Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο 77χρονος οδηγός του μοιραίου ταχύπλοου

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο 77χρονος οδηγός του μοιραίου ταχύπλοου

Σε κατ΄ οίκον περιορισμό θα βρίσκεται μέχρι νεωτέρας ο 77χρονος χειριστής του ταχύπλοου που προκάλεσε την πολύνεκρη τραγωδία στην Αίγινα καθώς ανακριτής και εισαγγελέας δεν συμφώνησαν ως προς το αν πρέπει να προφυλακιστεί ή όχι.

Έτσι μέχρι να συνεδριάσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, κάτι που πρέπει να γίνει εντός πέντε ημερών, ώστε να λάβει την τελική απόφαση ο Θρασύβουλος Λικουρέζος που παρέμεινε για πάνω από οκτώ ώρες στα δικαστήρια του Πειραιά θα είναι ελεύθερος υπό τον όρο ότι θα παραμείνει στο σπίτι του.

Ο ανακριτής ήθελε να αφεθεί ο 77χρονος ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ενώ ο εισαγγελέας να προφυλακιστεί.

Ο ίδιος κατά την απολογία του μέσω υπομνήματος επέρριψε εμμέσως πλην σαφώς ευθύνες στον νεκρό καπετάνιο της λάντζας υποστηρίζοντας ότι είχε προτεραιότητα και πως ''δεν πίστευε ότι το τουριστικό σκάφος θα περάσει την πλώρη του''. Επίσης υποστήριξε ότι ''ηθελε να βοηθήσει αλλά δεν μπορούσε'', και πως ''δεν έκανε επικίνδυνους ελιγμούς'', ενώ ζήτησε να μην προφυλακιστεί επικαλούμενος τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει.

Τι λέει στην απολογία του:

«Η πορεία πλεύσης μου ήταν από βορρά προς νότο και εισερχόμενος στη θαλάσσια ζώνη που παρεμβάλλεται μεταξύ της νησίδας Μονή και των δυτικών ακτών της Αίγινας, στη θέση Πέρδικα αντιλήφθηκα μηχανοκίνητο σκάφος να κινείται από τη θέση Πέρδικα προς τη νήσο Μονή, δηλαδή επί πορείας από Ανατολή προ Δύση. Ποτέ δεν πίστεψα ότι σκάφος κινούμενο αριστερά μου θα περάσει από την πλώρη μου. Η πορεία μου ήταν σταθερή, χωρίς να έχω τον οποιοδήποτε λόγο να πραγματοποιήσω τον οποιοδήποτε αιφνίδιο ελιγμό, αφού άλλωστε μετέβαινε για λόγους αναψυχής με φίλους σε κόλπο της νησίδας Μονής », αναφέρει μεταξύ άλλων ο χειριστής του ταχυπλόου.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το  απολογητικό υπόμνημα που δημοσιεύει το ''Βήμα'', δηλώνει ότι είναι χειριστής ταχύπλοου από το 1971 και ότι δεν είχε προκαλέσει ποτέ ατύχημα, ενώ λέει ότι «είναι ψευδές ότι και τις προηγούμενες ημέρες οδηγούσε επικίνδυνα με το σκάφος του αφού είχε να επιβιβασθεί σε αυτό 12 ημέρες, αφού αντιμετώπιζε και σοβαρό πρόβλημα υγείας και είχε νοσηλευθεί λίγες μέρες πριν το ατύχημα».

Εξάλλου, ο Θ. Λυκουρέζος υποστηρίζει ότι «η ταχύτητα με την οποία ταξίδευε το σκάφος «DUENDE» κατά τη στιγμή προ της προσκρούσεως ήταν 21 ν.κ., ήταν δηλαδή ταχύτητα, με την οποία πραγματοποιείτο ασφαλής πλους, αφού με αυτή το σκάφος «πλάναρε», δηλ. ερχόταν σε οριζόντια θέση σε σχέση με την θάλασσα. 

Άλλωστε το συγκεκριμένο σκάφος, με βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά του και την ισχύ των εγκατεστημένων σε αυτό προωστηρίων μηχανών, την κατάσταση στην οποία βρισκόταν (γάστρα και έλικες ήταν ήδη καλυμμένες με θαλάσσιους οργανισμούς λόγω της πολυήμερης ακινησίας) και τις συνθήκες φορτώσεως της συγκεκριμένης ημέρας (επιβάτες, συμπληρωμένη δεξαμενή καυσίμων, πλήρεις δεξαμενές πόσιμου νερού, εφόδια, εξοπλισμός κλπ), δεν θα μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα μεγαλύτερη των 28 ν.μ. Ούτε ο ίδιος ανέπτυσσα ποτέ ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή που το συγκεκριμένο σκάφος πλάναρε, ήτοι τα 21 ν.κ., διότι, τότε το «DUENDE» πραγματοποιούσε ασφαλείς και άνετους πλόες, τόσο για εμένα ως κυβερνήτη, όσο και για τους επιβαίνοντες σε αυτό και ήταν η συνήθης ταχύτητα, η οποία προβλέπεται για πλου κρουαζιέρας».

Ιδιαίτερο βάρος στην απολογία του δίνει στο μέρος της βοήθειας προς τους ναυαγούς.

Υποστηρίζει, λοιπόν, στην απολογία του: 

Θα πρέπει να επισημάνω ότι παρά το γεγονός ότι ήθελα να βοηθήσω τους ναυαγούς που ευρίσκοντο στη θάλασσα ήταν αδύνατο να το πράξω και
τούτο αποδεικνύεται από τα κάτωθι.

Μετά την σύγκρουση και την προσθαλάσσωση του DUENDE μερικά μέτρα αριστερά του ΑΝΤΩΝΙΑ το πρώτο βρέθηκε με στρεβλωμένες τις έλικες με αιφνίδια διακοπή των μηχανών με πολλά διαμπερή ανοίγματα στον πυθμένα του.
Υπό το κράτος του θαλάσσιου ρεύματος επιφανείας που επικρατούσε στην περιοχή το DUENDE παρασύρθηκε μακριά από τη θέση των ναυαγών και συνέχισε παρασυρόμενο προς τα βραχώδη αβαθή των ακτών της νήσου Μονή, στα οποία θα συνετρίβετο εάν δεν επενέβαιναν διασώστες.
Ο κίνδυνος βύθισης του DUENDE ήταν επίσης άμεσος ενώ οι επ’αυτού επιβαίνοντες ήσαν όλοι υπερήλικες.
Οι προσπάθειες επαναλειτουργίας των μηχανών του DUENDE από εμένα δεν απέδωσαν προφανώς λόγω σοβαρής βλάβης των μηχανών αλλά και του ηλεκτρολογικού δικτύου του σκάφους το οποίο οδήγησε σε κατάσταση black out.

Στο θαλάσσιο χώρο που κολυμπούσαν οι ναυαγοί έπλεε μεγάλος αριθμός σωσιβίων που είχαν διαφύγει από το βυθισμένο ΑΝΤΩΝΙΑ και είχε αναδυθεί στην επιφάνεια.

 Ως γνωστόν τα ατομικά σωσίβια με τα οποία είναι εφοδιασμένα τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής δεν προσφέρονται για μακρινές ρίψεις γιατί είναι εξαιρετικά ελαφριά και δεν μπορούν να εκτοξευθούν. Άλλωστε η εκτόξευση σωσιβίων από το παρασυρόμενο DUENDE αντίθετα προς τη φορά του ανέμου από υπερήλικες σε κατάσταση σοκ και πανικού δεν θα μπορούσε επ’ ουδενί να έχει θετικά αποτελέσματα. 

Διαβάστε ολόκληρο το υπόμνημα

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο