Αποζημίωση απόλυσης και επίδομα ανεργίας στο Δημόσιο - Τέλος στη χρηματοδότηση ΝΠΙΔ

Αποζημίωση απόλυσης και επίδομα ανεργίας στο Δημόσιο - Τέλος στη χρηματοδότηση ΝΠΙΔ

Γράφει η Ντία Μούλου

Σαρωτικές αλλαγές φέρνει και στο Δημόσιο το πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται την Κυριακή στη Βουλή και έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.

Πιο συγκεκριμένα, οι διατάξεις του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης προβλέπουν για πρώτη φορά αποζημιώσεις και επίδομα ανεργίας για τους υπαλλήλους που απολύθηκαν, ύστερα από διαθεσιμότητα, ενώ η κυβέρνηση κλείνει την «κάνουλα» της χρηματοδότησης για τους δημόσιους φορείς, στους οποίους δεν έχει απογραφεί το προσωπικό.

«Τίτλοι τέλους» στη χρηματοδότηση φορέων του Δημοσίου

«Κόβει» η κυβέρνηση τη χρηματοδότηση στους φορείς και τα νομικά πρόσωπα που δεν έχουν απογραφεί ακόμη στο Μητρώο Μισθοδοτούμενων Ελληνικού Δημοσίου και απέχουν από τη διαδικασία πληρωμής μέσω Ενιαίας Αρχής Πληρωμών. 

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, αναστέλλεται η επιχορήγηση ή απόδοση πόρων ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ενίσχυσης από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, μέχρι τα νομικά πρόσωπα να συμμορφωθούν πλήρως προς τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος.

Στόχος της συγκεκριμένης απόφασης είναι να αντιμετωπιστεί η άρνηση των δημοσίων φορέων να αποστέλλουν τα απογραφικά στοιχεία των υπαλλήλων που απασχολούν στα εποπτεύοντα υπουργεία, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καταβάλουν ούτε τη μισθοδοσία τους. 

Έως 15.000 ευρώ η αποζημίωση απόλυσης

Για πρώτη φορά προβλέπεται αποζημίωση απόλυσης, επίδομα ανεργίας για έναν χρόνο και παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για τους δημοσίους υπαλλήλους που απολύονται, λόγω διαθεσιμότητας. 

Η πρωτοβουλία αυτή ανήκει στην ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και καλύπτει το κενό που υπήρχε στη νομοθεσία, καθώς μέχρι σήμερα δεν είχε παρουσιαστεί ανάγκη απολύσεων στον δημόσιο τομέα. Έτσι, πλέον για τις απολύσεις στο Δημόσιο θα ισχύει ότι προβλέπεται και στον ιδιωτικό τομέα. 

Η αποζημίωση δίδεται στους μόνιμους και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου δημοσίους υπαλλήλους των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των ΟΤΑ, οι οποίοι τίθενται σε καθεστώς διαθεσιμότητας και στη συνέχεια λύεται η εργασιακή τους σχέση, λόγω κατάργησης της θέσης τους.

Πάντως ορίζεται ότι η αποζημίωση απόλυσης (στην οποία συνυπολογίζονται εν μέρει και οι αποδοχές διαθεσιμότητας που έλαβαν) σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ. Επιπροσθέτως, υπάλληλοι που λαμβάνουν την αποζημίωση απόλυσης για κατάργηση θέσης δεν δικαιούνται ταυτόχρονα καμία άλλη αποζημίωση για την ίδια αιτία, ενώ στις ρυθμίσεις υπάγονται και οι 3.650 εργαζόμενοι που απολύθηκαν μέσα στο 2013.

Ειδικότερα, για τον υπολογισμό του ποσού αποζημίωσης ως βάση λαμβάνεται ο βασικός μισθός του υπαλλήλου κατά την ημερομηνία που τέθηκε σε διαθεσιμότητα και ως χρόνος υπηρεσίας υπολογίζεται όλος ο χρόνος που ελήφθη υπόψη για την κατάταξη του υπαλλήλου, ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι τη θέση του υπαλλήλου σε καθεστώς διαθεσιμότητας, καθώς και ο χρόνος διαθεσιμότητας. 

Ειδικά για τους «διαθέσιμους» που έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για λήψη σύνταξης προβλέπεται η καταβολή στους επικουρικά ασφαλισμένους του 40% και στους μη επικουρικά ασφαλισμένους του 50% της προβλεπόμενης αποζημίωσης. Σε όσους, από την άλλη πλευρά, απομακρύνονται από τις θέσεις τους για πειθαρχικούς λόγους δεν θα καταβάλλεται αποζημίωση.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του πολυνομοσχεδίου, οι αποδοχές διαθεσιμότητας, που λάμβαναν οι υπάλληλοι, θα καταλογίζονται στην αποζημίωση απόλυσης, την οποία θα μειώνουν αναλόγως ως εξής:

  • Εάν ο υπάλληλος έχει υπηρεσία μέχρι 3 χρόνια, δεν θα καταλογίζεται κανένα ποσό.
  • Για υπηρεσία 3 έως 6 ετών θα καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας μισού μήνα.
  • Για υπηρεσία 6 έως 12 ετών θα καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας ενός μήνα.
  • Για υπηρεσία 12 έως 18 ετών θα καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας δύο μηνών.
  • Για υπηρεσία 18-24 ετών θα καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας τριών μηνών.
  • Για υπηρεσία 24 ετών και άνω θα καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας τεσσάρων μηνών.

Παράδειγμα

Μόνιμος υπάλληλος διοικητικών καθηκόντων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που απολύεται μετά από 23 χρόνια και 5 μήνες προϋπηρεσίας θα λάβει με βασικό μισθό στον κλάδο του 858 ευρώ, για τα πρώτα 10 χρόνια 3.532 ευρώ (τέσσερις βασικούς μισθούς) και άλλους 13 μισθούς για τα υπόλοιπα χρόνια προϋπηρεσίας δηλαδή 11.154 ευρώ.

Συνολικά θα πρέπει να λάβει ως αποζημίωση απόλυσης 14.686 ευρώ. Από το τελικό ποσό αφαιρούνται αποδοχές διαθεσιμότητας τριών μηνών δηλαδή 1. 930 ευρώ και το τελικό ποσό που θα λάβει ως αποζημίωση απόλυσης είναι 12.756 ευρώ.

Επίδομα ανεργίας μέσω ΟΑΕΔ

Όπως προβλέπει η προωθούμενη ρύθμιση, οι μόνιμοι και οι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου δημόσιοι υπάλληλοι που τίθενται σε καθεστώς διαθεσιμότητας και στη συνέχεια απολύονται θα δικαιούνται το επίδομα ανεργίας καθώς και τις λοιπές παροχές που χορηγούνται από τον ΟΑΕΔ, έστω και αν δεν είχαν υπαχθεί στην ασφάλιση ανεργίας του εν λόγω Οργανισμού.

Για την καταβολή επιδόματος θα λαμβάνονται υπόψη, αντί του εγγράφου καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, η σχετική πράξη λύσης της εργασιακής σχέσης και αντί των ημερών εργασίας απασχόλησης, η υπηρεσία του υπαλλήλου, όπως αυτή υπολογίζεται για την καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης.

Τι αλλάζει για τις «διαθέσιμες» υπαλλήλους σε εγκυμοσύνη

Παρατείνεται ως την ημέρα του τοκετού και επιπλέον διάστημα 12 μηνών έπειτα από αυτόν ο χρόνος της διαθεσιμότητας για τη δημόσια υπάλληλο, η οποία βρίσκεται σε εγκυμοσύνη, ανεξάρτητα αν το νεογνό γεννηθεί ζωντανό ή όχι.

Για την υπάλληλο, η οποία τεκνοποίησε πριν από την έναρξη του χρόνου της διαθεσιμότητας, παρατείνεται για διάστημα 12 μηνών μετά την ημέρα του τοκετού. Η υπάλληλος οφείλει να προσκομίσει την ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου.

Σε περίπτωση πρόωρης διακοπής της εγκυμοσύνης, η ενδιαφερόμενη πρέπει να τη δηλώνει αμέσως στην υπηρεσία της, ενώ γίνεται διαχωρισμός με βάση τα αίτια διακοπής της εγκυμοσύνης. 

Για παράδειγμα, η διακοπή εξαιτίας φυσικών αιτίων συνεπάγεται τη διακοπή της παράτασης της διαθεσιμότητας και τη λύση της υπαλληλικής σχέσης της υπαλλήλου που επέρχονται αυτοδικαίως μετά την πάροδο ενός μηνός από τη διακοπή της εγκυμοσύνης.

Αντιθέτως, η διακοπή της εγκυμοσύνης «που πραγματοποιείται με τη βούληση της εγκύου και δεν οφείλεται στους λόγους των περιπτώσεων β', γ' και δ' της παραγράφου 4 του άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα, όπως ισχύει» θεωρείται αδικαιολόγητη. Αυτή επιφέρει αυτοδικαίως τη διακοπή της παράτασης της διαθεσιμότητας και τη λύση της υπαλληλικής σχέσης, που επέρχονται αυτοδικαίως από τη διακοπή της εγκυμοσύνης, δημιουργεί δε την υποχρέωση στην υπάλληλο να επιστρέψει, ως αχρεωστήτως καταβληθείσες, τις αποδοχές διαθεσιμότητας που έλαβε και που αντιστοιχούν στη λόγω της εγκυμοσύνης παράτασή της.

Τέλος, στη διάταξη αναφέρονται και τα δικαιολογητικά και οι βεβαιώσεις, που χρειάζεται να προσκομιστούν. Αυτά υποβάλλονται στην υπηρεσία της ενδιαφερόμενης το αργότερο εντός μηνός από τη λήξη του χρόνου διαθεσιμότητας αν η εγκυμοσύνη δεν μπορούσε να διαπιστωθεί εντός του αρχικού χρόνου. Μάλιστα, σε αυτή την περίπτωση η ύπαρξη διαπιστωμένης εγκυμοσύνης δημιουργεί υποχρέωση ανάκλησης της πράξης λύσης της υπαλληλικής σχέσης που τυχόν είχε εκδοθεί.
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο