«Αγώνας δρόμου» η αναζήτηση φαρμάκων

«Αγώνας δρόμου» η αναζήτηση φαρμάκων

Για την 38χρονη καρκινοπαθή Π.Π. από την Παλλήνη, ο αγώνας για την εύρεση δύο φαρμάκων –απαραίτητων για να ακολουθήσει ο επόμενος κύκλος της χημειοθεραπείας της– ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, όταν στο Λαϊκό Νοσοκομείο έγραψαν την ένδειξη «στερούμεθα» στις συνταγές της. «Δεν με καθησύχασαν ότι θα τα βρω, μου είπαν να ψάξω, ότι τα δίνουν σε ιδιωτικά φαρμακεία», λέει. «Πήρα δεκάδες τηλέφωνα σε φαρμακοποιούς στο κέντρο της Αθήνας αλλά δεν τα είχαν και όπως μου είπαν δεν υπήρχαν διαθέσιμα ούτε στις αποθήκες», τονίζει στην Καθημερινή της Κυριακής.

Βλέποντας ότι η δική της προσπάθεια δεν αποδίδει, ζήτησε τη βοήθεια της Αναστασίας Λαγαρή, μέλους του συλλόγου Καρκινοπαθών Εθελοντών Ιατρών και Φίλων Αθηνών. «Είμαστε συνέχεια στο τηλέφωνο, είναι ένας απίστευτος αγώνας δρόμου», λέει η κ. Λαγαρή, η οποία σε άλλες τρεις περιπτώσεις μέσα στον Δεκέμβριο ζητούσε με αναρτήσεις της στο Facebook περισσευούμενα φάρμακα από καρκινοπαθείς για ανασφάλιστους ασθενείς. Μόλις ενημερώθηκε και για την 38χρονη, έστειλε μήνυμα στη Βασιλική Ηλιοπούλου, υπεύθυνη φαρμακείου στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Υπό άλλες συνθήκες όμως η 38χρονη δεν θα κατέληγε εκεί στην αναζήτησή της. Είναι ασφαλισμένη, ενώ η εθελοντική δομή στο Ελληνικό απευθύνεται σε ανασφάλιστους και άπορους ασθενείς. Τελικά, ένα από τα δύο σκευάσματα βρέθηκε στην εθελοντική δομή, από παλαιότερες δωρεές συγγενών θανόντων. Για το δεύτερο φάρμακο όμως η διαδικασία δεν είχε ολοκληρωθεί.

Η Αννα Παπούλη, φαρμακοποιός στον Αγιο Δημήτριο και εθελόντρια στη δομή του Ελληνικού, ήταν ο τέταρτος άνθρωπος στη σκυτάλη αυτής της αναζήτησης. «Ούτε εγώ το είχα, αλλά στάθηκα τυχερή», αναφέρει στην «Κ». «Το είχε μια συνάδελφός μου στο Χαϊδάρι και ευτυχώς το βρήκε η ασθενής σύντομα». Οι ανάγκες της 38χρονης καλύφθηκαν, ανησυχεί όμως αν θα αντιμετωπίσει ξανά παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον.

Διαγνώσθηκε τον Αύγουστο με λέμφωμα Hodgkin –μορφή καρκίνου του λεμφικού συστήματος– και τον Σεπτέμβριο ξεκίνησε χημειοθεραπείες. Δεν περίμενε όμως ότι θα ερχόταν κάποτε η στιγμή που θα αναζητούσε τα φάρμακά της. «Το πολύ να πήγαινα παλιότερα για μια ασπιρίνη στο φαρμακείο, δεν χρειαζόταν να ψάξω για κάτι πολύ», λέει.

Η περίπτωση της 38χρονης μπορεί να είναι εξειδικευμένη και να μην αφορά το σύνολο των ασθενών και των σκευασμάτων, δείχνει όμως πόσοι άνθρωποι σε τόσα διαφορετικά μέρη ενδέχεται να εμπλακούν σήμερα στην αναζήτηση κάποιου φαρμάκου εφόσον υπάρξει ανάγκη. Συχνά και οι φαρμακοποιοί προσπαθούν να καλύψουν τις όποιες ελλείψεις συνεργαζόμενοι μεταξύ τους.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο