Πίσω από την πολυτέλεια των καλοκαιρινών διακοπών, κυρίως στους πιο ακριβούς θερινούς προορισμούς, κρύβονται εκατοντάδες ιστορίες άγριας εκμετάλλευσης και φτώχειας.

Εργαζόμενοι στον τουρισμό που δουλεύουν 10 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα με μισθούς... υποαπασχολούμενων, αυτοσχέδιες... φαβέλες ως καταλύματα σερβιτόρων όπου στοιβάζονται κατά δεκάδες, εξαπατημένοι άνεργοι που εργάζονται ως «δόκιμοι» και δεν παίρνουν τα χρήματά τους.

Καταστάσεις άγριες που οδηγούν σε σωματική εξάντληση και προκαλούν προβλήματα υγείας στους εργαζόμενους-είναι νωπές ακόμα οι μνήμες από το θάνατο μιας καμαριέρας στη Ζάκυνθο, πριν από δύο χρόνια, λόγω της εξάντλησης του οργανισμού της.

Στα νησιά, κυρίως στη Μύκονο και τη Σαντορίνη, όπως λέει στο newpost ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό και τον Τουρισμό, Παναγιώτης Προύτζος,  ένα μικρό... Μπαγκλαντές κρύβεται πίσω από τα πολυτελή ξενοδοχεία και τις πολυσύχναστες παραλίες.

Τρεις είναι οι τρόποι εκμετάλλευσης των εργαζομένων, σύμφωνα με τον κ. Προύτζο.

Υπάρχουν συμφωνίες «κάτω από το τραπέζι» να δουλεύουν 7 μέρες την εβδομάδα και δεκάωρα. Όμως στις προσλήψεις φαίνονται ότι δουλεύουν πενθήμερο, οχτάωρο. Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συγκεκριμένα ποσά: 700 οι καμαριέρες, 800 οι σερβιτόροι, 900 οι ρεσεψιονίστ. Η υπερεργασία μένει στις τσέπες των εργοδοτών και δεν αποδίδεται στα ασφαλιστικά ταμεία

Ειδικά στη Σαντορίνη και τη Μύκονο, όπου η κατάσταση είναι πολύ άγρια, οι εργαζόμενοι δουλεύουν ανασφάλιστοι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τον πρώτο μήνα φεύγουν γιατί δεν αντέχουν τους εξαντλητικούς ρυθμούς. Ο εργοδότης αρνείται να τους πληρώσει και δεν έχουν ούτε τα εισιτήριά τους να επιστρέψουν. Είχαμε πολλά τηλεφωνήματα στην Ομοσπονδία, φέτος το καλοκαίρι, για τέτοιες περιπτώσεις. 

Άλλοι, τους δίνουν πολύ λιγότερα από όσα συμφώνησαν και από όσα γράφει η σύμβασή τους, ενώ έχουν φροντίσει να τους βάλουν να υπογράψουν από την αρχή ότι δεν έχουν οικονομικές απαιτήσεις. 

Υπάρχει και το κόλπο της «ψευτομαθητείας». Τους δηλώνουν ως δόκιμους, τους βάζουν να δουλέψουν ένα μήνα, τους διώχνουν απλήρωτους και μετά από αγγελίες ζητούν άλλους για να αναπληρώσουν τα κενά. Ετσι, δουλεύει μια τουριστική επιχείρηση όλο το καλοκαίρι χωρίς να πληρώσει ούτε έναν υπάλληλο.