Ο έλληνας γιατρός που έγινε θρύλος στα μέτωπα του πολέμου

Ο έλληνας γιατρός που έγινε θρύλος στα μέτωπα του πολέμου

Έζησε τη ζωή του ανάμεσα σε πολέμους, εμφύλιες συρράξεις, ερήμους, στρατόπεδα βουνά και ζούγκλες ταξιδεύοντας σε αφιλόξενες περιοχές με τεράστιους κινδύνους. Μοναδικό του εφόδιο ήταν μερικά εργαλεία και η πίστη στο έργο του.

Ο Κρις Γιάννου σήμερα συγκαταλέγεται στους ελάχιστους, παγκοσμίως, ιατρούς με συσσωρευμένη εμπειρία στην ιατρική, η οποία ασχολείται υπό ακραίες συνθήκες. 

Παιδί Ελλήνων μεταναστών από τη Φλώρινα, γεννήθηκε στον Καναδά. Οι σπουδές του ολοκληρώθηκαν σε διάφορες πόλεις του κόσμου και στη συνέχεια βρέθηκε να είναι μέλος της ομάδας του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.

Σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής», είναι ένας από τους λίγους χειρουργούς του οποίου οι σπάνιες γνώσεις του είναι καταγεγραμμένες στα ιατρικά εγχειρίδια του Ερυθρού Σταυρού ως οδηγός για τις μελλοντικές γενιές των χειρουργών, που καλούνται να προσφέρουν στον συνάνθρωπο στο πλαίσιο των παρεμβάσεων του διεθνούς οργανισμού, τον οποίο ο ίδιος υπηρέτησε επί πολλά χρόνια.

Ελάχιστα είναι τα σημεία της Γης, όπου δεν έχει βρεθεί, καθώς μέσα στο πέρασμα του χρόνου εκλήθη για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Νικαράγουα και τη Ζιμπάμπουε, στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν, άλλοτε στα Παλαιστινιακά στρατόπεδα, άλλοτε στο Νεπάλ, στην Σομαλία, στην Αϊτή και την Καμπότζη.

«Από την εποχή που ήμουν 11 ετών ήθελα να γίνω χειρουργός στον Τρίτο κόσμο» λέει στην εφημερίδα ο Chris Giannou λίγο μετά την επιστροφή του από μια ακόμα αποστολή στην Αϊτή και την Δομινικανή Δημοκρατία, εξηγώντας τα κίνητρα που τον οδήγησαν σε αυτό το μεγάλο ταξίδι. «Αγαπάω τους ανθρώπους. Σήμερα νομίζω ότι είμαι υπεύθυνος για να διδάξω στους νέους και να δώσω γνώση.

Δυστυχώς οι πόλεμοι συνεχίζονται και υπάρχουν θύματα. Η ιατρική γίνεται κάτω από ειδικές συνθήκες και το χειρουργείο πολέμου και καταστροφών είναι πολύ διαφορετικό, όταν με ελάχιστα μέσα πρέπει να ξέρεις πως θα δουλέψεις χωρίς τα εργαλεία και την τεχνολογία. Ασφαλώς θέλει κουράγιο και βέβαια και εγώ φοβάμαι. Όλοι φοβούνται, αλλά χρειάζεται να έχεις αυτοέλεγχο σε συνθήκες πολέμου», λέει.

Όταν η Τρίπολη δεχόταν ισχυρά πυρά από τους Σύριους, εκείνος προσπαθούσε να βοηθήσει Ισραηλινούς τραυματίες που ήταν στα χέρια της PLO. «Μου φαίνεται απίστευτο τώρα πως ήμουν μέσα στο ασθενοφόρο μεταφέροντας τραυματίες ενώ γύρω έπεφταν βόμβες» λέει στην εφημερίδα.

«Τα τραύματα, οι πληγές του πολέμου διαφέρουν από τα ατυχήματα. Η παθολογία δεν είναι ίδια. Εργάζεσαι με ελάχιστα μέσα και αν έχεις μια απλή ακτινογραφία είναι θαύμα. Χωρίς συνθήκες υγιεινής και εν μέσω των αντιμαχόμενων πλευρών» σημειώνει ο γιατρός που αν και συνταξιούχος ετοιμάζει νέες αποστολές στην Ιορδανία., τη Συρία ή στο Ντάργουιν της Αυστραλίας. Πρόσφατα είχε προσφέρει τις γνώσεις του στην ομάδα ιατρών που παρενέβη άμεσα στις Φιλιππίνες μετά τον τυφώνα.

Μια ειδική συνεργασία όμως αναπτύσσει τώρα και με την Ιατρική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου μετέχει σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα για τη διαχείριση καταστροφών. Από τον Καναδά έχει δεχτεί πολλές τιμητικές διακρίσεις, υπήρξε πρωταγωνιστής σε ντοκιμαντέρ και έχει εκδώσει ένα βιβλίο για τα γεγονότα της Σατίλα.

Ανάμεσα, όμως στα ταξίδια του σε κάθε άκρη της Γης, ο ομογενής χειρουργός του πολέμου δημιούργησε νέες ρίζες στον βράχο της Μονεμβασίας. Εκεί ζει τα τελευταία χρόνια, ως ένας από τους δώδεκα μόνιμους κατοίκους μέσα στο κάστρο, με θέα το Αιγαίο.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο