«Μανιφέστο» Μαζιώτη για εκλογές, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ

«Μανιφέστο» Μαζιώτη για εκλογές, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ

Με κείμενό του από τις φυλακές ο αρχηγός του Επαναστατικού Αγώνα, Νίκος Μαζιώτης επιτίθεται στην κυβέρνηση, σχολιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρεται σε πρόωρες εκλογές χρίς αυτοδυναμία και ζητά την δημιουργία ενός ενιαίου επαναστατικού κινήματος που θα προκύψει από τον ένοπλο λαό και θα εφαρμόσει αναρχοκομμουνιστικές πρακτικές.

Το κείμενο

Η κυβέρνηση Σαμαρά διανύει την τελευταία  περίοδο της εξουσίας της. Όπως η κυβέρνηση Παπανδρέου που υπόγραψε το πρώτο μνημόνιο τον Μάιο του 2010 και έβαλε τον ελληνικό λαό στις αλυσίδες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατέρρευσε μέσα σε δύο χρόνια, έτσι και η κυβέρνηση Σαμαρά καταρρέει μη μπορώντας να σηκώσει το βάρος της πολιτικής της κοινωνικής γενοκτονίας που συνεχίζει να εφαρμόζει από τον Ιούνιο του 2012. Το ψέμα και η απάτη είναι στο DNA των επαγγελματιών πολιτικών  υπηρετών του κεφαλαίου.

Τον Οκτώβρη του 2009 το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία λέγοντας ψέματα και δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις  για παροχές, με τη φράση του Παπανδρέου «λεφτά υπάρχουν». Ως Επαναστατικός Αγώνας στην προκήρυξη με την οποία είχαμε αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση στο Xρηματιστήριο Αθηνών στις 2 Σεπτεμβρίου του 2009, την ίδια μέρα που είχαν προκηρυχθεί πρόωρες εκλογές από την τότε κυβέρνηση Καραμανλή και ενώ φαινόταν ορατή η ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, προβλέποντας τις επόμενες κοινωνικές εκρήξεις λόγω της κρίσης που επηρέαζε ήδη την Ελλάδα, λέγαμε ότι «είναι αναμενόμενες οι επόμενες εκρήξεις και στην Ελλάδα, καθώς η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα εντείνει τις επιθέσεις εναντίον της κοινωνίας για να εφαρμόσει τις επιταγές της δημοσιονομικής  προσαρμογής που υπαγορεύουν τα επιτελεία της υπερεθνικής ελίτ (Βρυξέλλες, ΔΝΤ) και να επιβάλλει τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις».

Δύο μήνες μετά, το Νοέμβριο του 2009, στην τελευταία προκήρυξη μας πριν τις συλλήψεις μας, λέγαμε ότι «με το σύνθημα να σώσουμε τη χώρα από τη χρεωκοπία, ο Παπανδρέου θα εξαπολύσει την μεγαλύτερη μεταπολεμικά ταξική και κοινωνική επίθεση, έτσι όπως έχει σχεδιαστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιβάλλεται από τα όργανα της, με το καθεστώς της ασφυκτικής δημοσιονομικής επιτήρησης. Η σημερινή κυβέρνηση θα είναι η πρώτη που θα χρεοκοπήσει πολιτικά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ τα πελατειακής φύσης κοινωνικά στηρίγματα που διατηρεί -σ ‘αυτά συμπεριλαμβάνονται και οι ελεγχόμενες από το ΠΑΣΟΚ συνδικαλιστικές ηγεσίες- δεν θα την βοηθήσουν να διατηρήσει την κοινωνική νομιμοποίηση της».

Τον Δεκέμβριο του 2009 -όπως έγινε αργότερα γνωστό- παρά τις αντίθετες εξαγγελίες ο Παπανδρέου διαπραγματευόταν εν κρυπτό με τον τότε διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν για την υπαγωγή της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ 6 μήνες μετά η ιστορία μας δικαίωσε  πλήρως, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο τον Μάη του 2010 εγκαινιάζοντάς αυτή την ταξική και κοινωνική επίθεση. (...) 

Επειδή είπα και προηγουμένως, ότι το ψέμα και η απάτη είναι στο DNA των επαγγελματιών πολιτικών υπηρετών του κεφαλαίου, θα υπενθυμίσω ότι η Νέα Δημοκρατία και ο Σαμαράς ενώ καταψήφισε ως αξιωματική αντιπολίτευση το πρώτο μνημόνιο του 2010, διαγράφοντας μάλιστα και στελέχη του κόμματος του που το ψήφισαν όπως τη Μπακογιάννη, ανέλαβε την εξουσία με το σύνθημα της «επαναδιαπραγμάτευσης» του μνημονίου, κάνοντας στροφή 180 μοιρών, ενώ δεν παρέλειψε να αποδεχθεί μπροστά στη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ ότι έκανε λάθος που καταψήφισε το μνημόνιο του 2010 και να παραδεχτεί ότι η συνέχιση των επιταγών του μνημονίου είναι η μόνη «ρεαλιστική λύση».

Έτσι συνεχίζοντας την ίδια πολιτική, ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο το οποίο είναι ακόμα πιο σκληρό από το πρώτο. Μετά από δυόμιση χρόνια, και αφού εφάρμοσε όλες τις επιταγές της τρόικας, αφού κατέστειλε όλες τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, κρίνοντας τες παράνομες και καταχρηστικές και επιστρατεύοντας τους απεργούς, παρά τη διακήρυξη για έξοδο από τη κρίση, έξοδο και απεμπλοκή από το Μνημόνιο, η κυβέρνηση Σαμαρά βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης. Και αυτό, γιατί η συντριπτική πλειοψηφία του λαού και της κοινωνίας, δεν πιστεύουν στα ψέματα της κυβέρνησης,  γιατί το πρόγραμμα δεν έχει επιτυχία και γιατί είναι πιθανό μέσα στο στημένο κοινοβουλευτικό παιχνίδι του απαξιωμένου πολιτικού συστήματος, με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, να παραδώσουν πολύ πιο πρόωρα απ’ ότι προγραμμάτιζαν τη διαχείριση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος στο ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση Σαμαρά θα επιθυμούσε να πάει πριν την ψηφοφορία για την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας, έχοντας κλείσει μια συμφωνία με τους δανειστές για την συνέχιση του προγράμματος διάσωσης του και αν είναι δυνατόν με μια συμφωνία συνολικά για το χρέος, το οποίο ούτως ή άλλως δεν είναι βιώσιμο, για να πάει έτσι υπό πιο ευνοϊκές συνθήκες σε μια εκλογική αναμέτρηση μέσα στο 2015, παρουσιάζοντας ως μεγάλη επιτυχία τις συμφωνίες με τους δανειστές και συνεχίζοντας την προπαγάνδα για έξοδο από την κρίση και το μνημόνιο.

Όμως αυτό δεν επιτεύχθηκε. Η κυβέρνηση Σαμαρά πήρε 2μηνη παράταση για την επίτευξη συμφωνίας για τους όρους συνέχισης του προγράμματος διάσωσης και για τα μέτρα που πρέπει να πάρει και επέσπευσε τις διαδικασίες εκλογής του προέδρου της δημοκρατίας υπό το φόβο πολιτικής αστάθειας στέλνοντας μηνύματα στις αγορές και στο εσωτερικό της χώρας. Αν υποθετικά επιβίωνε πολιτικά μετά την διαδικασία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας πράγμα που θα επιμήκυνε την ζωή μιας ήδη καταρέουσας  κυβέρνησης θα εξακολουθούσε να κάνει αυτό που ξέρει καλά, δηλαδή την εφαρμογή μέτρων καθ’ υπαγόρευση της τρόικας.

Κανείς δεν ξεγελιέται από τα ψέματα περί εξόδου από το μνημόνιο και την κρίση. Ο λαός γνωρίζει ότι τα μέτρα που πάρθηκαν τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια με τα μνημόνια θα είναι μια μόνιμη και διαρκή συνθήκη. Η μείωση των μισθών και των συντάξεων, η συρρίκνωση του εργατικού εισοδήματος, η βαριά φορολογία, η φτώχεια και η εξαθλίωση θα είναι μια μόνιμη συνθήκη. Μιλάμε για ένα διαρκές μνημόνιο.

(...)

Η αυτοδυναμία μέσα στα πλαίσια του πολιτικού συστήματος είναι πια αδύνατη. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος αποδεικνύεται από το ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού ως εκλογικό σώμα έχει γυρίσει την πλάτη του και απέχει από τις εκλογές. Στις εκλογές του 2012 το ποσοστό αποχής ξεπέρασε το 30%. Από την αρχή της κρίσης και μετά, οι κυβερνήσεις είναι κυβερνήσεις μειοψηφίας που στηρίζονται σε ένα μικρό ποσοστό της τάξης του 1/5 με 1/4  του εκλογικού σώματος. Ακόμα λοιπόν, και αν υποθετικά ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί να αναλάβει τη διαχείριση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος θα είναι μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα υποχρεωθεί σε μια συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις, πχ με τους ΑΝΕΛ.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ στερείται ρεαλιστικής βάσης»

Ως Επαναστατικός Αγώνας, στην τελευταία προκήρυξή μας, με την οποία αναλάβαμε την βομβιστική επίθεση στις 10 Απριλίου του 2014 στην Τράπεζα της Ελλάδος στο Σύνταγμα, είχαμε αναδείξει τον αντιφατικό και αδιέξοδο χαρακτήρα των σοσιαλδημοκρατικών προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, που στερούνται ρεαλιστικής βάσης.

«Στην Ελλάδα η κύρια σοσιαλδημοκρατική τάση εκφράζεται από το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος  μέσα από μια μακρά πορεία παλινδρομήσεων, αντιφάσεων και μεταστροφών προς τον «πολιτικό ρεαλισμό», που υποδεικνύουν τον ίδιο το ανέφικτο μιας σταθερής σοσιαλδημοκρατικής γραμμής στην εποχή μας, καταλήγει όλο και πιο φανερά σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας για το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο, με προδιαγεγραμμένη την ολοκληρωτική οπισθοχώρηση του σε όλα τα ζητήματα διαχείρισης της κρίσης».

Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας την άποψη, ότι η κρίση δεν είναι εγγενές πρόβλημα του ίδιου του καπιταλισμού αλλά ότι είναι κρίση του νεοφιλελευθερισμού, έχοντας την άποψη ότι η αιτία της κρίσης είναι η υπερδιόγκωση του «χρηματιστικού – παρασιτικού» κεφαλαίου, ο καπιταλισμός-καζίνο και ότι είναι θέμα λάθους πολιτικών διαχείρισης του συστήματος, προτείνει την επαναφορά του παλιού κευνσιανιστικού μοντέλου κρατικής παρέμβασης στην οικονομία. Όμως είναι αδύνατο να εφαρμοστεί ένα τέτοιο μοντέλο στη συνθήκη του σημερινού παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Επίσης το σενάριο της υιοθέτησης της δραχμής που θα βοηθήσει λόγω της υποτίμησης να είναι πιο ανταγωνιστικά τα παραγόμενα εγχώρια προϊόντα πέρα ότι παραβλέπεται το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει σοβαρές παραγωγικές υποδομές γιατί έτσι θέλησε η Ευρωπαϊκή Ένωση  και το υπερεθνικό κεφάλαιο για την Ελλάδα, καταλήγει μη ρεαλιστικό αφού σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης υπάρχει μικρή πιθανότητα τα εγχώρια προϊόντα να είναι ανταγωνιστικά και να απορροφηθούν από τις ξένες αγορές. (...) Ας μην έχει λοιπόν ο λαός αυταπάτες ότι μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα καλυτέρευε τα πράγματα, ότι θα κάνει μια δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου προς όφελος των φτωχών και των κοινωνικά αδυνάτων. Ας  μην έχουν κάποιοι αυταπάτες ότι ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ θα καταργηθεί το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις, ότι δεν θα χρησιμοποιήσει την καταστολή και τα ΜΑΤ εναντίον όσων αντιδράσουν όταν αποκαλυφθεί το νεοφιλελεύθερο πρόσωπο του, ότι θα καταργήσει τους αντιτρομοκρατικούς νόμους και τον πρόσφατο νόμο για τις φυλακές τύπου Γ΄ που προορίζονται για τους αγωνιστές πολιτικούς κρατούμενους, ότι θα αποτελέσει ανάχωμα στην ακροδεξιά.

Καλεί τον λαό στα όπλα

Είναι πιο ρεαλιστική λύση, ο ξεσηκωμός ενός ένοπλου λαού που αρνείται να πληρώσει το χρέος που του έχουν φορτώσει, που δεν αναγνωρίζει δανειακές συμβάσεις και μνημόνια, που δεν αναγνωρίζει και αποδέχεται το ευρώ  και  τις δομές όπως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να τον κάνουν δουλοπάροικο των αγορών.

Είναι πιο ρεαλιστική λύση, ο ξεσηκωμός ενός ένοπλου λαού που θα απαλλοτριώσει την περιουσία των καπιταλιστών, την ακίνητη και κινητή περιουσία, τα μέσα παραγωγής τους, είτε των πολυεθνικών είτε των τραπεζών, είτε των ντόπιων κεφαλαιοκρατών, όλων όσων έχουν αγοράσει κρατική περιουσία, που θα απαλλοτριώσει την κρατική περιουσία, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και ότι έχει απομείνει στα χέρια του κράτους. Είναι πιο ρεαλιστική λύση η κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας του κεφαλαίου και του κράτους και η διαχείρισή της από τα συμβούλια των εργαζομένων και τις λαϊκές συνελεύσεις.

(...)

Την λύση δεν θα την δώσουν οι εκλογές για το αστικό κοινοβούλιο, αλλά η ένοπλη Κοινωνική Επανάσταση που θα καταστρέψει τον καπιταλισμό και το κράτος που εκμεταλλεύονται και δολοφονούν τους λαούς, που καταστρέφουν τη φύση, ευθύνονται για τους πολέμους και τις γενοκτονίες και ευθύνονται για τις κρίσεις, όπως τη σημερινή που ζούμε. Επανάσταση χωρίς προσφυγή των λαών στα όπλα δεν γίνεται. 

Ο Μαζιώτης μάλιστα κάνει κάλεσμα για συσπείρωση των αναρχικών προτείνοντας ένα ενιαίο επαναστατικό κίνημα στις εξής βάσεις μιας επαναστατικής πλατφόρμας:

- Μονομερής παύση πληρωμών του ελληνικού χρέους.

- Έξοδος από την ΟΝΕ και από την ΕΕ.

- Απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας του κεφαλαίου, των μεγάλων επιχειρήσεων, των πολυεθνικών, όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας των καπιταλιστών.

- Κατάργηση του τραπεζικού συστήματος, διαγραφή όλων των χρεών προς τις τράπεζες, επιστροφή των μικρών περιουσιών που έχουν κατασχέσει οι τράπεζες και κοινωνικοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών.

- Απαλλοτρίωση της κρατικής περιουσίας, των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας. Απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

- Κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, της βιομηχανίας, των λιμανιών, των μέσων μεταφοράς και επικοινωνιών, των συγκοινωνιών, των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, των νοσοκομείων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Την διαχείρισή τους θα την αναλάβουν οι εργαζόμενοι.

- Κατάργηση του κράτους και του αστικού κοινοβουλίου των επαγγελματιών πολιτικών και αντικατάστασή τους από ένα συνομοσπονδιακό σύστημα λαϊκών συνελεύσεων και εργατικών συμβουλίων.

Σε εθνικό επίπεδο θα υπάρχει στη θέση του παλιού αντιπροσωπευτικού αστικού κοινοβουλίου μια ανώτατη Συνοσπονδιακή Λαϊκή Συνέλευση, τα μέλη της οποίας θα προέρχονται από εξουσιοδοτημένα μέλη-αντιπροσώπους αιρετούς και ανακλητούς από τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις και τα εργατικά συμβούλια.

- Κατάργηση της αστυνομίας και του στρατού και αντικατάστασή τους από μια ένοπλη λαϊκή πολιτοφυλακή, μη μισθοφορική».

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο