ΕΛΛΑΔΑ

Ιστορικό ταξίδι για το θρυλικό «Αβέρωφ» - Το θωρηκτό της νίκης στη Θεσσαλονίκη

Δημοσίευση 6 Οκτωβρίου 2017, 17:18 / Ανανεώθηκε 6 Οκτωβρίου 2017, 18:02
Facebook Twitter Whatsapp

Μετά από πολλές δεκαετίες το ιστορικότερο πλοίο του πολεμικού ναυτικού, το θωρηκτό Αβέρωφ, πλέει μακριά από την μόνιμη θέση ελλιμενισμού του στην μαρίνα Φλοίσβου στο Τροκαντερό

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μετά από πολλές δεκαετίες το ιστορικότερο πλοίο του πολεμικού ναυτικού, το θωρηκτό Αβέρωφ, πλέει μακριά από την μόνιμη θέση ελλιμενισμού του στην μαρίνα Φλοίσβου στο Τροκαντερό. Προορισμός του η Θεσσαλονίκη, όπου θα παραμείνει για έναν μήνα.

Το πλοίο μουσείο που κομίζει την αφήγηση 2 Παγκοσμίων Πολέμων και τον ιδιαίτερο ρόλο του στους Βαλκανικούς Πολέμους θα είναι προσβάσιμο με σειρά προτεραιότητας και με τη συνοδεία εξειδικευμένου ξεναγού, όπου ομάδες 40 ατόμων θα μπορούν να περιηγούνται σε κάθε σημείο του.

Με την ευκαιρία του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου, το καταδρομικό, «το οποίο αποτελεί το μοναδικό κομμάτι της ελληνικής επικράτειας, που δεν έχει υποστείλει τη σημαία για 106 χρόνια» -όπως σημείωσε στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ ο κυβερνήτης του πλοίου, αρχιπλοίαρχος Σωτήρης Χαραλαμπόπουλος- αναμένεται στην πόλη τις επόμενες δύο ημέρες. «Ουσιαστικά, το πλοίο βγαίνει στο Αιγαίο μετά από 70 χρόνια» τόνισε ο κ. Χαραλαμπόπουλος.

Το πολεμικό σκάφος, που κατασκευάστηκε στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, αποκτήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση έναντι τιμήματος 23.650.000 δρχ, παραδόθηκε στη χώρα στις 15 Μαΐου του 1911 και έμεινε στην ιστορία επειδή άλλαξε τις ισορροπίες στο Αιγαίο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-13). 

«Θα κινηθεί μέσω του Κάβο Ντόρο με τη βοήθεια ρυμουλκών για να φτάσει στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και στον Θερμαϊκό μέσα από ένα ταξίδι 60 περίπου ωρών». Στην πόλη είναι προγραμματισμένο να παραμείνει για έναν μήνα «με στόχο να δώσει τη φλόγα, το μήνυμα της υπερηφάνειας και της αξιοπρέπειας στη Βόρεια Ελλάδα και στους Έλληνες κάθε ηλικίας που το περιμένουν με μεγάλη λαχτάρα» ανέφερε ο κ. Χαραλαμπόπουλος.

Το ενδιαφέρον για επισκέψεις στο ιστορικό πλοίο είναι πάντως ζωηρό καθώς, όπως τόνισε ο κυβερνήτης του, «ήδη, περισσότερα από 150 σχολεία από όλη τη Βόρεια Ελλάδα έχουν ζητήσει να επισκεφτούν τη ναυαρχίδα των Ελλήνων, το πλοίο που έχει κάνει υπερήφανους όλους τους Έλληνες».

Το «Αβέρωφ» θα είναι προσβάσιμο με σειρά προτεραιότητας και με τη συνοδεία εξειδικευμένου ξεναγού ομάδες των 40 ατόμων να περιηγούνται σε κάθε σημείο του. 

Το ιστορικό της αγοράς*

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η ελληνική κυβέρνηση του Γ. Θεοτόκη αποφάσισε να ενισχύσει ιδιαίτερα τον στόλο του (τότε) Βασιλικού Ναυτικού, καθώς τα υπάρχοντα πλοία είχαν καταστεί απαρχαιωμένα με την ραγδαία εξέλιξη της ναυτικής τεχνολογίας. Έγιναν αγορές αντιτορπιλικών και τορπιλοβόλων από το εξωτερικό, αλλά η πιο σημαντική κίνηση ήταν η παραγγελία και τελικά η αγορά του «Γ. ΑΒΕΡΩΦ».

Η ιταλική κυβέρνηση είχε παραγγείλει το «Pisa» στα ναυπηγεία Ορλάντο, καθώς και ένα ακριβές αντίγραφό του, το «Β». Επίσης, ναυπήγησε το απολύτως όμοιο πλοίο «Αμάλφι» στο ναυπηγείο Odero, καθώς και τα πλοία «San Giorgio» και «San Marco» στα κρατικά ναυπηγεία του Καστελαμάρε (η διαφορά που είχαν τα «San Giorgio» και «San Marco» είναι ότι κινούνταν με ατμοστροβίλους). Έκρινε όμως ότι το «Β» δεν είναι αναγκαίο και αποφάσισε να το πουλήσει.

Τότε (φθινόπωρο του 1909) ο αντιναύαρχος Γκέιμπλ, αρχηγός της βρετανικής ναυτικής αποστολής στην Τουρκία, κατάρτισε ένα πρόγραμμα ναυπήγησης νέων θωρηκτών εκτοπίσματος περίπου 10.000 τόνων για το ναυτικό των Οθωμανών, και πήγε στη Βρετανία για να προετοιμάσει συμφωνία ανάμεσα στα αγγλικά ναυπηγεία και στην τουρκική κυβέρνηση. Η τουρκική ηγεσία όμως προτιμούσε πλοία τύπου ντρέντνοτ κι όχι θωρηκτά 10.000 τόνων. Επικαλέστηκε μάλιστα ένα ερώτημα της ρωσικής κυβέρνησης για ποιο λόγο ετοιμάζεται τέτοιας έκτασης εξοπλιστικό πρόγραμμα, για να απορρίψει τις εισηγήσεις του Γκέιμπλ.

Ενώ ο οίκος Ορλάντο διαπραγματευόταν στην Αθήνα με την ελληνική κυβέρνηση την πώληση του πλοίου, αφίχθησαν στο Λιβόρνο Τούρκοι αξιωματικοί για να το εξετάσουν. Οι Τούρκοι δεν πίστευαν ότι η Ελλάδα υπήρχε περίπτωση να αγοράσει το πλοίο και γι' αυτό κινήθηκαν κάπως νωθρά. Οι απεσταλμένοι τους βρήκαν το πλοίο καλό αλλά με μικρές γαιανθρακαποθήκες, άρα ακατάλληλο για μακρούς πλόες, για τους οποίους το ήθελαν. Αναχώρησαν για το Παρίσι, αλλά καθ' οδόν πήραν ένα τηλεγράφημα που έλεγε ότι η Ελλάδα επρόκειτο να αγοράσει το πλοίο. Επέστρεψαν άρον άρον στο Λιβόρνο και, χωρίς να ρωτήσουν πόσα προσφέρει η Ελλάδα, είπαν ότι δίνουν 250.000 στερλίνες παραπάνω προκειμένου να το πάρουν. Η απάντηση των Ιταλών ήταν ότι το πλοίο ήδη αγοράστηκε και πληρώθηκε.

Η ελληνική κυβέρνηση πέτυχε τελική τιμή κατά 2.000.000 δρχ. μικρότερη από το ποσό που πρόσφερε το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό για το αδελφό πλοίο «Pisa». Η οριστική σύμβαση της αγοράς του επικυρώθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1909.

*Πηγή: Wikipedia