Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι οι ζημιές που προκαλούνται σε αυθαίρετο από τρίτον τιμωρούνται με φυλάκιση, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, καθώς ο υπαίτιος διαπράττει το αδίκημα της φθοράς ξένης περιουσίας (πλημμέλημα).

Παράλληλα, σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο όποιος προκαλεί ζημίες σε ακίνητο, πλέον της καταδίκης του υποχρεούται να αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες του ακινήτου για ηθική βλάβη, και όλα αυτά ανεξάρτητα εάν το ακίνητο είναι αυθαίρετο ή ανεγέρθηκε νόμιμα.

Ειδικότερα, ιδιοκτήτες ισογείου διαμερίσματος, ενώ έτρωγαν μαζί με παρέα άκουσαν θόρυβο. Βγήκαν στην αυλή και είδαν την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος του α' ορόφου να ρίχνει νερό στην αυλή του ισογείου διαμερίσματος και με ένα σκουπόξυλο να καταστρέφει τη μεταλλική υδρορροή, η οποία διερχόταν σε όλο το μήκος (4,5 μ.) του μπαλκονιού του α' ορόφου και κατέληγε κάτω από το διαμέρισμα του ισογείου. Η ιδιοκτήτρια του α' ορόφου κτύπησε την υδρορροή σε σημείο σύνδεσης και την ξεκόλλησε. Η ανακατασκευή της υδρορροής κόστισε 586,9 ευρώ.

Η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος του α' ορόφου καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο σε φυλάκιση τριών μηνών με αναστολή για φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Οι αρεοπαγίτες απέρριψαν την αίτηση της ιδιοκτήτριας του α' ορόφου που ζητούσε να αναιρεθεί η καταδικαστική για εκείνην απόφαση.

Οι δικαστές με την υπ' αριθμ. 353/2011 απόφασή τους απέρριψαν τον ισχυρισμό της ιδιοκτήτριας του α' ορόφου ότι η υδρορροή που καταστράφηκε είχε τοποθετηθεί επί αυθαίρετης επεκτάσεως του διαμερίσματος του ισογείου. Και αυτό ανεξάρτητα από το ότι αργότερα (μετά την καταστροφή της υδρορροής) με δικαστική απόφαση η επέκταση κρίθηκε αυθαίρετη και κατεδαφιστέα.

Ακόμη, ο Άρειος Πάγος απέρριψε τον ισχυρισμό της καταδικασθείσης ότι είχε δικαίωμα να απαγορεύσει την κατασκευή ή διατήρηση εγκαταστάσεων εφόσον από την ύπαρξη ή χρήση τους προβλέπονται με βεβαιότητα παράνομες επενέργειες στο αυθαίρετο ακίνητο. Έτσι, η καταστροφή της υδρορροής επί του αυθαιρέτου ήταν νόμιμη, σύμφωνα με την καταδικασθείσα.

Οι δικαστές απέρριψαν τον ισχυρισμό αυτό, υπογραμμίζοντας ότι ναι μεν μπορούσε να απαγορεύσει την κατασκευή ή τη διατήρηση εγκαταστάσεων επί αυθαιρέτου, αλλά διά της δικαστικής και μόνο οδού και όχι με την καταστροφή ή την αφαίρεσή τους.

Επίσης, κρίθηκε ότι οι ιδιοκτήτες του ισογείου και της υδρορροής νομιμοποιούνται να παραστούν ως πολιτικοί ενάγοντες και να ζητήσουν χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που έχουν υποστεί.

Με άλλη, δεύτερη, απόφασή του (356/2011) ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι κατά την επιμέτρηση επιβολής των ποινών για αυθαίρετες κατασκευές τα δικαστήρια πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους την αξία του αυθαιρέτου και το βαθμό υποβάθμισης του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος που επιφέρει το αυθαίρετο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ιδιοκτήτρια αυθαιρέτου κατασκευής καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο μηνών με τριετή αναστολή.

Όμως, η καταδικαστική απόφαση αναιρέθηκε από τον Άρειο Πάγο ως προς το σκέλος της ποινής, καθώς δεν περιέχει καμία αιτιολογία για την αξία του αυθαιρέτου, ούτε εάν αυτό υποβαθμίζει ή όχι και αν ναι σε ποιο βαθμό το φυσικό ή πολιτιστικό περιβάλλον της περιοχής που ανεγέρθηκε.