Η ελληνική παράδοση επιβάλλει τον εορτασμό κάθε μεγάλης θρησκευτικής γιορτής με τραπέζι γεμάτο με εδέσματα. Ως είθισται σε αυτά τα γεύματα το κυρίως πιάτο είναι αυτό που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των συνδαιτυμόνων. Τα Χριστούγεννα, αυτό το φαγητό είναι η γαλοπούλα, η οποία δεν ήταν τόσο γνωστή στην επαρχία όσο στην Αθήνα, επικράτησε όμως λόγω καταναλωτικών συνηθειών που έφτασαν στη χώρα μας από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Άλλες περιοχές της Ελλάδας, τα παλαιότερα χρόνια, προτιμούσαν παραδοσιακή τηγανιά, κατσικάκι στο φούρνο ή ακόμα και ψάρι.

Πώς όμως έφτασε η γαλοπούλα στο ελληνικό τραπέζι και από που προήλθε το όνομά της. Η φιλόλογος, Γιώτα Ιωακειμίδου απαντά σε πολλά ερωτήματα που αφορούν το τραπέζι των Χριστουγέννων.

«Στα νέα ελληνικά τη λέμε γαλοπούλα, διάνο, ινδιάνο και κούρκο», αναφέρει και συμπληρώνει: «η καταγωγή του πουλιού είναι από την Βόρεια Αμερική». Ποια είναι η ετυμολογική προέλευση της λέξης γαλοπούλα; «Το όνομα γαλοπούλα δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με τους Γάλλους.. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό galus= πετεινός», απαντά η Θεσσαλονικιά φιλόλογος.

Γιατί όμως στα αγγλικά συναντάται με άλλη ορολογία; «Οι άγγλοι την ονόμασαν Turkey, γιατί τους θύμιζε την φραγκόκοτα, η οποία στην Ευρώπη ονομαζόταν Turkey. Στα γαλλικά ονομάστηκε poule d’Inde, κότα της Ινδίας, στα ελληνικά πέρασε μεταφρασμένο ινιδιάνος και διάνος. Στην Πορτογαλία την λένε Περού (ήρθε από το Περού). Οι Άραβες πάλι το λένε ντικ ρουμί, δηλαδή ρωμιός πετεινός», αποκαλύπτει.

Στη χώρα μας πότε στρώθηκε για πρώτη φορά τραπέζι με γαλαπούλα; «Στην Ελλάδα δεν ξέρω πόσο παλιό είναι το έθιμο, όμως σε χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη και του Λασκαράτου, έχουμε γαλοπούλες στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι», αναφέρει και καταλήγει:

«Εμείς, οι πόντιοι δεν είχαμε στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι τη γαλοπούλα. Συνηθίζαμε να τρώμε χοιρινό κρέας και τα παράγωγά του: λουκάνικα, κιμά χοιρινό με τον οποίο φτιάχναμε τους ντολμάδες».