Πρόσφατα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή, επισημαίνοντας ότι στην Ικαρία για πάνω από 25 χρόνια συντελείται μια συστηματική υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αφού ένα μεγάλο μέρος του ορεινού όγκου του νησιού έχει μείνει "φαλακρό" εξαιτίας της ανεξέλεγκτης βόσκησης αμέτρητων αγελών αιγοπροβάτων.

H απάντηση στα λεγόμενα του κ. Παπαδημουλή ήρθε εκ στόματος της υφυπουργού Μιλένας Αποστολάκη, η οποία δήλωσε χαρακτηριστικά: "Για την πλήρη αντιμετώπιση του φαινομένου του υπερπληθυσμού των αιγοπροβάτων στην Ικαρία και συνακόλουθα της υπερβόσκησης, πρέπει αφενός να δοθεί διέξοδος στους παραγωγούς για την απομάκρυνση των ζώων, με δυνατότητα αξιοποίησής τους (πώληση κρέατος, παραγωγή τυροκομικών προϊόντων κλπ) και αφετέρου να καταβληθεί προσπάθεια από τις Τοπικές Αρχές (Περιφέρεια, Δήμος, Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας) για συνεχή ενημέρωση των κτηνοτρόφων, ώστε να γίνει συνείδηση η ανάγκη προστασίας των εκτάσεων με ορθολογική χρήση για βόσκηση και κατάργηση της αποίμενης κτηνοτροφίας".

Η υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ενημερώνει επίσης τον κ. Παπαδημούλη, ότι το υπουργείο, στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος "Αλέξανδρος Μπαλτατζής 2006-2013", έχει ξεκινήσει ήδη συνεργασία με τους φορείς του νησιού για την ίδρυση και λειτουργία ενός σύγχρονου σφαγείου με επαρκή δυναμικότητα, ανάλογη με το υπάρχον ζωϊκό κεφάλαιο. Όπως εκτιμά η κ. Αποστολάκη, η λειτουργία του σφαγείου θα δώσει τη δυνατότητα στους κτηνοτρόφους να προβαίνουν στην οικονομικά συμφέρουσα σφαγή των ζώων τους και τη διοχέτευση του κρέατος στην ελληνική αγορά, χωρίς να επιβαρύνονται με σημαντικό κόστος της ακτοπλοϊκής μεταφοράς των ζώντων ζώων για σφαγή σε άλλα σφαγεία (πχ. Στη Σάμο ή στην Κερατέα Αττικής).

Ποιες ήταν όμως οι αιτίες που γιγάντωσαν το πρόβλημα στην Ικαρία; Σε έγγραφο της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Σάμου περιγράφεται ότι "για μεγάλο χρονικό διάστημα η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας σιωπούσε, αφού το χρήμα των επιδοτήσεων διαχεόταν σε αυτή. Μεγάλος αριθμός κτηνοτρόφων στράφηκε σε άλλες δραστηριότητες, αφού η πρόσοδος από την κτηνοτροφία ήταν μικρή. Η έλευση των επιδοτήσεων τους επέτρεψε να καλύπτουν ένα μέρος των αναγκών των ζώων, με την αγορά ζωοτροφών και έτσι ο βοσκότοπος έχασε μέρος από την βαρύτητα που είχε στην οικονομική ζωή, απαξιώθηκε αρχικά οικονομικά και μετά περιβαλλοντικά".