Μεγάλη Δευτέρα: Η ιστορία του Ιωσήφ και τα πάθη των ανθρώπων

Μεγάλη Δευτέρα: Η ιστορία του Ιωσήφ και τα πάθη των ανθρώπων

«… Μεγάλη ΔΕΥΤΕΡΑ
ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ από τις ουράνιες περιπέτειες, έπεσα τις πρωινές ώρες να κοιμηθώ.
Στο τζάμι, με κοίταζε η παλαιά Σελήνη, φορώντας την προσωπίδα του Ήλιου…» - Οδυσσέας Ελύτης

Και είναι πάλι, αυτές οι γιορτές για την άνοιξη που θα έρθει και φέτος, για την Ανάσταση των πεθαμένων μας αρμονιών και προσδοκιών, για τη μνήμη των ανθρώπων που χάσαμε, για την τόσο φθαρτή ανθρώπινη ύπαρξη, νιότη, ελπίδα, που πεθαίνει νωρίς.

Η ανάγκη μας να πιστέψουμε πως νικιέται ο θάνατος, το σκοτάδι και το τέλος δεν υπάρχει! Η Μεγάλη Εβδομάδα ξεκινά με τους συμβολισμούς της, για τα πάθη των ανθρώπων, με την Μεγάλη Δευτέρα.

Στη μνήμη του Ιωσήφ, που ήταν τόσο καλός και αγαθός ώστε να τον φωνάζουν Πάγκαλο. Ήταν  ο μικρότερος γιος του Ιακώβ, που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά, που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε μ' ένα του λόγο. Φθόνος για το καλό, κακία για την ωραιότητα, ζήλεια για την αγάπη του πατέρα. Τα αδέλφια μηχανορραφούν και βγάζουν απανθρωπιά και έχθρα. Ρίχνουν τον Ιωσήφ σε λάκκο, τον κρύβουν, τον βασανίζουν, εκδικούνται την ομορφιά. Προσπαθούν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Εκείνος το κατάλαβε. Για να τον προλάβουν, τον πουλούν σε εμπόρους, δούλο και σκλάβο. Ο Ιωσήφ θα φτάσει πουλημένος ξανά, αρχιμάγειρας του βασιλιά της Αιγύπτου, του μεγάλου Φαραώ, του Πετεφρή.

Η σαγηνευτική αλλά διεφθαρμένη γυναίκα του Φαραώ, θέλει να γίνουν εραστές. Ο Ιωσήφ δεν ενδίδει. Πληγωμένη, μανιασμένη, εκδικητική εκείνη, τον συκοφαντεί στον Φαραώ που τον φυλακίζει σε κάτεργα φρικτά. Και πότε θα νικήσει το καλό λοιπόν, το ωραίο, το αρμονικό; Όταν ο Φαραώ θα δει ένα παράξενο, ένα σημαδιακό όνειρο. Ερμηνευτής δεν υπάρχει παρά μόνο ο Ιωσήφ. Εκείνος λέει, πως θα έλθουν στη χώρα επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και λιμού και να προετοιμαστεί η Αίγυπτος. Ο Φαραώ ενθουσιασμένος του δίνει αξιώματα. Ο Ιωσήφ φροντίζει και σώζει απ την πείνα και τα δεινά τον λαό, στα δύσκολα χρόνια του λιμού. Τότε, δυστυχείς, αποτυχημένοι και ρημαγμένοι εμφανίζονται οι αδελφοί του και εκλιπαρούν για βοήθεια. Εκείνος συγχωρεί! 

Μόνο καλοσύνη κι αγκαλιά έχει για αυτούς. Τους προσκαλεί μόνιμα στην Αίγυπτο και γηροκομεί τους γονιούς του, ώστε να χουν αξιοπρέπεια στο τέλος τους. Και να το καλό, όσο κι αν κυνηγήθηκε, που νίκησε στο τέλος… Και να που τα πάθη του ανθρώπου, είναι μόλις στην αρχή… Καλό μας Πάσχα και Ανάσταση νεκρών προσδοκούμεν… 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο