Καθημερινά, αλλά κυρίως τα Σαββατοκύριακα, το κέντρο της Αθήνας πλημμυρίζει από νέους. Με το κινητό τους στο χέρι αναζητούν, μανιωδώς, το Pokemon Go! Και δεν ήταν μόνο αυτοί οι πέντε ή εφτά χιλιάδες -τόσο λένε οι πρόχειροι υπολογισμοί... Όλη η Ελλάδα μιλά, πλέον, γι’ αυτή τη νέα μόδα, η οποία φαίνεται ότι θα συνεχιστεί. Και δεν είναι, βέβαια, μόνο η Ελλάδα. Ο ίδιος πυρετός καταλαμβάνει τη μία χώρα μετά την άλλη: εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, νέοι στην συντριπτική πλειονότητα, από την Αυστραλία και τις ΗΠΑ μέχρι τη Γερμανία, την Ιταλία, το Πουέρτο Ρίκο, την Κύπρο, την Ινδονησία και πολλές ακόμα, επιδίδονται στο νέο ξέφρενο παιχνίδι. Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο του Pokemon Go!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα Πόκεμον κάθε άλλο παρά καινούργια είναι, αφού μετράνε κάμποσα χρόνια. Πρόκειται για μια εξαιρετικά επιτυχημένη ιαπωνική σειρά κινούμενων σχεδίων και βιντεοπαιχνιδιών, που πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας 1990 και γρήγορα γνώρισε τεράστια διάδοση σε όλο τον πλανήτη (κάποια βιντεοπαιχνίδια της σειράς άγγιξαν τον αστρονομικό αριθμό των 200 εκατομμυρίων!). Το πιο γνωστό Πόκεμον είναι ο Πίκατσου, τον οποίο σίγουρα κάπου θα έχει πάρει το αυτί σας. Στο βιντεοπαιχνίδι, αν θέλουμε να το εξηγήσουμε με πολύ απλά λόγια, ο παίκτης πρέπει να εντοπίσει τα Πόκεμον και στη συνέχεια να τα εκπαιδεύσει, ώστε να αντιμετωπίσουν τα αντίστοιχα Πόκεμον των άλλων παικτών!

Εκείνο, βέβαια, που είναι πολύ καινούργιο, καθώς πρωτοεμφανίστηκε μόλις τον Ιούλιο του 2016, είναι η εκδοχή Pokemon Go: αυτή είναι που έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους του πλανήτη. Τα βασικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού είναι τα ίδια (κυνηγάς τα Πόκεμον, τα συλλαμβάνεις και τα εκπαιδεύεις), με μια όμως, ουσιώδη διαφορά: οι παίκτες πρέπει να βγουν έξω από το σπίτι και με τη βοήθεια του smartphone τους, στο οποίο εγκαθιστούν τη σχετική εφαρμογή, βλέπουν τα Πόκεμον να κινούνται (με τη βοήθεια των google maps, του GPS και της κάμερας του κινητού) στον δρόμο, την πλατεία, το πεζοδρόμιο ή όπου αλλού. Και τα συλλαμβάνουν, στο κινητό τους πάντα, με την κατάλληλη ηλεκτρονική «απόχη»! 

Έχουν γραφτεί ήδη πάμπολλα, θετικά, και κυρίως αρνητικά ή και καταστροφολογικά για το τι σημαίνει αυτή η νέα μόδα. Ας μην ελκυόμαστε από διάφορες κινδυνολογίες, για την… καταστροφή ή την αποχαύνωση των νέων. Τι αλήθεια καταστροφικό μπορεί να έχει το ότι το Σύνταγμα και το Μοναστηράκι πλημμύρισαν από πιτσιρικάδες που κυνηγάνε τα Πόκεμον; Είναι μια μόδα, όπως παλιότερα τα στρουμφάκια, τα χελωνονιντζάκια και τόσα άλλα. Και παράλληλα και μια γιορτή, ένα πανηγύρι, που μάλιστα βγάζει τους εφήβους έξω στον δρόμο. Ευκαιρία να κυνηγήσουν τα Πόκεμον, και μαζί να γνωριστούν, να ανταλλάξουν καμιά κουβέντα, να κάνουν γνωριμίες, να ανταλλάξουν κανένα τηλέφωνο… Δεν ακούγεται και τόσο κακό! Αν τώρα η ενασχόληση αυτή πάρει χαρακτηριστικά μονομανίας και αποκλειστικής ενασχόλησης, τότε όντως μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Αλλά αυτό ισχύει για όλες τις ενασχολήσεις: είτε είναι τα Πόκεμον, είτε το τάβλι, είτε τα ηλεκτρονικά, είτε τα social media, είτε η… συλλογή πεταλούδων.

Αν θέλουμε, πάντως, να το συζητήσουμε σε ένα φιλοσοφικότερο επίπεδο, το πράγμα έχει μεγάλο ενδιαφέρον: Αν θελήσουμε, δηλαδή, να εξετάσουμε πώς το παιχνίδι αυτό αλλάζει την αντίληψή μας για τον χώρο, αφού εικονικός και πραγματικός, αληθινός και ψηφιακός κόσμος συνδυάζονται και γίνονται σχεδόν ένα. Γι’ αυτό και διάφορα ευτράπελα, με πρωτάρηδες που, μπλέκοντας αυτούς τους δύο κόσμους, προσπαθούν να συλλάβουν τα Πόκεμον με το χέρι τους, λες και ήταν αληθινά... Και διάφορα διόλου ευτράπελα, με ατυχήματα ή και ληστείες, στην Αμερική, με θύματα αφηρημένους παίκτες που είχαν χάσει εντελώς την αίσθηση του χώρου και του χρόνου... 

Πέραν, όμως, αυτών το σημαντικό ερώτημα είναι: Αν οι νέες γενιές που μεγαλώνουν, σιγά - σιγά, με μια νέα αίσθηση όπου εικονικός και πραγματικός κόσμος γίνονται ένα, πώς αυτό επηρεάζει την αντίληψή τους, τις δεξιότητές τους, τη σκέψη τους; Η απάντηση είναι ανοιχτή, και δεν είναι δεδομένο αν είναι θετική ή αρνητική. Το μέλλον θα δείξει. Μέχρι τότε, χαλαρώστε, έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά και… κυνηγήστε κάνα Πόκεμον, στο κλίμα του ελληνικού καλοκαιριού.

TAGS