Εγκρίθηκε με παρατηρήσεις από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο καθορίζεται Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ), προβλέπεται κατώτατο όριο κατάτμησης των οικοπέδων, καθώς και οι όροι δόμησης στις εκτός εγκεκριμένου σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές της Άνδρου και των νησίδων Γαυριονήσια Κυκλάδων.

Σύμφωνα με το πρακτικό επεξεργασίας (152/2011), πρέπει να εξαιρεθούν από την εφαρμογή των συνήθων όρων δόμησης περιοχών εκτός σχεδίων και οικισμών και ιδίως από τη συνήθη αρτιότητα των 4 στρεμμάτων, οι εκτάσεις που καταλαμβάνονται από γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας. Η Διοίκηση πρέπει να ορίσει όριο κατά πολύ μεγαλύτερο των 4 στρεμμάτων και ειδικότερα τα 10 στρέμματα.

Επίσης, πρέπει να εξαιρεθούν από τους συνήθεις όρους δόμησης και οι εκτάσεις αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και να ορισθεί όριο κατάτμησης και αρτιότητας τα 8 στρέμματα.

Οι δικαστές υποχρεώνουν τη Διοίκηση να επιβάλει αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών στις περιοχές, όπου βρίσκονται οι μη οριοθετημένοι αρχαιολογικοί χώροι, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η οριοθέτησή τους.

Παράλληλα, κρίθηκε ότι η ρύθμιση που προβλέπει ότι οικοδομικές άδειες, οι οποίες έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του ΠΔ εκτελούνται ή αναθεωρούνται σύμφωνα με το προϊσχύσαν καθεστώς, πρέπει να αναδιατυπωθεί, ώστε να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της, οι περιοχές στις οποίες απαγορεύεται η δόμηση.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες είχε απλώς υποβληθεί αίτηση έκδοσης οικοδομικής άδειας για προστατευόμενες περιοχές (παράκτιες, περιοχές προστασίας της φύσης κ.λπ.) με βάση το προϊσχύσαν καθεστώς, η Διοίκηση πρέπει να εξετάσει τις συνέπειες της εφαρμογής των προγενεστέρων διατάξεων και να διαπιστώσει ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η φυσιογνωμία της συγκεκριμένης περιοχής. Μόνον τότε είναι επιτρεπτή η πρόβλεψη έκδοσης αδειών δόμησης.

Οι δικαστές αναφέρουν, τέλος, ότι για τις προστατευόμενες περιοχές δεν προβλέπεται νομίμως η διατήρηση των χρήσεων γης με βάση το προϊσχύσαν καθεστώς, δεδομένου ότι η Διοίκηση δεν εξέτασε την επίπτωση της διατήρησης των προηγουμένων χρήσεων στην προστασία των περιοχών αυτών και μάλιστα με συγκεκριμένα στοιχεία όπως ο αριθμός, το είδος, το μέγεθος εγκαταστάσεων, οι προκαλούμενες οχλήσεις κ.λπ.. Επομένως, αναφέρεται στο πρακτικό, πρέπει να διατηρηθούν μόνον για εύλογο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια να προβλεφθεί η απομάκρυνση των χρήσεων αυτών.

Σε ό,τι αφορά τις χρήσεις γης σε μη προστατευόμενες περιοχές, μεταβατικό διάστημα διατήρησής τους μπορεί να ορισθεί και η δεκαετία.