Συμπαράσταση και αγανάκτηση για το θάνατο του νεκρού δραπέτη των φυλακών Τρικάλων, Μαριάν Κόλα, εξέφρασε φυλακισμένος με επιστολή του που είχε γνωρίσει τον κ. Κόλα.


Η επιστολή στο indymedia

«Υ.Γ. Στη μνήμη του Μαριάν Κόλα

Ήταν 30/6/13 περασμένα μεσάνυχτα όταν στα αυτιά μου ούρλιαζε η μουσική, και από την πένα μου σαν από σκισμένη φλέβα έσταζε το μελάνι. Έγραφα κάπως, δυστυχώς, προφητικά το κείμενο «Η περίπτωση Μάριαν Κόλα». 

Δυστυχώς αργεί η δημοσίευση διότι στο κελί μου δεν υπάρχει Internet ή υπολογιστής, είμαι αναγκασμένος να γράφω χειρόγραφα, να το ταχυδρομήσω, να δακτυλογραφείται, για να δημοσιευθεί. Έτσι στις 02/07/13 έπεσαν τα πρώτα θύματα των μισθοφόρων του κράτους που διψούσαν για αίμα.

Για να έρθει χθες 21/7/2013 χαράματα και η σειρά του Κόλα και ο νόμος να δικαιωθεί. Δηλαδή να εκδικηθεί! Εξάλλου αυτό είναι και το πραγματικό έργο της Δικαιοσύνης, ΕΚΔΙΚΗΣΗ!

Για να μην μακρηγορώ όμως, εξάλλου δεν έχει και νόημα πλέον, ο Κόλα για τελευταία φορά απέδειξε πως δεν είναι μακελάρης. Έπραξε όμως όπως θα έπρεπε να πράξουν η «πολιτισμένοι» κυνηγοί του. Πυροβόλησε στον αέρα και ύστερα στα πόδια ενός μισθοφόρου. Έτσι πυροβολούν οι δολοφόνοι; Ενώ οι «πολιτισμένοι» τον πυροβόλησαν στην πλάτη, για δεύτερη φορά, όμως αυτή τη φορά και μοιραία.

Για να μην λέμε, πόσες άλλες φορές θα τον «ξανασκοτώσουν» μεταθάνατον όπως τους προηγούμενους δύο, θείος και ανηψιός. Ήταν νεκροί όταν τους «γάζωναν», τους χαράκωναν και τους έσπαζαν τα κόκκαλα. Αυτό «κύριοι πολιτισμένοι» είναι και ποινικό αδίκημα, δεν σας το δίδαξε η «Δημοκρατία» και η «Δικαιοσύνη»; Σε κάθε μάχη, ακόμα και οι βάρβαροι τιμούσαν τον νεκρό. Είστε κατώτεροι από τους βάρβαρους και αξιολύπητοι.

Ο Κολα πεθαίνοντας θα ζήσει!

Καλό ταξίδι φίλε μου!

Ν.ΒΟΚΑΝΟΒΣΚΙ – ΜΑΡΟΥΣΚΟ

Ψ.Κ.Κ».