Εικαστική Ψυχοθεραπεία για παιδιά που νοσηλεύονται στην Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ

Εικαστική Ψυχοθεραπεία για παιδιά που νοσηλεύονται στην Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ

Σε μια αίθουσα νοσοκομείου, ένα 13χρονο κορίτσι ζωγραφίζει μια ραγισμένη καρδιά και σιωπά, ένας επτάχρονος ένα σπιτάκι και δίπλα γράφει «ψήνουν σνίτσελ... η οικογένεια βλάπτει», μια πεντάχρονη αποτυπώνει στο χαρτί μια πριγκίπισσα, λέγοντας «η πριγκίπισσα είμαι εγώ» κι ένας τρίχρονος κάνει μια πολύχρωμη μουτζούρα σημειώνοντας: «έκαναν τσιμ τη Σοφία».

Σε μια άλλη αίθουσα, ο Μάγος Μηλόγος λέει στα παιδιά που κάνουν ασκήσεις ψυχοκινητικής αγωγής πότε να μιλούν και πότε όχι. Όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο των Προγραμμάτων Ψυχοκινητικής Αγωγής και Εικαστικής Ψυχοθεραπείας που λειτουργούν στη Δ΄ Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου με την εθελοντική προσφορά των επιστημονικών συνεργατών της Α' Ψυχιατρικής Κλινικής Μαριάννας Κοτζαμανίδου και Μαρίας Χαιροπούλου.

Ο ήρωας ενός παραμυθιού, διάφορα πολύχρωμα αντικείμενα, ασκήσεις κινητικότητας αλλά και οι ζωγραφιές που τα ίδια κάνουν βοηθούν τα παιδιά που νοσηλεύονται να βελτιώσουν την ψυχοκινητική τους κατάσταση και να ξεπεράσουν το άγχος της νοσηλείας.

Περισσότερα από 300 παιδιά έχουν συμμετάσχει, από τον Οκτώβριο του 2011 μέχρι σήμερα, στο καθένα από τα Προγράμματα αυτά, τα οποία έχουν σχεδιαστεί από τη λογοθεραπεύτρια-ειδική παιδαγωγό και συγγραφέα του βιβλίου «Όταν ο Μάγος Μηλόγος», Ελευθερία Αβραμίδου. Τα προγράμματα υλοποιούνται με τη συνεργασία της Α' Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ, την οποία διευθύνει ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φωκάς και της Δ΄ Παιδιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ, που διευθύνει η καθηγήτρια Μαρία Εμποριάδου Πετικοπούλου.

Στη Δ' Παιδιατρική νοσηλεύονται παιδιά που η διάγνωση εισαγωγής τους ποικίλει και από αυτήν εξαρτάται ο χρόνος παραμονής τους στην κλινική ή η επαναφορά τους σ' αυτήν. Τα Προγράμματα Ψυχοκινητικής Αγωγής και Εικαστικής Ψυχοθεραπείας απευθύνονται σε αυτά τα παιδιά. 

«Στόχοι του Προγράμματος Ψυχοκινητικής Αγωγής είναι η εκτόνωση των παιδιών μέσα από το παιχνίδι και η επανεκπαίδευσή τους κατά την περίοδο της νοσηλείας τους σε επίπεδο κινητικού ελέγχου και έκφρασης συναισθημάτων. Συνδυάζοντας το γνωστικό και το κινητικό "κομμάτι" προσπαθούμε να βελτιώσουμε τόσο την αδρή όσο και τη λεπτή κινητικότητα, τον προσανατολισμό στον χώρο, την πλευρικότητα, τον συντονισμό, τον χειρισμό, τη δύναμη, την ταχύτητα. Τα παιδιά χρησιμοποιούν χρωματισμένα υφασμάτινα αντικείμενα ή φτιάχνουν μόνα τους αντικείμενα, όπως π.χ. βραχιολάκια από μακαρόνια, ενώ ένα βασικό "εργαλείο" είναι ο Μάγος Μηλόγος, ο ήρωας του βιβλίου της κ. Αβραμίδου, ο οποίος λέει στα παιδιά πότε να μιλάνε και πότε να σταματούν. Δηλαδή, χρησιμοποιείται το παραμύθι ως εκπαιδευτικό εργαλείο» επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαριάννα Κοτζαμανίδου, που είναι η υπεύθυνη του Προγράμματος Ψυχοκινητικής Αγωγής. 

Η διάρκεια των συνεδριών του Προγράμματος Ψυχοκινητικής Αγωγής, που πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη και Πέμπτη τόσο σε ατομικό όσο σε ομαδικό επίπεδο, είναι από 20 έως 60 λεπτά. Συμμετέχουν παιδιά ηλικίας από δύο ετών, που νοσηλεύονται στη Δ' Παιδιατρική Κλινική, ενώ η επιλογή αυτών που θα συμμετάσχουν γίνεται έπειτα από έγκριση του θεράποντα ιατρού και τη συναίνεση του συνοδού-γονέα. 

Οι συνεδρίες του δεύτερου Προγράμματος, που αφορά την Εικαστική Ψυχοθεραπεία, πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και μπορούν να συμμετέχουν παιδιά ανεξάρτητα από την πάθηση για την οποία νοσηλεύονται. Ο χρόνος διεξαγωγής είναι 60 λεπτά και η ομάδα μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι οκτώ παιδιά. 

«Ο στόχος της δημιουργίας της ομάδας ζωγραφικής στη Δ΄ Παιδιατρική είναι να διευκολύνει τα παιδιά, μέσω της εικαστικής δραστηριότητας, να εκφράσουν το άγχος της απομάκρυνσής τους από το οικογενειακό περιβάλλον,τον φόβο για την ασθένεια τους και την επιθυμία τους για την επιστροφή στο σπίτι. Συναντάμε κι άλλες δυσκολίες των παιδιών που εκφράζονται στην ομάδα, όμως δεν υπάρχει η δυνατότητα επίλυσής τους στο πλαίσιο που η ομάδα λειτουργεί. Έτσι, βλέπουμε ένα αγοράκι που έχει πρόβλημα με το έντερο και δεν μπορεί να φάει απ' όλα τα φαγητά να ζωγραφίζει ένα σπίτι και να γράφει 'ψήνουν σνίτσελ, η οικογένεια βλάπτει', ή έναν τρίχρονο που είδε να κάνουν ένεση να λέει 'έκαναν τσιμ τη Σοφία' ή μια 13χρονη με βλάβες στην περιγεννητική περιοχή να ζωγραφίζει μια ραγισμένη καρδιά και να μην λέει τίποτα» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη του Προγράμματος Εικαστικής Ψυχοθεραπείας Μαρία Χαιροπούλου. 

Η εικαστική θεραπεία, όπως εξηγεί η κ. Χαιροπούλου, αποτελεί μια μορφή δομημένης καλλιτεχνικής δραστηριότητας, απασχόλησης καθώς και θεραπείας, που μπορεί να ενταχθεί και να χρησιμοποιηθεί σε ομάδες. Μέσω του διευκολυντικού περιβάλλοντος που παρέχει, μπορεί να προσφέρει την αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών της, όπως και τον συνδυασμό της λεκτικής και της μη λεκτικής επικοινωνίας.

«Στις ομάδες της εικαστικής θεραπείας παρέχεται ένα ασφαλές περιβάλλον και ορισμένες φορές χρησιμοποιούνται βιωματικές ασκήσεις χαλάρωσης. Έπειτα, δίνεται ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στα μέλη της ομάδας ώστε να απεικονίσουν εικαστικά, οτιδήποτε επιθυμούν, δίχως να υπάρχει ένας συγκεκριμένος προσανατολισμός ή η όποια εμπλοκή του συντονιστή/θεραπευτή της ομάδας. Η συζήτηση γίνεται συνήθως κατά το δεύτερο μισό της συνεδρίας και κάθε άτομο έχει τον δικό του διαθέσιμο χρόνο, στο να αφηγηθεί πώς ένιωσε κατά τη διάρκεια της εικαστικής δραστηριότητας» προσθέτει.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο