Πολυδαίδαλο Δημόσιο, 15 διαφορετικά μισθολογικά συστήματα, πολυκερματισμένα επιδόματα και πολλές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων από υπουργείο σε υπουργείο είναι τα συμπεράσματα της πολυσέλιδης έκθεσης για το ενιαίο μισθολόγιο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το υπουργείο Εσωτερικών μετά από συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας.

Σύμφωνα με την έκθεση τριακοσίων σελίδων από την έρευνα προκύπτει ότι στο  80% των δημοσίων υπαλλήλων που αμείβονται με μέσο μισθό 1639 ευρώ και ένα 0,4% που λαμβάνει μισθούς άνω των 5856 ευρώ.

Υψηλότερες αμοιβές λαμβάνουν οι υπάλληλοι των υπουργείων Εξωτερικών (μέσος μισθός 5503 ευρώ), Οικονομικών (2955), Οικονομίας (2737), της Βουλής (2835), υπουργείου Μεταφορών (2737), ΑΣΕΠ (2670), υπουργείου Δικαιοσύνης (2527), ΕΣΡ (2500), και της Προεδρίας της Δημοκρατίας (2492), ενώ χαμηλότερες οι συνάδελφοί τους στο υπουργείο Εσωτερικών (1755), τις Περιφέρειες (1750) και Εθνικής Άμυνας (1673).

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι οι μεγαλύτερες τακτικές προβλεπόμενες αμοιβές δίνονται στο υπουργείο Οικονομικών (η αμοιβή του νεοδιοριζόμενου είναι υψηλότερη κατά 40% από τα μέσο όρο των υπουργείων και ενός υπαλλήλου με 33 χρόνια υπηρεσίας στο 55-64%) και ακολουθούν το υπουργείο Εσωτερικών και Δικαιοσύνης. (συν 8-12% και 7-14% αντίστοιχα από την κατηγορία ΠΕ μέχρι την κατηγορία ΥΕ για τους νεοδιορισμένους.

Υπάλληλοι σε Ρετιρέ και υπόγεια

Παράδειγμα ένας πρωτοδιόριστος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης λαμβάνει στο υπουργείο οικονομικών 1508 ευρώ και μετά από 33 χρόνια προϋπηρεσίας 2255 ευρώ.

Οι χαμηλότερες αμοιβές, σε σχέση με τα υπόλοιπα υπουργεία, δίνονται στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, για το πολιτικό προσωπικό, κατά 20%, στο υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας κατά 15% και στο υπουργείο Παιδείας κατά 19%, από το μέσο όρο.

Παράδειγμα πρωτοδιόριστος στο υπουργείο παιδείας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης λαμβάνει 1311 ευρώ και μετά από 33 χρόνια προϋπηρεσίας φτάνει στα 1993 ευρώ.

Κανόνες και εξαιρέσεις στις υπερωρίες

Οι ώρες υπερωριακής  απασχόλησης  εργαζομένων στο Δημόσιο θα είναι μόνο 40 για κάθε μήνα, με εξαίρεση εκείνους που εργάζονται σε πολιτικά γραφεία που θα φτάνουν μέχρι 60 ώρες το μήνα. Περιλαμβάνει την προεδρία της δημοκρατίας , τον αντιπρόεδρο και τον πρόεδρο της κυβέρνησης , τα γραφεία υπουργών , αναπληρωτών και υφυπουργών και από 50 ώρες το μήνα σε διοικητές και υποδιοικητές οργανισμών και ασφαλιστικών ταμείων καθώς και στους γενικούς γραμματείς υπουργείων.

Αναποτελεσματικά επιδόματα κόβονται με μαχαίρι

Σύμφωνα με τη μελέτη ο βασικός μισθός ενός δημοσίου υπαλλήλου αποτελεί κατά μέσο όρο το 60,17% των συνολικών απολαβών του, το 28,85% είναι τα επιδόματα, το 5,46% το χρονοεπίδομα και το 2,68% οι υπερωρίες.

Μάλιστα, όπως αναφέρεται στη μελέτη τα μόνα κριτήρια για τις αποδοχές είναι η  εκπαίδευση και τα χρόνια εργασίας, ενώ αγνοείται εντελών  η απόδοση.

Παράλληλα το σύστημα των επιδομάτων χαρακτηρίζεται "κατακερματισμένο", καθώς "σε γενικές γραμμές το κάθε υπουργείο έχει τη δική του επιδοματική πολιτική",  ενώ βρίσκονται χαμηλά τα επιδόματα ευθύνης και  τα οικογενειακά. Όλα αυτά αναμένεται να αλλάξουν με το ενιαίο μισθολόγιο που αναμένεται να περιορίσει τα επιδόματα σε τέσσερα: Οικογενειακό, επίδομα θέσης, παραγωγικότητας και ειδικών συνθηκών εργασίας.

620 έως 670.000 οι δημόσιοι υπάλληλοι το 2013

Βασικά ζητούμενα για το Δημόσιο, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι  η βελτίωση ποιότητας υπηρεσιών και η  καλύτερη αξιοποίηση και εξοικονόμηση των δημόσιων πόρων - πέραν της μισθολογικής δαπάνης.

Παράλληλα οι αποχωρήσεις για το 2010 έφτασαν τις 52.613, ενώ με βάση τα σημερινά δεδομένα οι εργαζόμενοι που στις 31.12 ήταν 740.000 θα είναι από 620 έως 670.000. Παράλληλα η μισθολογική δαπάνη που μειώθηκε σε σχέση με το 2009 κατά περίπου 10% (από 21,4  σε 19,1 δις ευρώ) υπολογίζεται να μειωθεί από 16,3 έως 17,5 δις ευρώ το 2013).

Σύγκριση με ΕΕ: Ίδιο κράτος αλλά λιγότερο αποτελεσματικό

Στη μελέτη γίνεται σύγκριση με τις χώρες της Ε.Ε. και επισημαίνεται ότι αν και "το μέγεθος της απασχόλησης στο δημόσιο στην Ελλάδα συμβαδίζει με το αντίστοιχο των αναπτυγμένων οικονομικά χωρών και ιδίως της ΕΕ το πρόβλημα εντοπίζεται στην αποτελεσματικότητα ή την επιλεχθείσα πολιτική εμπλοκής του κράτους στην οικονομική ζωή".

Τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργία  προέρχονται από εκείνους που δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο, απόφοιτοι ανώτερης τεχνολογικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και τα χαμηλότερα ποσοστά από εκείνους που διαθέτουν διδακτορικό και μεταπτυχιακά.