Με τις χειροπέδες στα χέρια καθ΄ όλη τη διάρκεια της δίκης της και με την παρουσία βαριά οπλισμένων της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας η Τουρκάλα Γκιουλαφερίτ Ουνσαλ (Gulaferit Unsal) παρακολούθησε σήμερα την ακροαματική διαδικασία στον Άρειο Πάγο, κατά την οποία οι αρεοπαγίτες αποφάσισαν, με πλειοψηφία 4 -1, ότι πρέπει να εκδοθεί στη Γερμανία, υπό τον ορο να μην εκδοθεί στη συνέχεια στην Τουρκία ή σε τρίτη χώρα.
Κατά την σημερινή ακροαματική διαδικασία στο 5ο Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με πρόεδρο τον Μιχ. Θεοχαρίδη και εισαγγελέα έδρας τον Νικ. Παντελή, η Τουρκάλα έφερε αρχικά τις χειροπέδες πισώπλατα, αλλά κατόπιν διαμαρτυρίας δικηγόρου, τα χέρια πέρασαν εμπρός.

Ήδη, δικηγόροι χαρακτήριζαν πρωτόγνωρο στα δικαστικά δρώμενα και ειδικά στην ιστορία του Αρείου Πάγου το γεγονός να έχει χειροπέδες μέσα στη δικαστική αίθουσα ο κατηγορούμενος, ενώ παράλληλα έλεγαν ότι ουδέποτε στον Ανώτατο Δικαστήριο υπήρξαν μέσα στην δικαστική αίθουσα αστυνομικοί με καλυμμένα πρόσωπα.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τέντες, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, θα ερευνήσει το ζήτημα με τις χειροπέδες, καθώς από τον νόμο απαγορεύεται ο κατηγορούμενος να έχει χειροπέδες μέσα στην δικαστική αίθουσα.
Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται η κα Ουνσάλ είναι η διοργάνωση εκδηλώσεων και η συγκέντρωση χρημάτων προς το σκοπό ενίσχυσης της οργάνωσης DHKP-C, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική από την Τουρκία και στην οποία έχει αρνηθεί ότι συμμετέχει.

Υπενθυμίζεται ότι πριν λίγες μέρες ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ζητούσε να μην εκδοθεί στη Γερμανία η κυρία Ουνσάλ .

Την έντονη διαφωνία του για την έκδοσή της έχει εκφράσει ο ΔΣΑ, αφού οι πράξεις για τις οποίες κατηγορείται δεν έχουν ποινική αξία και τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης με τα οποια ζητείται η παράδοση της είναι αόριστα ως προς τον τόπο και το χρόνο τέλεσης των αδικημάτων.

Ποιά είναι η Gulaferit Unsal

Είναι συνδικαλίστρια. Είναι γνωστή  για τον πολιτικό και κοινωνικό αγώνα της στην Τουρκία. Είναι από τα ιδρυτικά μέλη του συνδικάτου BEMSEN στην Άγκυρα ( Συνδικάτο δημοσίων υπαλλήλων) του οποίου ήταν και πρόεδρος. Εργάστηκε από το 1992 στο Δημαρχείο της Άγκυρας ως πολεοδόμος. Για πολλά χρόνια μετείχε στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων. Ως αποτέλεσμα, φυλακίστηκε μαζί με το σύζυγό  της από το Σεπτέμβριο του 1995 μέχρι τον Γενάρη του 1997. Το 1996, στη φυλακή της  Άγκυρας, συμμετείχε στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Μετά την αποφυλάκιση της συμμετείχε και πάλι στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων.

Τον Σεπτέμβριο του 1999 πήγε στην Γερμανία και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Στις 22  Μαρτίου του 2001 απέσυρε  την αίτησή της και γύρισε στην Τουρκία όπου και συνέχισε τον αγώνα της. Ο σύζυγος της  φυλακίστηκε από το 2000 έως το 2008 ενώ οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή τον Δεκέμβριο του 2010. Ήταν δημοσιογράφος. Μετά τη φυλάκιση του συζύγου της, οι πιέσεις εις βάρος της Unsal αυξήθηκαν και  για αυτό   αναγκάστηκε να έρθει στην Ελλάδα και να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Συνελήφθηκε στις 7 Ιουλίου του 2011 στην Θεσσαλονίκη. Στο αστυνομικό τμήμα ενημερώθηκε ότι η Γερμανία έχει εκδώσει ένταλμα συλλήψεως εις βάρος της.

Με βάση το ένταλμα σύλληψης των γερμανικών αρχών, η Unsal κατηγορείται για πωλήσεις περιοδικών, πολιτικές δραστηριότητες, καμπάνιες για φυλακισμένους .