Ο Νίκος Μαραντζίδης για τους «ακτιβιστές» που του επιτέθηκαν

Ο Νίκος Μαραντζίδης για τους «ακτιβιστές» που του επιτέθηκαν
Με ανάρτηση στο προσωπικό του μπλογκ ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης γράφει για την επίθεση που κατήγγειλε πως δέχτηκε από όμάδα «ακτιβιστών» στη Θεσσαλονίκη με αφορμή όπως λέει τα κείμενά του και τις απόψεις του για την Αριστερά. 
 
Ο Νίκος Μαραντζίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1966. Σπούδασε Πολιτική επιστήμη στο Παρίσι. Πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Παρίσι 7 που είχε θέμα τη μελέτη του κομμουνισμού. Είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα και στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.
 
Στο κείμενό του ξεκαθαρίζει πως δεν είναι στέλεχος του Ποταμιού ενώ με ιδιαίτερο τρόπο απευθύνεται στους «ακτιβιστές» που του επιτέθηκαν. 
 
Διαβάστε αναλυτικά το κείμενο του κ. Μαραντζίδη: 
 
«Μετά τη χθεσινή παρουσία των ακτιβιστών  στο κεφάλι μου  σκέφτηκα πως θα άξιζε να γράψω δυο λέξεις προβληματισμού:
 
1. Θέλω καταρχήν να παροτρύνω τους ακτιβιστές της εξτρεμιστικής δεξιάς και αυτούς του αντεξουσιαστικού χώρου να αντιμετωπίσουν το στυλιστικό τους ζήτημα. Όταν ήρθαν κοντά μου οι ακτιβιστές, φορώντας  μαύρο συνολάκι (παντελόνι και μπλούζα) και κουρεμένοι όπως ήταν (mainstream κοντό κούρεμα), μόλις άρχισαν τα πρώτα ήπια "γαλλικά" (τι είναι αυτά ρε που γράφεις και τέτοια) είπα από μέσα μου :"ωχ χρυσαυγίτες". Μετά μου μεινε το ωχ αλλά είχα κάνει λάθος δεν ήταν οπαδοί του τρίτου Ράιχ αλλά ιδεολόγοι της κολεκτιβιστικής κοινωνίας που απελευθερώνει τους ανθρώπους από τις ανάγκες τους (όπως από την ανάγκη να λες τη γνώμη σου ελεύθερα για παράδειγμα που είναι μια κακή αστική συνήθεια). Απ'έξω ήταν όμοιοι με τους χρυσαυγίτες, αλλά φυσικά εγώ ο αντιδραστικός και ανιστόρητος οπαδός της θεωρίας των δύο άκρων δεν διέκρινα το ριζικά διαφορετικό ψυχικό τους πλούτο που κρύβεται επιμελώς κάτω από την όμοια σχεδόν εμφάνιση.
 
2. Πρέπει να εκφράσω την ευαρέσκεια μου για γεγονός πως άλλο πράγμα οι ελβιέλες της αταξικής κοινωνίας και άλλο οι μπότες του φασισμού. Επ' αυτού οφείλω να υπογραμμίσω πως η διάκριση  είναι πολύ σημαντική. Οι ελβιέλες όταν τις τρως στο κεφάλι είναι μαλακές και δεν αφήνουν σημάδια, σε αντίθεση με τις μπότες.Ελπίζω βέβαια τώρα να μην δίνω ιδέες στους ακτιβιστές της κολεκτιβιστικής αταξικής κοινωνίας και αρχίσουν τις αλλαγές μόλις που αρχίσαμε να συνηθίζουμε.
 
3. Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση η φράση του ενός ακτιβιστή: "μίλα ρε με το καλό γιατί αλλιώς θα σε κάνουμε να μιλήσεις με το άγριο". Με τέτοια ποσοστά ανεργίας, νέα παιδιά να διαθέτουν έμφυτες και να καλλιεργούν τις τεχνικές της ανάκρισης νομίζω πως δεν πρέπει να πάνε χαμένα και πρέπει να αξιοποιηθούν στο μέλλον σε τέτοιες θέσεις ευθύνης. Επειδή καταλαβαίνω πως δεν θα θέλουν να υπηρετήσουν το άθλιο καπιταλιστικό κράτος, σκέφτομαι πως ο κόσμος είναι γεμάτος αταξικές ευκαιρίες σαν της Β.Κορέας ή της Κούβας.
 
4. Προτρέπω σε όσους βρεθούν σε ανάλογη κατάσταση με τη δική μου στο μέλλον να μην ειρωνεύονται τους ακτιβιστές. Το ερώτημα μου "είστε ανακριτές παιδιά;" εκνεύρισε τους ακτιβιστές  και τους έκανε να παραφερθούν.
 
5. Όσοι (ποδοσφαιρόφιλοι΄και μουντιαλικοί) δεν είδατε το Βέλγιο-ΗΠΑ χθες χάσατε. Εγώ ξεκίνησα ως οπαδός του Βελγίου και κατέληξα να υποστηρίζω τις ΗΠΑ (μπορεί πάλι γιαυτό να φταίει και ο γενικός ιδεολογικός κατήφορος που έχω πάρει, τι να πω).
 
6. Για τα υπόλοιπα θα μιλήσουμε άλλη στιγμή, προς το παρών να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσοι μου συμπαραστάθηκαν και μου συμπαραστέκονται από χθες καθώς και τα μέσα ενημέρωσης. Μπορεί να μου τελείωσαν την μπαταρία του κινητού δύο φορές, να έκαψαν το αυτί μου από την υπερθέρμανση  και να μην με έχουν αφήσει να κάνω καμιά άλλη δουλειά αλλά πέρα από τα αστεία  η παρουσία τους υπήρξε πολύτιμη και τους ευγνωμονώ.
Y.Γ  Επίσης, θέλω να διευκρινίσω πως ΔΕΝ είμαι στέλεχος του Ποταμιού.»

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο