακτης νοσηλείας τόσο μεγάλη, ώστε «να παρεμποδίζεται ουσιωδώς η οικονομική λειτουργία της επιχείρησης τους».

Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει, ανέφερε ο κ. Τέντες, και κατά συνέπεια «δεν συντρέχει περίπτωση προσβολής της αρχής της αναλογικότητας» που καθιστά τη σχετική ρύθμιση του επίμαχου Π.Δ. 234/1980 αντισυνταγματική.