Περιήγηση στα αρχοντικά της Κηφισιάς πραγματοποίησε την Κυριακή, 15 Οκτωβρίου ο Δήμος Κηφισιάς, σε συνεργασία με το Open House Athens. Το star.gr άδραξε την ευκαιρία και μπήκε σε μερικές από τις πιο σημαντικές και ιστορικές επαύλεις της περιοχής, με κάμερα 360°.

Λίγα βήματα πιο κάτω, δεσπόζει η έπαυλη Πρωτοπαπαδάκη. Γοτθικού χαρακτήρα, την έχτισε μόνος του ο μεταλλειολόγος κι έπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, χωρίς τη συμβολή αρχιτέκτονα, με τη βοήθεια ενός μορφολογικού οδηγού, το 1897. Το σίγουρο είναι ότι η έπαυλη αυτή κλέβει τις εντυπώσεις.

Επόμενη στάση, η κατοικία του αρχιτέκτονα κι αρχαιολόγου W. Dorpdfeld, που σχεδιάστηκε από τον ίδιο και χτίστηκε το 1891. Η έπαυλη έχει ρομαντικά στοιχεία, χωρίς καμία δόση υπερβολής. Είναι λιτή και εντυπωσιακή, ενώ τα βλέμματα τραβάει ο κήπος που κρύβεται πίσω από την οικία.

Λίγο πιο κάτω, στον ίδιο δρόμο, επί της οδού Πεσμαζόγλου, βρίσκεται η βίλλα Ατλαντίς, έργο του E. Ziller, του 1897. Ιδιοκτήτης της ήταν ο Σόλωνας Βλαστός, εκδότης της ελληνόφωνης εφημερίδας της Νέας Υόρκης «Ατλαντίς». Η διακόσμηση πλούσια: άνθη, πτηνά κι ερπετά πρωταγωνιστούν σε ζωγραφιές στο εξωτερικό της βίλλας, που αποδίδουν τις 4 εποχές του χρόνου αλληγορικά.

Στην ακριβώς απέναντι γωνία από τη βίλλα Ατλαντίς, είναι χτισμένη από το 1872 η έπαυλη Ζούρα. Αγνώστου αρχιτέκτονα, ξεχωρίζει για την πυργοειδή, μεσαιωνική αρχιτεκτονική της. Η είσοδος είναι χτισμένη με τέτοιο τρόπο, ώστε ο επισκέπτης να έχει σταδιακή πρόσβαση στο εσωτερικό του κτιρίου. Το χολ καταλήγει σε μια μεγάλη σκάλα, που οδηγεί στον πάνω όροφο, ενώ αριστερά εκτείνονται 2 τραπεζαρίες και δεξιά το σαλόνι.

Τελευταία στάση του φθινοπωρινού περιπάτου η κατοικία Βάρσου, στην οδό Στροφυλίου. Χτίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1890 και πιθανότατα λειτουργούσε ως παραθεριστική κατοικία. Η Κηφισιά ενωνόταν, όπως και σήμερα, με το κέντρο της Αθήνας (με τον σημερινό σταθμό «Αττική») μέσω του τρένου, που ονομαζόταν Θηρίο, κι έτσι πολλοί Αθηναίοι έχτιζαν τα εξοχικά τους εκεί. Το σχέδιό της είναι απλό και λιτό και αποτελεί εκδοχή του αθηναϊκού αστικού μεγάρου του τέλους του 19ου αιώνα. Η οικία βρίσκεται μέσα σε έναν μεγάλο, όμορφο κήπο, στον οποίο υπάρχει και πισίνα.

Τα αρχοντικά αυτά, όπως και πολλές ακόμα επαύλεις που βρίσκονται στην Κηφισιά, ξαναζωντάνεψαν μέσα από αυτόν τον περίπατο. Βλέποντάς τα από κοντά, νομίζεις ότι τα ακούς να αναπνέουν, ξαναζείς μαζί τους την ιστορία τους. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η Κηφισιά χαρακτηρίζεται «ανοιχτό μουσείο αρχιτεκτονικής».